Novel & Cerita Wendy Darling

wika ko signaling her to continue reading our convo. She do as I said and read the convo, "I love her, son. Don't make her cry, ha, at ako ang makakalaban mo." Natawa siya sa nabasa niya. "Mukhang nakahanap ka nang kakampi mo," tinuran ko na sumang-ayon ako sa Mom ko. Well, Wendy is the nicest, prettiest, and most caring woman na nakilala ko bukod kay Mom.

Dahilan pa iyon para wala siyang magawa kundi ang magpahinuhod na lamang sa kanyang stepsister. Yes, Wendy is her stepsister. Anak ito ng pangalawang asawa ng kanyang ama. Catalina was only fifteen when her mother died because of cardiac arrest. Five years later, her father remarried. Pinakasalan nito si Floria Alonzo, ang ina ni Wendy.

“Takot ipis at daga. Pati na rin pala sa gagampa at butiki! Tinalunan nga siya ng butiki sa bibig noong highschool kami, ayon suka ng suka.” Habang kinikwento ni Wendy, nakilala nito si Czarina. She was lively, mischievous, charming and adorable, which made him yearn for her, yet remained unattainable. Sa puntong iyon, hindi mapigilan ni Damion ang mainggit kay Wendy dahil sa dami ng memories nilang dalawa na mukhang masaya.

May nakita akong magandang waitress na papalapit sa akin. " Hi Ma'am! You are Mary right? " mahinhin nyang tanong, teka? Paano nya nalaman pangalan ko? " Y-yes " naguguluhan akong sagot " This way please " sabay mwestra nya ng kamay na dadaanan namin at agad ko naman siya sinundan. Huminto kami sa elevator. Ok... now I know. Pinindot niya ang 20th floor, sinundan ko lang siya hanggang sa makarating sa malaking dalawang pinto at may nakasulat na chairman, kumatok muna ito ng dalawang beses atsaka kami pumasok sa loob.

Pero nang inisip niya ulit ito, hindi, nakuha niya ang nararapat sa kanya! Si Wendy ay isang babae na may pusong kasing sama ng mga ahas at alakdan! Sobrang daming okasyon na sinulsulan niya ang iba para insulutuhin siya at gusto niya pang tanggalin ang pagkalalaki niya! Kung hindi dahil sa koneksyon niya at abilidad, namatay na siya sa mga plano ni Wendy.

Tatlong dekada na ang nakalipas, noong siya’y tatlumpu, napapalibutan siya ng napakaraming babae. Ngunit noon, si Wendy ay matindi at maingat bilang asawa—isang babaeng laging mahigpit sa kanya. Kahit na may ibang babae sa paligid niya—maliban kay Amalia mula sa isla—wala ni isa ang naglakas-loob na magdulot ng abala.

Pero hindi nila nagawa iyon dahil dumating si Wendy, ang anak ni Ginoong Bram, nang walang hiya. "Hi ate?" Masayang bati nito. "Wendy po ang pangalan ko, sinabi po sa akin ni Papa na kung sakaling dumaan ako at makita ang Belle Bakery, dapat daw po akong bumisita dahil ate ko po pala ang may-ari." Huminga nang malalim si Bellerien. Ayaw ni Damien na nandito si Wendy dahil magiging problema ito sa asawa niya.

Nakangiti at sinenyasan kami ng store attendant. "Sundan mo ako. My name is Wendy and we have just received beautiful exclusive pieces na sigurado akong magugustuhan ng asawa mo” Bago ko pa siya maitama sa pagkakamali niya. Hinawakan ni Rowan ang kamay ko at marahan akong hinila papasok sa tindahan. Nakasunod sa likod ni Wendy na parang tuta.

Tila umaayon ang lahat sa kanyang mga plano. Kumuha si Sheryl ng red wine sa kanyang wine cabinet at nagsalin sa baso, pero bago pa man niya ito matikman ay may kumatok na sa kanyang pinto. Si Wendy ito, ang tauhan ng matanda. "Anong balita at napadalaw ka nang ganitong oras?" "Madam, may gustong pag-usapan ang matanda sa inyo. Pinapatawag po kayo."