Why Does Gojo Wear A Blindfold Novels & Stories

rinig kong boses ni Zik kaya idinilat ko ang mga mata ko. "Oo ang ganda dito, sobra." komento ko. Hindi ko na narinig na sumagot si Zik pero pansin kong napangiti siya at agad na iniwas ang kanyang tingin, Pansin ko lang ay bakit parang ang weird niya? "Wear this." Nagulat ako nang bigyan niya ako ng kulay pulang blindfold. "Aanhin ko naman 'to?" tanong ko.

On the other hand, the fabric of my panty did not even hide the curve in the hole of my jewel. Not only that I am wearing only two pieces of fabric that can barely manage to cover my private parts, but I am also in a red blindfold . . . and both of my hands are tied on the headboard of the bed. Hindi pa man natatanggal lahat ay exposed na exposed na ang pakiramdam ko.

Kanina pa ako hilong-hilo dahil pabalik-balik siya. "Alam mo, sumasakit ang ulo ko dahil sa'yo," reklamo ko rito. Saglit naman siyang tumingin sa'kin tapos ay sumulyap sa wrist watch niya. "Let's go, baby," aya nito sa'kin. "Magdidinner na ba?" "Yeah, let's go." Tapos noon ay hinila niya ako. "Turn around, baby," utos nito. Bored naman akong tumalikod sakan'ya, and with that, I felt the blindfold. Oo, nilagyan niya ako ng blindfold! Ano bang pakulo 'to, Zach?

malambing nitong wika sa kanya at bago pa man siya makapag-react sa sinabi nito ay lumapat na ang blindfold sa kanyang mata kaya tuluyan ng wala na siyang nakita. Hindi niya man alam kung para saan iyon ngayon sa ginagawa nilang dalawa ay hinayaan niya na lamang ito sa gusto nito, isa pa hindi naman siya masasaktan dahil lamang sa simpleng blindfold dahil hindi naman iyon masakit kapag nailagay sa mata. Iniangat niya ang kanyang ulo upang maitali nito iyon pagkatapos ay muli siyang nahiga pagkatapos nitong maitali.

he said devilishly. "A-Aya..." nanginig ang boses ni Jiro. Nanatili ang kapit ko sa kanyang pulso para panatagin ang kanyang kalooban. Nothing will happen to you, Jiro. I'll make sure of it. Unti-unti silang nawala sa paningin ko. Tila naglaho at naging isa sa hangin. Hmm. So their magus is the inability to be seen, huh? I don't see it as a problem though. I didn't panic. I closed my eyes and feel the surroundings more. Mas naging malinaw sa akin ang mga tunog sa paligid.

This guy's inventions are unbelievable! "I knew it." He brushed his fingertips through his red strands before he looked at Jiro over his shoulder. "Her powers didn't heal her. It just took off its effect. Malabo ang mga mata niya dahil sa lakas ng kapangyarihang meron ang katawan niya. When her power felt the effect of the glasses I made, a little portion of it got tamed, dahilan kung bakit luminaw na nang tuluyan ang mga mata niya at nakaya na nitong makita ang chast."

Hinawakan nya ang blindfold ko pero awtomatikong napa angat ang mga kamay ko para pigilan syang tanggalin yun. "Don't worry Thalia, I'm wearing a masquerade mask. Para makakain tayo ng maayos at saka mejo madilim din ang place kaya di mo din ako gaanong maaaninag. You can take it off". Saglit na nag adjust ang mata ko mula sa pagkaka ipit ng blindfold pero madilim pa rin ang loob ng sasakyan. "You feel better now"?. Tanong muli nito.

Mainit ang hininga nito sa batok niya. “Sshhhh…” bulong nito. “Don’t talk. Just feel.” Isinandal siya nito sa dibdib. Ramdam niya ang tibok ng puso nito, mabilis, parang umaalingawngaw sa pagitan nila. Bago pa siya makagalaw, isang tela ang muling tumakip sa kanyang mga mata. The blindfold. “Sir, please…” mahina niyang pakiusap, pero hindi na rin niya tinapos.

Lumabas siya sa kaniyang pinagtataguan at matapang na sinalubong ang makapal na usok, at gaya ng inaasahan niya ay umatake nga ang ninja sa kaniya. Nakikipag hand to hand combat siya dito. Maliliksi ang kanilang mga galaw at parehong bihasa. Ang naturang ninja ay may suot na maskara kagaya ng iba pa nitong kasama na kaniyang ipinatumba. Ngayon ang goal niya ay ang alisin ang maskara nito, he wants to see the bravery of the enemy while crawling for his life.

Ang cute ng anak ko, matinding pagpipigil sa sarili ang ginawa ko para lang huwag itong sugurin ng yakap para panggigilan. Marahil ay napansin ng isang bodyguard ang tinitingnan ni Chiyo kaya lumingon ito sa aking direksyon. Mabilis pa sa alas kwatro na nagbabâ ako ng tingin upang hindi nito makita ang mukha ko. Kung tutuusin ay hindi naman ako basta makikilala nino man dahil bukod sa makapal na salamin sa mata ay natatakpan din ng brace ang mga ngipin ko. Habang ang kulot kong buhok na natatakpan ng sumbrero ay isang peluka lamang.