Until The Next Time Novels & Stories

nang makapunta ako sa pantry ay na salubong ko si Kevin ang kanyang mang liligaw pero matagal na niya ito sinabihan na tumigil na sa pang liligaw wala siya balak na sagotin ito Ilan beses na nga niya Ito binusted, makulit parin saka babaero ito at may pag ka mayabang pa, "Hi Iya. bati nito sa akin, hi wika ko rin. may gagawin ka ba mamaya pag katapos ng ship natin, tanong nito SA akin, "Ah Meron Kevin,kaya kailangan ko rin umuwi nang maaga kasi mag empaki pa kasi ako ng mga gamit ko, uuwi kasi ako sa amin na ka pag leave na ako bukas at sa sunod na araw na ang uwi ko papunta province namin.

i An invitation to stay with me a little longer. To wait with me. To anticipate something new together. And to trust that something worth reading is on its way. Thank you for always supporting my stories. Thank you for understanding the pauses. And thank you for staying, even in the waiting. I’ll see you again soon with something new to share.

Agad din namang nakaramdam si Harold ng titigan ko siya. “Okay… i get it… sige na babalik na lang ako next time…” “Mabuti pa nga. But it’s good to see you… mag bonding tayo next time okay…” sagot ko sa kaniya

thank you again! ------------

"You're welcome." To be continued...

To be continued. _____________________

Kahit pa may naiisip na akong dahilan. "Next time, let's try not to be so close. We need a distance or else I'll lose my damn control," aniya.

Not this time. Not anymore.

Sabi ko sabay kindat. Napaawang naman ang labi nya at kumagat labi. "Kelan yang next time na yan?" "Basta!" Sabi ko at binalik na sa bag ang compact powder. "Can't wait sa next time na yan." Nakangising sabi nya. Naginit naman ang mukha ko. "Tara na nga! Kapag babagal bagal ka wala na yang next time na yan." Kunwaring banta ko at sinukbit na ang bag. Sinuot ko na rin ang sapatos ko.

Ang katahimikan ay sumasakit kay Olive nang higit pa sa anumang salita. “Hindi ko alam,” mahina niyang sabi. “Hindi ko talaga alam, Olive.” Napaluha si Olive nang parang dinurog ang mundo niya. “Hindi mo alam… Hindi mo alam?! Limang taon kong hinintay ang ‘hindi mo alam’ mo?! Sige. Umalis ka. Hanapin mo siya. Pero kapag bumalik ka, huwag mo nang asahan na nandito pa ako. Mas gugustuhin ko pang mawala rin tulad niya kaysa maging pangalawa habang buhay.”