Unique Caption For Self-love Novels & Stories

May mga pagkakataon sa buhay na kailangan mong magdesisyon ng buong puso. Maya: Hindi ko pa alam kung anong desisyon ang gagawin ko. Pero ang isang bagay na sigurado ako, is that I need to trust myself first. Sa kabila ng lahat ng kaba, napagtanto ni Maya na hindi siya pwedeng magpadala lang sa takot. At siguro, ang unang hakbang sa tunay na pagmamahal ay hindi ang pagtanggap sa iba, kundi ang pagtanggap muna sa sarili.

"Listen to me, Luna. Love is not measured by fertility. It's not measured by what you can produce. It's measured by presence. By loyalty. By how you show up when everything is hard." He stepped slightly closer. Kahit anong gawing pangaral sa kanya ng kapatid ay tila wala syang maintindihan sa mga iyon. All she can think is she is sick even its treatable pakiramdam nya napakalaki ng nawala sa kanya bilang isang 'babae' "You can love a man fully and still not be able to give him a child. And that does not erase your worth. It does not make you incomplete."

sagot naman ni Amanda sa kanyang kaibigan. “Hays, ganyan talaga girl. Hayaan mo na ‘yang love life ng kuya mo. Hindi mo kailangang pagka stressan ‘yan. I-enjoy na lang natin to.” wika ni Sherwin sa kanya. Hindi na umiimik si Amanda, ayaw niya na rin’ pang pag-usapan pa ang hindi pag pa-pansin sa kanya ng kanyang kuya.

Wala akong nagawa dahil nga takot ako kaya hinahayaan ko nalang siya kahit na nararamdaman ko ang aking mga mata na nagluluha na. "Ayaw ko sa ganito, I mean gusto ko pero gusto kong gawin ito sa taong mahal ko, yung nagmamahalan kami, yung masaya ang pagsasama namin hindi yung ganito na napipilitan lang ako dahil sa takot ako sa kanya. Nakaka panghina dahil wala man lang akong ka laban laban, wala akong masasabihan or mahihingian ng tulong dahil gusto ko na talaga umalis at magpaka layo layo sa buhay na nararanasan ko ngayon. Ni minsan hindi nga ako nakaranas ng maganda at tunay na masayang buhay hanggang ba naman sa marriage life ko ay di padin ako magiging masaya?" sabi ko na sarili ko lan

The question was, could I rewrite our love story into one of survival and strength, or would I remain trapped in the darkness of their betrayal? As I gazed into the mirror, I saw a glimmer of hope in my reflection. I saw a woman who had been broken, but not defeated. A woman who had been betrayed, but not destroyed. And in that moment, I knew that I would rise, that I would find a way to heal and to move forward. The journey would be long, but I was ready to take the first step, to begin the process of rewriting my story and reclaiming my life.

"Ako lang yung masasaktan, ayokong masaktan yung sarili ko." Hashtag, lovenaloveyongsarili. Hashtag, selflove. "Hmm, okay sabi mo eh." "Oh, si-nave ko na yung number ko tapos ako nilagyan ko narin ng pangalan ko." Binigay ko sakanya yong phone nya. Tumango-tango lang sya.

["Hindi kita inuuto, honey. Yun talaga ang laman ng puso at isipan ko ngayon, pagod ako at alam kong ikaw ang dapat kong puntahan o tawagan para mapahinga ang isip, puso at katawan ko" He suddenly paused, and the next word he said was blown my heart beat so much. [I love you, hon. I really do."] Isang impit na tili ang pinakawalan ko at alam kong narinig iyon ni Vincent. Hindi ko na mapigilan, ayaw ko ng pigilan dahil simula't sapol siya lang naman ang tanging minahal, mahal ko at mamahalin pa habang buhay. "I love you too, honey." i whispered with all love.

Para sa akin, kapag binato ako ng bato, babatuhin ko rin ng bato-- ‘yong mas malaki pang bato. Am I a bad person because of that? Probably. Pero wala akong pakialam. Kapag nasaktan ako, dapat ding masaktan ang kung sino mang nanakit sa akin. That’s what self love is. Hindi ako papayag na ako lang ang masasaktan. Kaya nga hindi rin ako pumayag na magdivorce kami ni Dylan. Hindi ako papayag na maging masaya sila ng kabit niya samantalang miserable ang buhay ko. Dapat… parehas kaming miserable.

Magkasama, safe, loved. Sa bawat halik, yakap, at titig, ramdam nila na walang ibang makakaapekto sa kanilang pagmamahalan. They belonged only to each other. Forever and always.

"I value myself more than ever. I love myself more than anyone. I appreciate myself more each day. I care about myself more. Not being selfish, but self-love is essential." Ngumiti siyang muli. "The first time I spent my day with you, I never allowed anyone to enter my heart again." "I still have a room, huh?" I joked. "Since day one..." The night ended peacefully. Pinag-isipan kong mabuti ang lahat ng napag-usapan namin. I never said to him that I still love him, but I cared about him, always. "Good night, succulents!" sigaw ko nang makarating sa kwarto.