Underwater Lyrics Novels & Stories

You're the hope that moves me To courage again, oh yeah... You're the love that rescues me When the cold winds rage... And it's so amazing 'Cause that's just how you are... And I can't turn back now 'Cause you've brought me too far... Sabay Ang pag tulo ng luha ng bawat isa ng mag synchronize Ang sinisigaw ng kanilang puso sa himig at lyrics nito. I need you like water Like breath, like rain... I need you like mercy

Agad namang tumalima ang isa sa mga ito, may sinabing instructions ang binata, maya't maya ay nabuksan ang pintuan ng kanilang kwarto. Tinungo nila ang bandang bahagi ng underwater home kung saan namimingwit kanina ang dalawang bubwit. Nakabihis na sina Lance at Hera. Hinihintay na lamang nila ang pagdating ng yate. Makalipas ang ilang minuto ay nakarating na rin ito, agad na inaalalayan nina Hercules at Aialyn sina Lance at Hera sa pagsakay ng yate, lihim na nagpasalamat si Aialyn dahil sa malinaw ang dagat, ibig sabihin maganda ang magiging takbo ng kanilang yate.

sigaw ni Rean na narinig ko rito mula sa ilalim ng tubig. I mentally smiled as I continued to swim underwater. Huminto na sa paggalaw si Tredore at rinig na rinig ko ang mga reklamo nina Zeirode at Rean sa kaniya na pilit pa rin siyang pinapatakbo dahil sa takot na makiliti ko sila. Walang atubili akong umahon sa harap ni Tredore. "Gotcha!" "Wow! Galing ka sa ilalim, Tita?" manghang tanong ni Rean na ngayon ay nasa harap ko.

isang malamig na tubig ang bumuhos sa akin sa mga huling katagang niya. 'well sorry Marcus we're done dahil yung pinsan mo ang pipiliin ko.' 'well sorry Marcus we're done dahil yung pinsan mo ang pipiliin ko.' well sorry Marcus we're done dahil yung pinsan mo ang pipiliin ko. Holy fucking shit! "Ganun na lang yun oo wala akong oras sayo pero pinipilit ko naman na magkaroon ng oras pero kailangan ako sa hospital. Kaya please ayusin natin 'to Babe please!" I begged her

🎵 I thought that I've been hurt before But no one's ever left me quite this sore Your words cut deeper than a knife Now I need someone to breathe me back to life Got a feeling that I'm going under But I know that I'll make it out alive If I quit calling you my lover Move on You watch me bleed until I can't breathe I'm shaking falling onto my knees And now that I'm without your kisses I'll be needing stitches I'm tripping over myself Aching begging you to come help And now that I'm without your kisses I'll be needing stitches Just like a moth drawn to a flame

And if my family is lucky, may bangkay silang paglalamayan. Nilunod ng hangin ang tawa ko. I wiped away my tears and stared at the crashing waves beneath me. Tila nahihipnotismong tumayo ako't tumunghay sa malalaking tipak ng bato. I wonder what kind of underwater darkness would embrace me once I jumped in. Will this poor body shatter to pieces? I released a shaky breath or was it a gasp when the wind blew harshly, I was almost thrown at the angry waters.

🎶Let my voice lead you this way I will not lead you astray Trust me as we reach the side Jumping out where men have died Hear my voice beneath the sea Sleeping now so peacefully At the bottom of the sea Sleep for all eternity 🎶 Kanta namin. Wala nang nagawa ang mga taong iyon, para silang inaantok at nanaginip habang dilat ang mga mata. Ngumingiti-ngiti pa sila na parang wala sa ilalim ng tubig. Wala na sila sa kanilang ulirat kung kaya't hindi nila namamalayang pinapasok na ng tubig ang kanilang mga baga.

I am not familiar with the song, pero pakiramdam ko ay parang mas lalo akong naiiyak sa kanta. You mean everything to me Life can pull us under like the sea It's not your fault We do just what we're taught You mean everything to me Life can pull us under like the sea It's not your fall It's the way we climb the wall You're under my protection I won't let you out of my sight Under no false pretentious eyes Under my protection now... Reach over your head Understand It's not unlikely All over me All over you Hold me like the sea You're under my protection

Agad akong pumunta sa gilid ng pool at nung marinig ang pagpihit ng pinto at lumusong ako sa tubig at nagkunwaring nalulunod. Mayamaya pa ay naramdaman ko na ang dalawang kamay na humawak sa bewang ko at inangat ako. Nagkunwari akong umiiyak at yumakap sa leeg nya. Naamoy ko ang mint body wash nya. Ang bango! "Stop crying, okay na." pagpapatahan nya sakin nung nakaahon na kami sa tubig. Umiiyak parin ako kunyari. Tangina mo Phoebe pwede kana talaga magartista.

Inside was cold, lifeless. Hindi ko namalayan na sa sobrang lalim ng iniisip ko, dahan-dahang dumulas ang katawan ko. Ang tubig na kanina ay nasa leeg ko lang, unti-unti nang lumampas sa ilong ko. And feels like, I don’t care… Hindi gumalaw ang katawan ko para umahon. Wala akong balak bumangon. The silence under the water feels like… peace.