Novel & Cerita Walang Forever

napasinghap siya nang maramdaman ang init ng hininga ng binata sa kanyang punong tainga. “M-Meron! Kasi kung walang forever, di ibig sabihin walang true love? Walang endless love, walang eternal love, at higit sa lahat walang tayo?” katwiran niya sa kabila ng pagpipigil niyang huminga dahil noon siya pinihit ng binata paharap rito.

“Okay siyempre. Pero mas okay kung mangangako ka rin sa akin na ako lang ang iibigin mo forever.” “Naku, walang forever 'no! Pero, sige, i-try natin at baka isa tayo sa mangilan-ngilang exceptions,” natatawang reaksiyon ni Ana. “Pangako, forever kitang iibigin. I-quote ko na rin ang isang linya sa kanta ni Sarah Geronimo. Sabi ro'n, forever's not enough to love you so. At hindi lang iyan, ipinapangako ko ring, maging ano ka man, mamahalin at mamahalin pa rin kita." mahabang sagot niya with matching panunumpa ng nakataas niyang isang palad. “Wow! Talaga?” namimilog ang mga matang reaksiyon ni Enrico.

At hindi na rin ako maniniwalang mayroong forever. I know forever is just a word that cannot be seen. But for me, forever is a feeling you can feel with the person you want to be with for the rest of your life. Forever is a feeling. Sa edad kong ito, marami na akong natutunan at nakuhang aral sa buhay na pwede ko ng magamit sa aking araw-araw. Ngunit pagdating kay Cara ay ibang-iba. Para akong nangangapa palagi na gustong matuto pa ng maraming bagay kasama siya.

Panenermon ni bakla. Alam mo bebs, minsanan lang ito. Dapat enjoy! Wag ka na k.j okay?! Hahaha. Bwelta ko. Nasa iyo na ang lahat bebs, ang kulang na lang is a man who can give you a forever hapiness! Sagot ni Ashley. In short! Mag boyfriend ka na! At pakasalan muna! Sagot namin tatlo (Adrian, Ashley at ako.) Napailing na lamang si Macey sa kakulitan namin tatlo para lang magka jowa na siya..

“Forever, ha! Hindi lang pang isang buwan. Tandaan niyo iyan!" “Forever?” Nicolas raised an eyebrow, halatang duda "Two months!" gatong ni Joshua "Forty days lang" pang-aasar ni Zoila “Oo, forever,” sabi niya, nakangiti pero determined. “Kahit gaano siya kainit sa trabaho, kahit gaano siya demanding… alam ko na ‘yung pagmamahal niya sa akin ay tunay. At hindi lang ito pansamantala—wala siyang choice kundi mahalin ako forever hindi tulad ng mga sinasabi niyo."

Saka niya napansin, tuluyan na palang tumila ang ulan sa labas. Kasabay niyon ay ang paghupa rin ng init na pinagsaluhan at ang unti-unting pagpatag ng paghinga. Ngunit si Wade, ayaw pa rin siyang pakawalan. Nakababad pa rin ito sa kanya. Like he was meant to be there forever. “Wade, hindi mo pa ba…bubunutin?” Natawa ito ng mahina sa tanong niya. “I could stay here…for eternity.”

Isang halik na nagpapatunay ng pagmamahalan naming dalawa. I know na marami pa kaming pagdadaanan na pagsubok, pero hindi kami susuko para sa forever. Alam kong walang forever, pero we will enjoy our days together.

This time, I am forever grateful for having him in my life at sa lahat ng mga pinagdaanan ko sa buhay, masasabi ko at sigurado na akong isang guwapong CEO nga talaga ang FOREVER ko. THE END

muli niyang bigkas kaya hindi ko na tuloy mapigilan pa ang matawa ng malakas! Ang lakas ng amats nitong kaibigan ko! HIndi pa nga naikasal ang pinsan, nagdarasal na yata na maghihiwalay din! "Hmmp, hindi natin masabi. Baka naman nagmamahalan silang dalawa! Tsaka, huwag kang maniwala na walang forever dahil may mga kakilala akong natagpuan na nila ang kani-kanilang forever!" nakangiti kong sagot!

“’Wag naman lahatin. Baka may ibang lalaki pa riyan na hindi ka sasaktan.” “Naku wala na!” madiin kong sabi. "Hindi natin alam. Tanong ko ulit, bakit hindi ka naniniwala sa forever at saka bakit palagi kang bitter sa mga magjowa?” dagdag niya at dito na ako napalingon sa kanya. Forever. Ang salitang kinamumuhian ko.