Best Caption For Self Novels & Stories

Seryosong sabi ni She sa akin ayoko ng ganito na usapan gusto ko happy lang kaya babanatan ko din ng malupit. " Are you talking to yourself? Haller!! back to you Besh. Pero alam mo Besh, doon talaga tayo sa makatotohanan. Pero diba sa true lang Besh, kung mangangarap na lang din tayo doon na sa mataas kasi sabi nga ng mga ambisyosa. Aiming high makes our lives more alive and positive. Ah basta semplang ba ang englishing ko bayaan mo. Basta pantasya lang naman. Kilig kilig lang pero hindi pa haharot bawal pa kaya kalam natin p**e natin. " sabi ko na pabiro pero totoo naman hindi pa pwede kumirengkeng ang pukekang ko kasi nga marami pang obligasyon. Gagawin lang inspirasyon muna ang crush at s

Sikat ng araw ang tumatama sa aking mukha ng magising ako. Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. "Happiest Birthday, Self" sabi ko sa sarili ko. "Ang wish ko sayo, sana maging matapang kana this time! Kaya ba natin yon?! Syempre! Kaya natin yon!" pahabol ko pa at binigyan ko ng isang mahigpit na yakap ang aking sarili.

Huwag na uy! “Alam mo ikaw, sobrang negative mo. Ikaw na nga itong tinutulongan ko para magkaroon ka ng kumpyansa sa sarili mo, ayaw mo pa. Gusto mong makagain ng self-confidence, ‘di ba? Why don’t you help yourself? Andito nga ‘ko para tulongan ka pero ikaw naman itong hindi gumagawa ng paraan para tulongan iyang sarili mo. Useless lang ang pag-e-encourage ko sa ‘yo kung ikaw di-ni-discourage mo naman ang sarili mo,” aniya at nakasimangot na umalis ng gazebo.

marahang bulong ni Cassidy sa kanya. Ginantihan niya ang yakap ng kapatid. "Hindi mo ako kailangang tularan, o hindi mo kailangang mabuhay sa approval ng iba. You just need to be you, you're unique cassidy. You just need to love yourself and be better."

inis na saad nito sa 'kin kaya tinatagan ko ang sarili ko at tiningnan ko ito ng seryoso. "Huwag mo ng ipahiya ang sarili mo. Kung may respeto ka pa sa sarili mo, please lang isuot mo na ang damit mo at huwag ka ng maghuhubad sa harapan ko. Mabuti sana kung puno ng abs ang katawan mo pero puno naman ng bilbil." blangkong saad ko dito.

Ito ay kung paano niya dinadala ang kanyang sarili. Hindi niya kailangang ipakilala ang sarili niya. Yung confidence at aura niya ay isinisigaw, ‘Hindi ako mukhang boss. AKO ANG BOSS.’ Ang mga mata nito ay kumikislap habang nakatingin sa kanya na parang natagpuan ang bago niyang biktima.

Kung hindi niya namalayan na wala siyang soot na bra, kailangan niya itong gawin ngayon. "Kumalma ka self," Sabi ni Andrea sa sarili. Nakahinga siya at saka niya lang napagtanto, na may nakahinga ng maluwag sa kanyang mga baga, na matagal na siyang nagpipigil ng hininga at nanganganib na mawalan ng malay.

Hindi ka nga nila isinasama sa mga dapat niyong puntahan at at tinataguan ka nila ng impormasyon na dapat mo rin sanang alam. "Just stop"inirapan ko ang sarili ko sa salamin bago sinamaan ng tingin ang taong wala namang ibang ginawa kung hindi ang pagbigyan lang din ang mga tao sa paligid niya kagaya na lang din ng kapatid niya. "You better shut up now self ,hindi na ako natutuwa da iyo"or it would be better if you pull yourself out from your reverie and kust go wherever you need to go.

At bawat dahilan ay humuhubog sa akin para lumipad nang mas mataas sa susunod. Kaya kahit na ngayon, sa gitna ng alingawngaw ng bulung-bulungan at kasinungalingan sa social media, huminga ako. Tumayo ako. Tumingin sa sarili sa salamin ng banyo, at ngumiti sa sarili. Ako si Kaylee Sydney Carnegie. Hindi ako perpekto. Hindi rin ako ganap. Pero handa na akong bumangon. Handa na akong makita siya muli.

Hindi uubra kay Leopold ang ganitong klase ng pag-iisip. Hindi niya sinasanto ang mga taong self-centered lalo na kung mayroong ginawang hindi mabuti ang mga ito sa kapwa nila tao. Ang bawat isa sa atin ay mayroong karapatang ipagmalaki ang bawat tagumpay na ating nakakamit sa buhay. Lahat tayo ay may karapatang ipagmalaki ang ating sarili, but not to the point that we will offend someone or do something harmful to them.