Unrequited Crush Novels & Stories

Napagalaman ko na mayroon siyang malapit na kababata pero hindi na naging higit pa roon ang relasyon nilang dalawa sa isa’t isa. Noong mga sandaling iyon, hindi ko naintindihan na mayroon akong mga nararamdaman, na kahit totoo, ay mananatiling nakabaon sa aking puso kaya hindi ito magpapakita kailanman. Ang tanging alam ng mura kong puso ay mayroon akong lihim na crush, nanatili itong tahimik sa labas pero unti unti nang nilamon ng nararamdaman kong ito ang buo kong pagkatao. Mula sa puntong iyon, sapat na maging ang aksidente naming pagkikita para matulala ako nang husto habang yumuyukong namumula sa init ang aking ulo.

Subalit ngayong muling ibinabalik ni Trisha sa kaniya ang tanong na ito ay natatahimik na lamang si Sapphire. She doesn't know which side of the bed she would lie to find the answer over that freaking question. Hindi niya malaman kung tatayo ba siya, uupo o mananatiling naka-higa para makapag-isip nang tama. "Because of the fact that you have changed of mind but never a changed of heart. You've grown but never your young heart whose always wanting him." Humalakhak ito sa kabilang linya na parang ang saya-saya ng topic nilang dalawa. "Psychology says kapag ang crush daw ay tumagal ng 3 or 4 months, love na 'yun. Sappy, it's been what? More than 6 years at baliw ka pa rin—"

What important is he also have a crush at me! Nang magbukas ang elevator ay pinauna ko muna siya bago ako lumabas. At nung makalayo na siya ay doon ko nilabas ang malaki kong ngiti. People are looking at me weirdly but I can't help it. My crush has also crush at me! I wanna celebrate! I wanna scream in happiness! This is my dream! "What's wrong with her?" "She's pretty gbut she looks creepy with her smile."

I was a victim of k*idnapping, Ang masaklap pa doon Hindi nila gusto nang p*Ra, or any na pwede pampalit sa akin, but they want to ruin my life at Ang iba pang kababayan, I can't forget that time, parang kahapon lang Ang nangyari sakin, napagaling man ako Mula sa traumang dinanas ko, pero Hindi talaga sya tuloyang nawala saking isip, Minsan dinadalaw nya parin ako sa panaginip kahit labimpitong taon na Ang nakalipas. I owe him my life that's why I wanted na ialay Ang buong Buhay ko sa kanya,pero Hanggang pasasalamat nalang talaga sa salita Ang lahat kasi ngayong mag 18 years old na ako, my parents are going to arrange me in a marriage to guy whom I don't know and didn't meet before. I am Jei

Pagkabukas niya ng pinto, saglit niyang h******n ang labi ko bago niya ako binuhat na parang isang bagong kasal. "Hindi mo naman sinabi na mga 10 minutes lang pala," reklamo ko, pero napangiti rin ako habang nakatitig sa mukha niya. Habang buhat niya ako papasok sa kanyang condo, hindi ko naiwasan muli na titigan siya. Alam kong medyo malabo paningin ko dahil sa lasing ako, pero parang siya talaga ang crush ko noong high school ako.

Sa isip ko, matalino din naman ako, maganda din, magaling ding sumayaw pero bakit si Jessica lang ang napansin nila? And the most heartbreaking part is that when I had my first crush. He was my classmate. He was so sweet. Lagi kameng magkasama . We played and study together. Akala ko may gusto na rin ito sa akin. I remember It was a day before Valentine's, he asked me to go with him to buy something. He was even asking my opinion s kung no ang bibilhin. I was so happy that time. I thought it was for me. But my heart broke because I saw him giving the gift to my sister. And my sister even accepted it happily.

All her life ay nakita na niyaang mga naging past girlfriends nito and just like her Sandy na sophisticated, rich and manila girl ang type ng kumag na iyon. (Poor Julia...Tsk…tsk…tsk, she’s experiencing unrequited love…) Tahimik siya napailing habang pinagmasdan nalang ang pagyuko ni Julia dahil ayaw siya nitong sagutin dahil nga naman baka mas lalo itong mapahiya kung hahalungkatin pa niya ang love crush nito para sa binata.

Hindi ko siya nasagot ng deretso. "Oh let me change the question. May crush ka ba sa kanya?" Saka ko dahan dahang inangat ang ulo ko at tinignan siya sa mukha niya. Hindi ko kasi kayang tignan siya deretso sa mga mata niya. "Crush is paghanga diba?" Tumango naman siya. "Uhmm..Oo..Parang ganun pa nga. Pero ang weird lang kasi dahil isang beses ko palang siya nakita non pero iba na agad iyong naramdaman ko sa kanya.."

Ang muling naitanong niya sa kaniyang sarili. Dahil kahit hindi niya aminin, alam niyang crush niya ang lalaki. At hindi niya matanggap na sa kabila ng pagiging proud nito at maging ang matindi niyang pagtanggi sa sariling hanggaan ang lalaki ay nahulog parin siya sa charm nito. Hindi niya kayang aminin iyon sa sarili niya at kahit kailan ay hindi niya aaminin para naman hindi na iyon mag-grow.

Nakangiti at nangungusap ang mapupungay na mga mata. Ayaw man niyang aminin pero matindi ang crush niya sa babaeng iyon. Nakakatawa na nakakainis. Ginawa niyang lahat para mahanap ito. Bigo siya. But Athrun found her effortlessly. Tadhana ba ang gumawa ng paraan para magtagpo ang landas ng dalawa? It feels like he's being cheated by some force beyond his control. It's disgusting.