Peter Pan And Wendy Book Novels & Stories

Isa lang siyang tranferee student na naligaw ng daan at nagpatulong sa 'kin maghanap ng department building niya. "I am Wendy! Gosh, kahapon lang tayo nag-meet then you forget about me agad-agad! Madali naman tandaan ang name ko, ah? I'm Wendy Nuñez, as in Wendy ni Peter Pan. Jeez, kalimot-limot ba ako?" Hindi niya makapaniwalang tanong at napahawak pa siya sa dibdib niya. "I don't know?" "Ay, gano'n?" Ngiwi niya.

Binuksan ko ang pinto at nakita ko si Harry na nakatayo sa labas. “Pwede ba akong pumasok?” Tanong nito. “Please…?” “Hindi!” pigil ang malakas na boses kong sabi dito. “Diyan ka nababagay sa labas dahil isa kang basura!” “Tam, makinig ka muna sa akin…” nagmamakaawa nitong sabi. Mukhang nasabihan na ito ni Wendy na alam ko na ang lahat. “Tumawag sa akin si Wendy. Yung libro, hindi ‘yun totoo. Hindi totoo kung ano man ‘yang iniisip mo. Alam mo kung gaano siya kagalit sa akin, Tam. Matagal niya na tayong gustong paghiwalayin. She’s a spiteful bitch!”

( 8 PM) "Wendy and the boys grow up. She marries and has a daughter named Jane who sleeps in Wendy's old nursery and loves to talk about Neverland and Peter Pan. One night, Peter flies back in through the nursery window. He hasn't changed. Peter tells Wendy that he has come to fetch her for spring cleaning. But Wendy replies that she can no longer fly, Because she is no longer a child, she's already a grown woman.......... THE END~"Pagtatapo ni Clark ng pagbabasa ng story book.Napansin niya naman na mahimbing na natutulog si Sucette na nakasandal sa tiyan niya.

Patuloy niya habang hawak ang mga kamay ng asawang nakasalampak sa kama. "Tapos kung ikaw si Peter Pan, sino ang gumanap na Wendy?" tanong nitong sinisinok na sa katatawa. Inabot niya ang bote ng mineral water sa sidetable at binuksan. "Si Vhendice," ibinigay niya rito ang tubig. "Ano?" Nanlaki ang mga mata nito at sinundan iyon ng mas malakas na tawa. "Hindi ko ma-imagine ang mukha niya. Wala ka bang pictures?"

Para lamang mapangalagaan ang buhay ng isang walang-malay na bata, handa si Don Pablo na itali ang sarili sa bigat ng kasulatan. Sa wakas, tumango si Wendy, mabigat ang anyo at puno ng pait ang mukha. “Mabuti. Susundin ko ang iyong payo, Uncle Pablo—basta’t ipahintulot mong sa akin ang huling pasya.”

Nabasa kasi nito ang kuwento. Maging si Graciella ay na-curious dahil ang kuwento ng mga bata ay magkakadugtong. Wishing one thing for their family and that is to find happiness together in each other’s arms. “Gracey, what do you think?” “Sa kuwento pa lang ni Tiger Lily at Mr. Hook, maku-curious ka na! Paano pa kaya kina Peter Pan, Wendy and Little John? Pak! Parang nag-usap-usap lang, 'di ba?”