Novel & Cerita Whispers Of The Wind Jonaxx

Si Kapitan Jax, na nasa labas, ay namumuno sa hukbo, at nagbibigay ng matinding labanan sa mga demonyo. Sa gitna ng labanan, si Silus ay nagpakita. Siya ay malakas at malaki, at ang kaniyang mga kamay ay may mga patalim. Siya ay sumalakay, na nagbibigay ng matinding takot sa mga tao. "Hindi ako magpapatalo sa isang basurero!" sigaw niya. "Hindi ako basurero!" sigaw ni Winston. "Ako si Winston, ang taga-pagligtas ng Apexia!"

Hindi pa ako nakakabawi ay. "Present Miss." Darius whispered in my right ear with husky voice na mas lalong nakapagbigay saakin. May inabot pang papel si Darius sa saakin. Nakarinig pa ako ng sipol at mumunting hiyaw galing sa mga studyante. Tila'y nagngitngit sa kaloob-looban ko.

Napangiti ako sabay tango. You alone is what I need to calm the whirlwind chase emotions in my heart my love.

Chapter 243: Effect UMUPO lang si Jaxon na parang walang naririnig sa mga sinabi ni Xenara. Dahil sa malamig nitong ugali, parang hindi si Xenara nakikita ni Jaxon, parang hangin lang siya sa paningin nito. Hindi, mas malala pa sa hangin. Ang hangin, kailangan pa ring langhapin. Pero para kay Jaxon, isa siyang taong hindi kailanman kakailanganin.

pakilala nito na nag-ani ng iba 't-ibang reaksiyon "Ako ang pinaka-gwapo sa 'ting magkakaibigan, Creed." mahangin na saad ni Rocket na napa-aray ng bigla siyang batukan ni Luxther. "I'm Knoxx Fuller," maikling saad ng lalaking may kulay asul na mata. It's really cold yet mysterious. "Nyx Artemis Olivers but you can call me Nyx." pagpapakilala ko sa kanila na ikinatango lamang.

Nasa kotse sila kanina nang makaidlip siya kaya nagtaka siya kung bakit biglang nasa hindi pamilyar na silid siya ngayon. "Welcome home." Tumingin siya kay Jhairo nang may pagtataka. "Nasan tayo?" Tumayo siya at tumingin sa may balcony. Lumapit siya dun at tiningnan ang buong paligid. Naalala niya ang dalampasigan sa Resort na pinuntahan niya nang makita niya ang dagat sa di kalayuan. Nakikita rin niya ang papalubog na araw na senyales na malapit nang dumilim. Naramdaman rin niya ang paghalik ng malakas na hangin sa kaniyang balat. Tila bumalik siya sa lugar na iyon.

Pinakikinggan ko lang kung anong ingay ang meron sa kabilang linya bago ko inaayos ang pagkakahiga ko, niyakap ko ang aking sarili gamit ang kumot dahil tila mas lalo akong nilamig. Doon ko rinig na humina na ang tawanan nila Papang tanda ng nasa labas na ang lalaking kakausap sa akin. Rinig ko sa kabilang linya ang ingay ng probinsya, kuliglig ng mga insekto at ingay mula sa mga palaka ang namumutawi dito. "Marah?" ang pagtawag niya sa akin ang naging dahilan kung bakit may kung anong gumapang na kuryente sa aking katawan.

Natawa naman ako bago ako lumapit sa tenga niya para bumulong. "Why? You like me?" tanong ko. Hindi ko alam pero hindi ko na nagugustuhan ang tono ng pananalita ko. Alam ko ring tinamaan na ako ng alak pero hindi ko matigilan ang ginagawa ko dahil naiinis ako. Naiinis ako! Napatingin akong muli sa gawi ni Xandros at nakita kong nakasandal siya sa pader habang nakatingin sa akin.

Akala namin mamamatay kami sa pagsabog ang kaso ginawa kaming mga clown. Sumabog nga siya, pero puro confetti lang ang nasa loob ng granada may note din ito sa loob. Lumapit si Archeon doon at pinulot ang note, napa-iling itong lumingon sa amin. He mouthed the words 'they're back' and looked at Cresenia. That's when I realized, the Midnight Blades are around the radar. He walked near us and gave us the note. She's almost 6 months away from giving birth. Don't worry, we'll give your child a good welcome gift. -M.B.

Baka sakaling may mas safe na lugar na pwede naming puntahan. "The wind is so refreshing. Isn't it?" Vani asks, open arms. His eyes are closed, smiling conspiratorially. Tiptoeing around the delicate sensibilities. The wind is eddied, swirled and ambient that lifts my hair into a dance. As I watch the strands at their confluence of tether and vortex, a sense of calmness comes.