What Is Obsession In Tagalog の小説・ストーリー

Takbo bilis bilis pa Nabalik ako sa ulirat ko sumakit ng subra ang aking ulo. ahhhh ansakit ng ulo ko ahhhhhh. "Miss okay kalang ba?" Ahhh ansakit ng ulo ko. "Miss gusto mo bang dalhin kita sa ospital?" Hindi na kaya ko na ito sige aalis na ako. Sa takot ko at kaba na nararamdaman ko agad akong tumakbo palayo sa lalaki. Ahhhhhh ano ba itong nagawa ko?patawarin nyo po ako hindi ko po alam.

Halos pawalan na ako ng katinuan nang maramdaman ang tahasan nitong pagpasok. Napapikit ako habang kagat ang mga labi. My legs are shaking, my fingers digging hard to his. I feel so much pain when he trying to push his hard thing on mine.. "Ohh! Fück!" Tumigil ito sandali, and muttered a cursed while shook his head with astonishment..

Hindi iyon usapan ng isang negosyante o pangkaraniwang amo—iyon ay tila boses ng isang taong sangkot sa isang bagay na ilegal, marahas, at nakamamatay. Napaatras siya, pilit pinipigil ang sariling huminga nang malakas. Ang bawat tibok ng kanyang puso ay parang kulog sa kanyang pandinig. Gusto niyang itanong ang tungkol sa kanyang ama, pero sa nakita at narinig niya, mas nanaig ang takot. Ano ba talaga ang pinasok niya? Ano ba talaga ang lalaking ito na nagmamay-ari na ng kanyang kalayaan?

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

Principal ba namin? Bumaba ang bintana sa driver's seat at sa ngalan ng pangit naming Prof sa math, bakit nakita ko na naman ang lapastangang lalaki na ito? "You look like a homeless school girl na napalayas sa bahay," patawa niyang sabi. Nagdidilim ang paningin ko. Pigilan niyo ako, kung hindi babasagin ko ang mukha ng artistang ito.

Baket? Kailangan kong kumalma. Kailangan kong bumalik sa 'hate Timothy Blythe' mood. Stop all this nonsense, it means nothing, it's just- Now the bet has entered my twisted brain and freaked me out! Paano naman ako mananalo? Paano ko siya mapapa-ibig? Hate na hate ko ang bawat hibla ng pagkatao niya! Hinding-hindi ko isusuko ang precious pouty lips ko sa kanya! Never!

Iyan Ang tanging lumabas sa Bibig ko Hindi makaproseso Ang utak ko para mag isip ng rason sana. "I'm drinking alcohol but, Hindi pa ako nasisiraan para patulan ka." Pagsusuplado nito Nahiya ako as in sobrang kahihiyan. Is this obsession? Na kahit Hindi ako tulog masyado akong nag i-imagine nang mga makamunduhang bagay? At bakit ganun Ang imagine ko mukhang may Alam na siya SA totoong ako? Hindi Kaya parang mensahe Yun na kaylangan Kong mag ingat baka mabuko Ang sikreto ko.

Pilit niyang hinarap ang mukha ko gamit ang kaniyang kamay pero nagmatigas ako at mabilis na kinuha ang braso ko rito. "M-may sasabihin po ba kayo?" Tanong ko habang nakatalikod. Pinipigilan na huwag humikbi. Narinig ko siyang malalim na bumuntong-hininga. "I didn't mean anything by what I said to you, Ms. Valencia. It's just that-- what you're doing is frightening. Hiding pictures of a person and stalking them is called an obsession. You're becoming obsessed."

Tumango ako at napangiti sa kanya. "Wag kang mag-alala," aniya at tinungo ang pinto ng kanyang opisina. "Darating ang panahon na mayroong lalaking kusang magbabalik sa'yo ng pagmamahal na ipaparamdam mo sa kanya. He's going to be so crazy about you that you don't know how to stop him from doing that. At kapag nangyari 'yon ay ikaw at ikaw din ang magsasawa." "Obsession na ho yata 'yon at hindi na pagmamahal."