Finally The Long Wait Is Over Novels & Stories

Mukhang hindi yata matutuloy ang kanilang usapan sa kanilang katransaction. Naglalagi na kami sa village at doon nagpapanggap na mga pangkaraniwang dealers hinihintay ang kanilang susunod na paggalaw ngunit lumipas na ng limang araw at wala pa din silang ginagawa. Nababagot na din kami kakahintay.

Noah recalculated. Then looked up. Aiden was right. "C." Aiden immediately submitted. Too late. The timer ended before the confirmation registered. ... Pagkatapos ng round, tahimik silang dalawa. The result appeared on the screen. High score. But not the highest. Aiden crossed his arms. "You took too long." Noah looked at him. "You wanted to submit without verification." "And I was right." "This time." "That's the point." "No. The point is we need to know we're right."

"I forgot to ask… how's the papers?" Binigyan ko ng isang matamis na ngiti si Brent. "It's being processed." "That long?" he asked before reaching for his glass beside his plate. "Akala ko mga less than two months lang yan?" A chuckle escapes my lips. "Wala pa nga two months. Excited ka masyado, e."

Theo's POV Ilang minuto ang nagdaan ay tuluyan ko na ring natapos ang trabaho ko na ilang araw ko na ring pinagkakaabalahan. It is finally ready for publishing at ang kulang nalang ay ang approval ng President sa proyektong iyon. Akmang ipipikit ko na ang mga mata ko ay saka naman ako natigil nang marinig ko ang pagtunog ng cellphone ko.

sabi ko nang mapansin kong hindi pa siya kumukurap nang matagal. "Wait, last two paragraphs na lang 'to," sagot niya nang hindi tumitingin sa akin. Naghintay ako hanggang sa marinig ko ang malakas na pagpindot niya sa 'Enter' key. Huminga siya nang malalim at isinandal ang likod sa upuan. "Done. Sobrang daming pending emails nung last three days," sabi niya habang hinihilot ang batok niya.

Nanatiling nakaupo na lang at halatang hinihintay si Wayde na bumalik. Hindi ko na lang ito ulit pinansin. Hanggang sa bumalik na nga si Wayde ay saka lang kumilos ito para kumuha ng makakain ng sabihan siya. Masunuring bata. Sa isip isip ko. Nagpatuloy ang pagtitipon habang naghihintay sa pagsapit ng bagong taon. Nagtipon na kami lahat sa labas ng dalawang minuto na lang ang nalalabi.

Hindi naman po pilitan hahaha sa mga gusto lang po na magbasa. Wala na po akong idadagdag dito kasi marami po akong nakahilera at nasa waiting list. God bless to all and see you again. 💜 mm16

“Ano ’to, biglaan?” Napahinto ako sa harap ng luggage na nilapag ni Kalix sa tapat ng sofa. Pawis pa ako, galing sa final plate submission sa Ford. Hindi pa nga ako nakakapalit ng damit. Literal na kahapon lang ako halos mag-collapse sa hallway sa paghabol ng deadlines. “Hindi siya biglaan, love,” sagot niya habang pinapantay ang pagkakaayos ng zipper. “Matagal ko nang plano ‘to. I just waited for the right time.”

Tumingala ito sa kanya pagkakita sa kanya na tila nakaginhawa na ito sa matagal na paghihintay. "Can I have my food now my seductress woman? you keep me waiting here, I am starving," parang bata nitong maktol. "I am afraid not yet, Sir, magsusulat pa ako ng lessog log ko, just wait an hour and you'll have your complete combo meal," ngiti at kindat ko pa sa kanya na tila tinutukso ko pa siya. "Whooaahh...you witch, I am afraid I can't wait anymore, its been long five hours...uhmmmmnnp...," reklamo pa nito.

Bakit kaya mainit ang ulo niya? "Wait for 5 minutes ma'am we'll serve it." Maganda ang ngiti nito kaya naman naupo na muna ako, wallet lang ang dala ko ngayon hindi ko dala dala ang cellphone kaya wala akong pang-contact kay Kent Axel para sabihin na may sumusunod sa akin.