Unsettling Novels & Stories

Ang alam niya ay tungkol sa puwesto ng shop ang napagusapan nila ngunit di niya pa ito nakumpirma, nalaman lang niya ito kina mang Terry pero di naman binanggit ng huli ang lahat ng detalye. Para bang namumuti na lahat ng buhok ni tatay aLbert, tila ba nakaapekto sa kalusugan nito ang labis na pagiisip. Nababahala na si nanay Mildred sa tatay kaya madalas itong ibilin sa akin na laging subaybayan, pero lagi naming banngit ng matanda na malakas pa siya at kaya pa ang sarili. Patuloy pa din ang kanyang routine sa araw-araw, maagang pumupunta sa shop at gabi na din na umuuwi. Tuwing lingo ay dumadalo ito ng misa, at pag uwi ay may dalang sampaguita para sa poon, at mayroon ding pasalubong na bi

Nang hihingi ng paumanhin. Hindi ko alam ang mararamdaman, matutuwa o matatakot? Natutuwa ako dahil nararamdaman kong onti onti na nya akong tinatangap pero natatakot din ako dahil baka mamaya o bukas bumalik na naman yung treatment nyang pang gago!.

Ngumuso ako saka ako dahan dahan lumapit dito. Nasa tabi na ako ni Kiel habang nakatayo, Umupo kaagad ako. Dahan dahan kong inangat ang kamay ko upang ayusin sana ang necktie ngunit sa mabilis na galaw tinabig niya ang kamay ko at masama akong tiningnan. "Don't touce me!."

We were synced—like we’ve been doing this forever. Pero nag-iipon ang tension sa pagitan namin. We both want the same girl. We both want to reach her first. We both would kill for her. Pero hindi iyon ang pinakamalalang parte. The building was changing. Lights flickering. Hallways shifting. And a cold recorded voice echoing: “EMOTIONAL LEVELS UNSTABLE. SUBJECT ECHOHEART REACTIVITY: RISING.” Jake looked at me. “She’s panicking.”