Whisperer Novels & Stories

patuloy ni Hunter, ang boses niya ngayon ay puno ng kaseryosohan na bihirang-bihira kong marinig mula sa kaniya. “Yung teddy bear na kaharap mo ngayon... oo, AI powered 'yan. May sarili 'yang system. Pero ang hindi mo alam, may nakatagong control feature 'yan na naka-connect direkta sa smartwatch at earpiece ni Boss Black. Katulad ngayon… ako ang nagsasalita.” Nanigas ang buong katawan ko. Parang huminto ang pag-ikot ng mundo ko. Ano raw?

At tiningnan nga agad ni Sophia ang pinakahuling post ng binata. [All I hear is your whispers, my heart points to you ans all I see is wilderness except you.]

lasing na sagot nito. Katahimikan sa kabilang linya. Ramdam ko ang tensyon kahit hindi ko naririnig nang malinaw ang boses sa kabilang panig. “Liam?” Isang malambot at nanginginig na boses ng babae ang narinig ko mula sa speaker. Nanigas si Liam. Dahan-dahan niyang itinapat ang phone sa kanyang mukha. “Isabela? Mhine... Ikaw ba 'yan? Mhine... Hello?”

sinapak rin siya nito. "Tangna! Nagmamaneho ako, tangna ka!" nagsasapakan lamang silang dalawa hanggang sa may narinig muli sila hindi na ulit iyon sa speaker na gamit nito kundi sa mga hearing device na nasa mga tenga nila. "I'm still sleepy hurry up, idiots." That's Hypnos! "Hello guys!" And Talianna. "Saan kayo?" tanong niya ngunti wala man lang ang sumagot sa tanong niya.

Ramdam ko ang init ng hininga niya kayo panigurado ay namumula na ako ngayon sa ginagawa niya. “Kanina ka pa ba gising?” he asked in a raspy voice. “B-Bago lang. Na-distorbo ba kita?” na-iilang kong tanong sa kanya. “No, hindi naman.” He replied. There’s a deafening silence between us ang tanging mabilis na pagtibok ng puso ko lang ang naririnig ko ngayon. Sana ay hindi niya marinig o mahalata man lang iyon.

[From: Unknown sender Sulitin mo na ang mga natitira mong araw, malapit ka ng bumagsak.] Hindi na sya nabigla dahil alam na nya kung ano ang mangyayari kaya habang mas maaga ay kailangan na nyang makapag plano. Tinawagan nya ang numero ng taong matagal na nyang hindi kinakausap at nakikita. "Hello?"- "Mi señora."- ['my lady']

Pero huli na… Sa security feed, kita kong si Whisper—ang pinagkatiwalaan kong tauhan sa loob ng siyam na taon—ay kasama si Chris. “Kenya… akala mo ikaw ang magaling sa underground, huh? Sorry to disappoint. Bawat galaw mo, sinundan kita. At ngayon—oras mo na," madiin niyang sabi sa akin. Putcha. Hindi ito puwedeng mangyari. HINDI NGAYON.

Malinis niya'ng inipit sa gilid nito ang kubrekama. ‎ ‎Alam ni Linux kung sino ang tumawag. Ang gusto lang niya ay si Sereia mismo ang magsasabi sa kanya. Gusto niya rin malaman kung willing ba ito'ng magkwento, pero hindi ito umimik. ‎ ‎Naningkit ang mata ni Linux. Nag-antay ulit siya ng ilang segundo. Umaasang magsasalita na si Sereia, pero tikom pa rin ang bibig nito.

kinikilig parin nitong wika sa harapan ko dahilan para masuri ko ang kanyang itsura. Pansin ko ang features ng mukha niya at doon ko masasabi na tila isa siyang nerd. Kulot ang buhok niyang nakaipit na parang si Puca at may malaking salamin ito na suot-suot, idagdag mo pa ang agaw pansin na kulay ng kanyang braces sa ngipin. "Kaya ako mag aaply kasi nga dahil sa CEO," huling wika nito at tanging pagtango nalang ang naisagot ko sa kanya.

MADILIM. Iyan yung unang salitang naisip niya nang magising siya. Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata niya nang sandaling sinabi ng sistema niyang dapat na siyang magising —na handa na siyang gumising —mula sa malalim at matagal na pagkakahimbing. Kung ilang oras siyang natutulog, hindi niya masabi. Kung nanaginip man siya, hindi niya na maalala kung ano.