Wake Me Up Inside Evanescence Mga Nobela at Kwento

Ngumiti ako sa aking ama. ♪ As the smoke clears I awaken And untangle you from me Would it make you Feel better To watch me while I bleed All my windows Still are broken But I'm standing on my feet... You can take everything I have You can break everything I am Like I'm made of glass Like I'm made of paper Go on and try to tear me down I will be rising from the ground Like a skyscraper♪ I winked at Evron when he did not even blink while I'm singing.

"utos ko. At dahil nakabukas na ang ilaw, mas lalo kong nakita ang kanyang katawan. Tandang-tanda ko ang lahat ng mga bahagi nito. Hinagisan ko siya ng kumot para takpan ang kanyang katawan. Lumabas na ako ng silid ko at iniwan ko siyang mag-isa. Iniwan ko siya at nag-drive ako. Namalayan ko na lamang na nasa harap na ako ng unit ni Evie. Tiningnan ko ang oras at mag-ala-2am na. Binigyan ako ng extra na susi ni Evie, sakaling may emergency ay makakapasok ako. Pumasok ako sa kuwarto niya. Tulog na tulog na siya. Pero marahan akong humiga sa tabi niya at pagkatapos ay nakaramdam ako ng pagnanasa na tangi lamang sa kanya.

Ewan kung ano ang iniisip. At dahil nakatitig siya roon na para bang mahalaga yong altar na karapat dapat pag alayan ng dasal, insenso o bulaklak, nahawa na ako. Ang oras: 4:30am ng umaga. Kahapon, alas sais siya umalis. Kaya nang magising siya kanina na yakap ako, bumangon na rin ako at dito nga siya dinala ng paa.

hirap na sabi ko habang unti unti na akong nilalamon ng kadiliman ang huling nararamdaman ko nalang ay ang pagalog sakin ni ace habang may sinasabi na hindi ko maintindihan pero ang huling narinig ko ay. "Stay awake please I will bring you to the hospital, don't leave me youre just a person who gave me a light on my stormy and dark world"

Kumakanta kami nang biglang may nagrequest sa emcee ng Intrams na patugtogin ang Vulnerable ng Secondhand Serenade. Share with me the blankets that you're wrapped in Because it's cold outside (it's cold outside) Share with me the secrets that you kept in Because it's cold inside It's cold inside And your slow shaking fingertips show That you're scared like me so Let's pretend we're alone And I know we're maybe scared And I know we're unprepared But I don't care So tell me tell me what makes you think that you are invincible I can see it in your eyes that you're so sure

Sa isang kisapmata ay kinabig ko siya pakaliwa. Pareho kaming napayuko, magkayakap nang mahigpit noong sunod-sunod na tumama ang nagliliparang bala sa salamin ng van. Ang nakabibinging tunog ng pagtama ng tingga sa bulletproof glass ay parang hudyat ng kamatayan. --- EVORIE EVE

Gising ang isip ko ngunit tila ayaw bumukas ng mga mata ko. "Wake up now..." Isang bulong ang narinig ko. Ewan ko kung kaninong boses iyon pero pamilyar. "Michelle, it's time to wake up..." Pilit akong ginigising ng boses na iyon. Gustong gusto kong magmulat ng mga mata pero tila kay hirap.Kung panaginip nga ang lahat, gusto kong gumising na. "Wake up, please. You can't be like this. You need to wake up. May buhay pa tayong haharapin na magkasama..."

Ewan ko sa babaeng iyon kung anong plano niya sa buhay niya… matawagan na nga lang siya. Naka-tatlong ring pa bago niya ito sinagot. Busy? "Oh, Ysa?" maikling bati nito. "Saan ka? Tara gala tayo," yaya ko pero narinig ko sa background niya ang boses ng isang nago-auction, andoon na naman siya. “Nasa black market ka na naman, Nica!” bulyaw ko sa kaniya.

Tumingin ako sa kaniyang mukha at nakita kong nakapikit ang kaniyang mga mata, naramdaman niya ang paninitig ko sa kaniya kaya nagmulat siya at tumingin sa akin. He crouched a bit to give me a kiss, tapos ay humigpit ang kaniyang yapos sa aking beywang. I was sitting beside him. "Grace, we're here, wake up..." Narinig kong gising ni Samael kay Grace. She immediately wake up and went down of the van. Nauna pa siyang pumunta sa loob ng rest house ni Azazel.

My heart hammered violently against my ribs. “Ysa,” Evan repeated, voice suddenly strained. “Look at me. Stay awake.” I tried. I really tried. But the world was fading. I saw Evan’s figure blur. I saw Saysa’s gun glint. I saw Matteo trembling violently. I felt my legs give out. “YSA!” Evan shouted, breaking his stance— A deafening ringing filled my ears as my vision shattered into black. The last thing I heard before losing consciousness was Saysa’s cold whisper: