Wake Me Up Inside Evanescence Novels & Stories

🎵🎵 Every time our eyes meet This feeling inside me Is almost more than I can take Baby, when you touch me I can feel how much you love me And it just blows me away I've never been this close to anyone or anything I can hear your thoughts I can see your dreams 🎵🎵 Napalunok ako habang nakikipagsayaw dito ng marahan. Ramdam na ramdan ko talaga ang bawat pagpintig ng aking puso. Idagdag pa ang kanyang nang-aakit at mapupungay na mga matang patuloy na nakikipagtitigan sa aking mga mata. 🎵🎵 I don't know how you do what you do I'm so in love with you

"Ibon, please w-wake up. Babawiin ko na ang kotse ko kay Dad. Kahit ayaw mo sa'kin, ihahatid at sundo pa rin kita. Gumising ka na. Ililibre na kita ng maraming pagkain." Boses ni Celyse, kahit papano ay napangiti ako. Hindi kasi ako makapaniwalang umiiyak sila ngayon dahil sa'kin. "Your bh is a few meters away, and yet wala akong nagawa. Hindi ka namin na protektahan. I-I'm r-really sorry, Yvon. Please wake up.. I can't handle this. Hindi namin kayang mawala ka." Si Ella.

Isang nakakasulasok na sigaw ang bumasag sa katahimikan. Nasapo ko ang bibig nang makarinig ng isang senyas. Sa isang iglap ay nagkukumahog na mga yapak ang naririnig mula sa exit. Napatabi ako at biglang nahanap ang sariling napadapa sa madilim na bahagi ng hallway. “Clear!” Sigaw matapos pabagsakin ang bawat pintuan ng mga silid at nahanap na walang kalaman-laman ang mga 'yon.

Quiscelle here-" Gun shots. All I hear were gunshots. Nangibabaw ang tunog ng mga putok ng baril sa sistema ko. I couldn't see anything but I heard everything. They are dying, they are slowly dying. "ROHESIA WAKE UP! IDIOTA, DO YOU KNOW WHAT TIME IS IT HUH?!" agad akong napabalikwas sa kinahihigaan ko at tinitigan si mommy. Agad kong ineksamina ang paligid. I am inside my room, at… walang masakit sa katawan ko. "Stop babbling something and get up Rohesia. You'll be late for your class, idiota." "Mi, did I go somewhere last night?"

Chapter 26: Please Wake Up! Grace POV "LUMABAS KA DIYAN EVANSSSS! LET'S TALKKKK!!!" Ilang ulit kong sigaw dito sa labas na halos sirain ko na ang gate nila sa kakalampag at ang door bell nila sa kakapisil ng ilang ulit. Ano'ng ginawa niya kay Lyn? Bakit ganoon? How dare him? Magbabayad siya!

Bakit hindi ganito ang Evos na nakasama ko? He was cold to me. He even ignored me. Kailangan ko pa bang malagay sa kamatayan bago niya ako magawang pahalagahan? “Wife, let’s go..” Naglakad na kami paalis pero narinig namin ang sigaw ni Evangeline. “EVOS! NAHULOG SI VADESSA SA POOL! SAVE HER!”

All I can see now is Elijah, pressing the piano with such soft manners. Ohh please wake me up in this dream, I haven't tried everything What a shame it all ended up in vain Ohh please wake me up in this dream, I haven't told you everything What a shame you can't hear me calling your name Singing the final chorus, Trevor's voice become low. Oh how I love that life is short There's nothing much left in my time I'm lucky my days are near its end I will no longer hear your voice inside my head I wonder if being dead is easier than being alive

Tahimik na nag hapunan at nang matapos, pumanhik kaagad siya sa kwarto niya. The next day a loud alarm sound wakes him up. Alanganing dumilat si Brielle at tiningnan ang oras sa cellphone niya. Pasado ala-singko na nang umaga. Muli nagising na naman siyang malungkot at may puwang sa puso niya. Nilingon niya ang gilid nang kama, tila nakita niyang nakahiga at mahimbing na natutulog si Ivana. He slowly touched the empty space of his bed. Ivana’s images flash on his mind again. Her voice is like a song that keeps coming into his mind. “Baby, another empty morning that I wake up without you. It kills me gradually!” He wanted to scream, but it didn't change the fact that Ivana was gone in his lif

MIA THYREES Gising na ang aking diwa pero nakasara pa ang talukap ng aking mga mata. Humihinga pa ako, ibig sabihin buhay pa ako! Hayyy salamat. I survive! Nang imulat ko ang aking mga mata ay napagtanto kong nasa loob ako ng aking silid. Sino kaya ang nag-uwi sa akin dito sa mansiyon? Nakaramdam ako ng kaunting kirot sa aking kanang kamay, pagkatingin ko’y napagtanto kong may nakakabit palang hep-lock IV sa akin. Mula sa pagkakahiga ay dahan dahan akong umupo. Ang bigat ng pakiramda ko, kulang pa ako sa pahinga.

She should wake the fuck up! Nang gabing iyon ay hindi tuloy siya nakatulog nang maayos. Nang tumunog ang alarm niya ay pakiramdam niya ay kapipikit lamang niya. Mali yata talaga na tinawagan pa niya si Nick kagabi. He shouldn't have shown up last night. Sa susunod ay hindi na niya tatawagin ito tuwing vulnerable siya, she made a mental note.