Novel & Cerita Waited Waited

Isa lang itong lugar kung saan puwede kaming mag-usap bilang dalawang matatanda. Hinintay ko siya kahit namamanhid na ang puwit ko sa kauupo at halos makaubos na ako ng isang litrong tubig. Paulit-ulit na lumalapit ang waiter para tanungin kung handa na ba akong umorder. Paulit-ulit ko ring sinasabi na may hinihintay lang ako. Tumango naman siya at umaalis, pero napapansin ko ang awa sa mga mata niya. Siguro iniisip niyang iniwan ako sa ere ng taong hinihintay ko.

Unfair din naman sa part ko kung sasabihin ko tapos paghahandaan nila at ako kanina hotseat. Dahil bored na bored ako kakahintay kung kailan pa matatapos ‘yung iba, kinuha ko ang phone ko sa bitbit kong sling bag at inopen ang messenger ko. I composed a message to my friend. Hindi naman nagtagal ay nakapag reply na agad siya hanggang sa nawili na ako kaka-chat at muntik ko ng makalimutan na nandito pa pala ako sa waiting room. Panghuli yung isang babaeng kasing taas ko lang pero petite siya. Kapag dumating na siya ngayon, ilang sandali na lamang ay malalaman na namin kung sino ang tanggap. Imagine, sampu kami rito and only one could have it—to be the secretary of the sleepy boss.

Mukhang tama nga ang sabi na mas delikado ang mga customer sa waiting room. Nang makarating ako ng WR 01, kumatok ako ng tatlong beses at pinihit ang door knob at tinulak ang pinto. Kabadong-kabado ako sa makikita ko pero lahat ng kabang yun ay biglang naglaho nang makita ko ang mukha ni Aidan. “Ikaw ang customer ko?” Kumunot ang noo niya at agad niyang pinagkrus ang kamay niya sa dibdib niya. “Bakit? Disappointed ka?”

Pinapaorder na siya ng waiter pero hindi niya muna ginawa at humingi nalang muna siya ng service water. Hanggang sa ang minute nalang sanang paghihintay niya ay naging isang oras na. Nakailang tingin na rin siya sa suot na wristwatch pero kahit anino ni Zierelle ay hindi pa rin dumarating. Ilang mag-couple na ang naglabas-masok sa naturang lugar at sweet sila habang kumakain ngunit heto siya pinaghihintay at nagmamasid lang sa mga ito ng may inggit na nararamdaman sa damdamin.

ani ng waiter na agad lumapit. "A bottle of bondi blue vodka, please," anito. "Copy ma'am," sagot ng waiter at pumunta bar counter. Hindi nagtagal ay bumalik ang waiter sa table nila dala-dala ang vodka na inorder ni Ally. Patuloy lang sila na nag-e-enjoy nang umilaw ang phone niyang nasa ibabaw ng table. Agad niyang sinilip ang notif at nakita niya ang mensahe na galing kay Vaden.

That's a customer. Malalim siyang hininga at malawak na ngumiti rito. "Ma'am, sinabi ko po kanina na 13 minutes pa ang fried chicken pero sabi ninyo, willing to wait po kayo. Kaya naman nauna ang sa kabilang counter kasi po, may available pong fish fillet. Sorry for inconvenience po."

“Wait here. I’ll ask a waiter to get us something.” Sinunod naman siya ng lalaki. Tahimik itong naupo at saka sinilip ang cellphone na kanina pa nagva-vibrate sa dami ng referrals na natatanggap mula sa kanyang mga fellows. Hindi nagtagal ay bumalik si Amari kasunod ang isang waiter na may dalang tray na may mga pagkain at inumin.

Nagpahabol pa ito ng sinabi. " Wait kita bess, ha. ?" sabi nito at diretsong nagtungo sa waiting area dala ang mga pinamili nito. Naiiling na nangingiti naman syang sumulyap sa malaking orasan na nasa may gilid lang ng counter. 12:26 noon na. Halos kalahating oras pa ito maghihintay, ala una pa ang off nya. Sinulyapan nya ito at nakita nya itong busy sa pagdutdot sa cellphone. Hindi nakaligtas sa kanya ang mga ngiti nito na kanina pa nakapaskil sa labi habang nakatuon sa cellphone. 'Anong meron?' piping usal nya. Sabay kibit balikat at muling hinarap ang ginagawa.

Kasunod nito, may ilang messages na magkakalapit na oras ang pagitan: “I’ve been waiting for 30 minutes. Are you still in your office? But, I’m still here. No rush, Love.” “It’s past five already. I saw almost everyone leave the building… even Casper but he ignored me.” “Still here. Patiently waiting.” “Did you get off early to go somewhere?”

May dumaan naman na waiter sakin na may hawak na mga wine. "Wait a minute" iIgil ko dito at kinuha yung isang baso at itinungga. Pagkatapos nung isa kumuha ulit ako. At since busy pa yung mga tao sa pagkekwentuhan kumuha ulit ako hanggang sa makontento ako at nawala na yung hiya at takot ko. "Thanks waitahh"