Gravity Falls Dipper And Wendy の小説・ストーリー

Pagkasabi noon, binuksan niya ang pinto at tuluyan nang lumabas. Dahan-dahang sumara ang mabigat na pinto sa likod niya, na tila naghihiwalay sa dalawang magkaibang mundo. Nanatiling nakatayo si Wendy, walang kagalaw-galaw—parang isang magandang estatwa na nawalan ng kaluluwa. Noong tuluyan nang nawala ang tunog ng mga yapak ni Erol sa pasilyo, doon lang bumigay ang lakas niya. Nanghina ang kanyang mga binti at napaupo siya nang pilit sa karpet.

Naisip ni Senior Zimmer na marahil ito ang pinaka-importanteng sandali ng buhay ni Wendy. Ang lahat ng mga family head ay lumingon at nagkatinginan sa isa’t isa. Tumayo sila pagkatapos at nagbigay ng isang malakas na palakpak. Bagaman hindi pakakasalan ni Zack si Yvonne, kusa pa rin siyang nagpakita ngayon. Pinatunayan nito ang impluwensya ni Wendy sa York Enterprise.

sisi ni Wendy sa kaibigan. Halos manubig naman ang mata ni Kamber dahil sa sising sisi siya sa ginawa niya. Kung ganito naman pala ang mangyayari ay sana ay hindi nalang pala siya umo-o. “Lagot tayo nito kay Tita Betty eh! Ikaw kasi!” pagsisi ulit ni Wendy kay Kamber. Nagpapadyak itong lumakad sa dance floor baka sakaling makita niya ang kaibigan. Dito niya itong hauling nakita, kaya imposibleng bigla nalamang itong mawala, or else isang kidnaper pala ang lalaking naka-usap nila kanina.

Hindi na niya sinubukan makipagsagutan at sumandal lang din siya sa pader, marahas siyang bumuga ng hangin at humalukipkip. Pinanood ko lang kung paano asarin ni Erie ang babaeng biglang sumulpot dito sa tinataguan namin. And by just seeing their conversation, doon ko napagtanto na malalim ang naging pinagsamahan nila noon. Bawat bigkas ng kanilang mga salita ay dama ko kung gaano sila ka-comfortable sa isa't isa. But what happened to their friendship? Ano ang dahilan kung bakit itinakwil ng mga kaibigan ko si Wendy sa circle of friend nila? And why she seems have a great resentment to Erie?

At tuluyang nahigit ang aking hininga nang makarinig ako ng babaeng-babae at malumanay na boses. "Tsk. Ano bang ginagawa mo sa bathroom at ang tagal mong pagbuksan ako ng pinto?" wika ni Wendy— paniguradong si Wendy 'yon, ang girlfriend niya. "I've been waiting for you. Nangangalay na 'ko, nakikita mo ba 'tong heels ko? Ang taas-taas."

ani Wendy, habang ang kamay niyang nasa buhok ko kanina ay dumausdos na pababa sa likod ko at nagsimulang humaplos doon para icomfort ako. At dahil doon, bigla na lang akong humagulgol ng malakas. “Oh, God. I’m so sorry, Tamara. Wala akong ibig sabihin---’’ Wendy looked appalled. “Maganda ka, Tam. Alam naman nating pareho yan, kaya lang… mukha pagod na pagod ka. Yung itsura mo...” I sobbed harder. Kulang na lang sabihin niya na ang panget panget ko.

Kabaliktaran naman iyon dito, mas hinahanap nila ang love team kaysa sa solo lang. Akmang uupo na ako ang bumukas ang pinto. Isang tao lang naman ang hindi marunong kumatok bago pumasok at si Grantt iyon. Napaismid ako dahil sa bitbit nito. "Grantt!" Bakas ang saya sa boses ni Wendy. Bigla ring naging maliwanag ang kanyang arwa. "Hey, good morning," bati niya pa sa amin lahat habang may bitbit na coffee.

Napalingon ang dalawa at nabigla sa utos ni Wendy, "Huh?" Napatingin naman si Wendy, "Ang sabi ko, pwede na kayong umalis at umuwi." "Paano si sir?" Napangiti si Wendy, "Ako na ang bahala sa kanya!" "Ahh, okay." "Pakisara at ilock nalang ninyo ang pinto sa ibaba." dagdag ni Wendy. "Okay." Umalis ang dalawa sa coffeshop at umuwi na ito. Iniwan na lang nila ang mga palamuti at mga balloons sa ibaba na nakadisplay.

Mabilis siyang nilapitan ni Apollo at awtomatiko pang pumaikot sa kanyang baywang ang isang braso nito na agad pang sinundan ni Wendy ng tingin. “May problema ba sa asawa ko?” tanong ulit ni Apollo na sadyang pinagdiinan ang huling dalawang salitang sinabi nito. “Wala naman,” tugon ni Wendy, matamis pang ngumiti kay Apollo. “I was just congratulating my stepsister.” “Thank you.” Si Apollo ang sumagot dito. “I hope you’ll enjoy your stay here. We made sure that all our guests will have accommodation tonight.”

Gaano kaya katinding lakas ng loob ang kinailangan ni Harvey, ang lalaking hindi mabitawan ang kamay ni Erich kahapon, para lumisan nang ganoon kabilis at kapursigido? "Miss Erich..." Nakatayo si Wendy sa may pinto, mahinang tinatawag ang dalaga. Limitado lang ang oras nila sa labas, anumang antala ay maaaring maging dahilan para mabuko sila. Lihim na tinakpan ni Wendy ang pagpunta rito ni Erich.