Vice President In Tagalog Novels & Stories

Pambihira naman oh! "Aray ko, Ms. Montes. Yung braso ko mababali na." reklamo nito saka ibinaling ang mukha sa akin. Agad ko naman iyong binitiwan nang mapansin kong si Mr. Owen Hidalgo pala iyon. Inayos nito ang coat habang napapangiwi pa din na hinawakan ang brasong nasaktan. Isang masamang tingin ang iginawad nito sa akin. Vice President ito ng kompanya. Hindi ko maintindihan kung bakit hindi niya ipinapakita ang malaking katungkulan niya sa kompanya. Wala kasi itong sariling driver. Ito lamang ang nagmamaneho ng sasakyan nito. Palagi itong nakabuntot sa akin sa opisina. Hindi ko alam kung bakit.

wika niya habang nakahalukipkip. "Maari tayong manganib kung sa gayon. Ang Vice President na naman ang maghahariharian dito gaya ng ginagawa niya noon 'pag umaalis papuntang ibang bansa si Sir Alex," wika ng babae at napakagat na lang ng kuko sa pag-aalala.

Akala niya ay ang misteryosong tagapagmana o ang asawa ni Frank Castro ang makakaharap niya. Nabalitaan niyang ang kasalukuyang CEO ng mga Castro ay ang anak na babae nito, pero alam niyang maraming "President" sa loob ng naturang kumpanya. Tila isa sa mga matataas na opisyal ang ampon ni Frank Castro at mukhang ang lalaking nasa harap niya na nga iyon. "Ako nga. Ako si Robert, ang Vice President ng Castro Group."

paliwanag nya sakin kaya tumango-tango nalang ako sa kanya. "Ah Ikaw yung Vice President na si.... si.. ano....."putol-putol na sabi ko dahil hindi ko matandaan ang pangalan nya. Narinig ko naman ang mahina nya tawa. "Sino ka nga ulit?"tanong ko sa kanya "Ah ako si Jared Alexander G. Montenegro"nagpipigil nyang tawa na sabi nya. "Ah okay Montenegro" sabi ko sa kanya

magalang na wika nito. Napaikot na lang niya ang dalawang mga mata sa kawalan dahil nagmamadali pa naman siya at heto ‘t may gusto pang umabala sa kanya. “Hindi ba dapat sa Vice President ka muna niyan nag re-report at hindi sa ‘kin? At saka na kayo mag-report sa ‘kin kapag na-finalize niyo na talaga iyong pinaka-main problem!” naiinis na sambit niya.

I was right, may nagsasabotahe but who? "But now Dela Veja was wrong mas nagalit si Atarah sainyo couz you considered that she's death.." I prankly said and give them an arrogant look. Akisha sighed sadly and bit his lips begore she start talking "Yes, She is. Galit na galit siya, She's the vice president of the EastRodgriguez now that's why she offered Dela Veja Venule to become their business partner, at alam lahat ng tao na hindi nakikipag partneship ang Dela Veja kahit pa sa mga Grison na naging kaibigan na ng Dela Veja.." I listened at her as I looked to the wine glass and played with it.

"As I have said, nagkita at nagkausap nga kami. It was her. She changed a lot." Inangat ni Amelita ang tasa ng tsaa na parang wala lang dito ang mga sinabi ni Corrie. "Who cares?" sabay taas ng kilay nito. "She's just a nobody." "Jamilla is the vice-president of Magna." Muntikan nang mabitiwan ng ginang ang hawak na tasa ng inumin. "What did you say?" "Bise-presidente siya ngayon ng Magna."

Naawa siya rito at umaalog pa ang balikat dahil sa pag-iyak. Kahit matanda na ay kinaya ni Asuncion na buhatin ang apo. Pinupog niya ng halik ang pisngi nito habang hindi maampat ang luhang pumapatak sa kaniyang pisngi. "Ang apo ko! Babawi ang lola ha? Huwag kang mag-alala, mula sa araw na ito hindi ka na maghihirap. Kami ang iyong tunay na pamilya at lahat ng gusto mo ay ibibigay ni Lola, sabihin mo lang apo ko!"

Kaya ano man ang sabihin pa ng mga ka-opisina nila, tatanggapin at haharapin niya ito ng buong puso. PHILIPPINES.... "Babe, when do you want to tell tatay? Basag ni Hayden sa katahimikan ni Celestine. Pagkarating nila ng Pinas ay agad na sinundo sila ng naiiwang mga tauhan dito. Pinauwi niya rin muna ang kanyang mga assistants para makapagpahinga ang mga ito.

Even if she is way older than us that's not an excuse to mock and insult others. "Ahm. Madame, sya pala si John Gervie Buenaflor, ang vice president namin. At ako naman si Scottie Dela Cruz, ang president." singit ng nagmamagaling naming presidente. I rolled my eyes heavenwards because of frustration.