Walang Forever Novels & Stories

Bigla naman akong napakanta; "They say that love is forever Your forever is all that I need Please stay as long as you need Can't promise that things won't be broken But I swear that I will never leave Please stay forever with me..." Tapos maya-maya may naglapag sa binti ko ng isang daan, buo! Pota, jackpot! Thank you lord for this blessing!

"Naku, laking 'Merika ka nga. Tawag 'yan ng mga Pinoy sa mga nagkakatuluyan at nagmamahalan hanggang sa huli." "Is there such thing, Nelly? I don't believe in forever. At some point, people will get tired of their partners and break up eventually." "Siguro kasi... iyong partner nila ay hindi ang kanilang poreber kaya ganoon." "Paano kung wala talagang forever?" "Bakit ba ang bitter mo, maganda ka naman at mukhang laki sa yaman. Sino ba ang nang-api sa'yo?"

"Cheer up, Meyn. Marami pa riyang iba. And I'm sure you'll find your forever." Forever? There's no forever. Pakialam ko naman sa iba? Alam ko namang walang itinadhana sa 'kin, tanggap ko na 'yon. Perhaps, destiny doesn't really favor me.

"Sampung taon na tayong magkasama—sa hirap, sa gulo, sa sakit, sa mga tagumpay. Pero kahit sampung taon na ang lumipas, bawat umaga, nananariwa ang pagmamahal ko sa 'yo. At ngayong gabi… gusto kong marinig ulit ang oo mo." May inilabas siyang bagong singsing—simple lang, may ukit na "Forever isn’t enough." “Celeste, will you marry me… again? Sa puso ko, gusto kong araw-araw kitang pakasalan. Dahil deserve mong iparamdam na ikaw lang at wala nang iba.” Napahagulgol ako habang tinatawanan ng konti ang sarili ko. “Bakit ang galing mo palagi sa ganito?”

when I close my eyes So I won't let your memory ... come to an end When I said forever, that's just what I meant. Forever Yeaah Forever Yeaah Always in my heart forever Napahilig nalang ang ulo ko sa upuan ng sasakyan. Ang ganda nung kantang pinapakinggan namin sa radyo. Para bang nakakarelate ako sa lyrics nito kahit napaka imposible naman nun sa buhay ko ngayon.

Her second chance, her forever. ****Wakas****

Napahinto kami pareho ni Alessandro nang marinig ang bawat nota na tila punô ng damdamin. “Hanggang pinatugtog niya ang Forever na kanta, at sinabayan pa niya ito ng pagkanta,” mahina kong bulong, halos hindi ako makapaniwala. Ang kanyang boses ay banayad ngunit matatag, bawat linya ay parang dumadaan sa puso naming mag-asawa: > "Forever isn’t just a word, it’s you and me through every chord… In every sunrise, every fall, love stays, love calls…"

I love you so much Zhia. “Sean sigurado ka bang walang forever?” bigla niyang tanong sa akin na parang binubulong lang. “Kung di mo ako mahal, edi sige maniwala ka na walang forever. Walang konkontra sayo. Pero Sean ang unfair naman.” “What do you want me to do?” “Maniwala kang may forever. Simple.” Napa-angat na siya ng paningin. Pinisil ko ang ilong at napapababad dahil makikita ko yung dibdib niya.

🕰️ Apat na Taon Pagkapasok niya sa pagsasanay, dumaan ang panahon na parang hangin. Isang taon. Dalawa. Tatlo. Apat. Hindi niya namalayan na apat na taon na pala ang lumipas. 🏯 Ang Mundo sa Labas Samantala, ang natitirang mga tao sa Samahang Liwayway ay unti-unting nakalimot kay Juan. Marami ang naniwalang patay na siya. Si Leon Wenju at ang matandang babae ay labis na nagsisi na pinayagan siyang umalis noon.

Iyon lang wala ng iba. Mas pinaniniwalaan ko ang lifetime kaysa sa forever dahil ang lifetime ay through ups and down ay lagi silang nandiyan para sa isa't isa kasi nangako sila sa harap ng dambana ng Diyos na magsasama sila habang buhay hanggang sa kamatayan. Isa iyon sa pinaniniwalaan ko dahil sa nakikita ko sa magulang ko.