Walang Forever Novels & Stories

Kahiy napa-‘oo’ na ako noong una niyang tinanong ito sa akin ay waring kinakabahan pa rin siya sa magigigng sagot ko kahit alam niya na. Napangiti ako sa inakto niya. “Paano kung ayaw ko?” pabiro kong tanong. Alam kong magkasalubong na ang mga kilay niya kahit na madilim sa kinatatayuan naming dalawa. “I’m willing to wait until forever,” buong puso niyang sagot na ikinanganga ko. “Paano kung walang forever?” tanong ko ulit.

Kundi— Simula pa lang ng kanilang forever. WAKAS.

Like forever. Wakas

"Tss... ayoko ng three years." "Ahy! Ang choosy niyo naman po. Gwapo ka, Sir?" "Ayoko ng three years kasi gusto ko...forever." Tumawa ako at umiling. "There's no such thing as forever, Keith." "Meron... kapag ako ang minahal mo."

Palibhasa’y hopeless romantic ang bruha. Naniniwala naman si Vanessa sa pag-ibig, pero sa salitang “forever”? Nada. There is no forever in this world because even the word forever has an over. Nothing in this world is permanent. Everything has its own ending. “Really?” mabilis na sulyap ni Anya sa kanya. “Really,” paniniguro niya. “Still the old Vanessa. Kaya hindi ka nagkaka-boyfriend dahil ganyan ka mag-isip. Life is beautiful, Vanny. Especially when there is someone special in your life. It brings color to your dull and boring world.”

Lumaki ito sa makalumang paniniwala at tradisyon, iyon ay dahil sa minanang kaugalian nito. "Maaari ko na bang mapag-alaman ang iyong kasagutan sa aking pagsuyo?" Ang lalim! Napaawang ang bibig ni Jia, kung siya ang masusunod ay sasagutin niya na ito. Bakit patatagalin pa? Maikli lang ang buhay. Eh, sila nga ni Liam-three months lang nagligawan, sa chat pa. Ngunit nang maalala niya ang nobyo tila sin*mpal siya ng katotohanan. Hindi siya si Matilda.

I wish we can stay like this forever. "Let's stay like this forever, even though forever doesn't exist, Chas." He intertwined our hands. "Forever exists," he said smiling, he kissed my forehead. "As long as you and me stay like this. It'll take forever." ----

Oo naman" welcome kayo sa bahay namin mag asawa. Sabay tingin nito kay Alliyah.. diba mahal, Wika pa ni Jayson. "Oo naman" sagot ni Alliyah. "Yun ohh" nasisiyahan wika pa ni james at napasuntok pa sa hangin. "Baka sa pinas ko mahanap ang Forever ko?? Katulad ni JC! Turan pa nito "Ohh bakit pati ako nadamay! Angal ko sa akin pinsan.. Hmmm diba nahanap mo forever mo. Doon? Sagot nito sa akin..

Frustrated much na rin ako nung time na 'yon kaya hindi ko na napigilan ang sarili kong magsalita. 'Sabihin na natin na buhay nga siya Viah! At nandyan lang siya kung saan mang isla o kung saan mang lugar! But it's already been two years for pete's sake! Bakit hindi ka man lang niya hinanap? Bakit kahit i-contact ang pamilya niya hindi niya magawa?? There's a lot of ways to do it sa panahon ngayon Viah!'

Wala sa sarili kong pinunasan ang mga luhang parang sirang gripong patuloy na tumutulo sa aking mga mata habang nakatingin sa kanya na nakaluhod sa harapan ko, nakangiti man ay hindi maitatago ang mga luhang tumutulo rin sa mga mata niya. "Will you give this man in front of you a permission to be with you through the darkest and colorful days of your life, forever and forever and forevermore?" Isang tanong na hindi ko lubos inakalang manggagaling sa kanya. Bahagya akong natawa nang mapagtantong ilang ulit niyang inulit ang salitang forever na para bang sinisigurado sa akin na magtatagal kami kahit sa kamatayan. Napailing-iling ako sa mga naiisip ko dahilan para makita ko ang pagbagsak ng kan