Why Gojo Cover His Eyes 소설 & 이야기

Dumagundong ang boses ko sa kinaroroonan namin na nagimg dahilan magliparan ang mga ibong nakakubli sa mga gutter at trusses ng bubong nitong hindi kalakihang dome. Ichiro stays motionless and rooted to his spot. Parang hindi niya ako narinig kaya lalong sumidhi ang inis ko sa kanya. Dala ng emosyon ay hinawakan ko ang espada ng dalawang kamay na nakatutok sa itaas with my arms extended fully, getting ready to attack. When I thought that I perfectly did the stone stance, I did several quick steps and attacked Ichiro but as great as he is in swordsmanship, he managed to defend even not turning to face me.

To the extent that it scares the hell out of Lou Yin. Hindi na napigilan ni Lou Yin na hawakan si Kage sa mukha gamit ang dalawa niyang kamay at pilit na pinahinto. "Hey, Kage. What is happening to you?" Lou Yin slowly denoted and he succeeded in making him stop. He looks at Kage's wet eyes and the latter paused when their eyes met. That stays for a few seconds. "Answer me, what is happening to you?" He asked again when Kage did not reply a word. He was just standing there until he realize everything he did for the past five minutes.

she was quick to turn around in panic and covered her eyes. Shion’s forehead ceased at her reaction, “Are you kidding me? You saw all of this last night and now you’re acting shock?” Her cheeks heated up, “‘Cause I’m not used seeing a man naked?! Pwede ba! Wear something to cover t-that!” Shion chuckled in disbelief because of her reaction. He grabbed her arm and made her face him. She was still covering her eyes and when she faced him, she peaked a little on him, but her gaze quickly trailed down to his manhood.

Ngunit hinuli ng binata ang batok niya, walang puwang para makaiwas. Nagtagpo ang kanilang mga mata, malalim, mapanganib, puno ng pananabik ang kay Jiro. Bumilis ang galaw ng kanyang Adam’s apple habang paos niyang bulong, “Where are you going, hmm?”

Oo, alam niya na siya ay natatakot… ngunit hanggat hindi niya siya tinutulak palayo, paano niya magagawang ayawan ang lasa niya ngayon? Ang mata ni Jojo ay nanlaki at kumurap… Sino ba ang lalaking ito na biglang lumitaw dito? Wala siya sa magandang sitwasyon ngayon, ngunit nakalimutan niya na siya ay may pares ng “guardian generals” na pinapanood siya sa magkabilang panig niya. Sa ngayon, ang kanyang mata, hindi madumihan ng materyalistikong alikabok ng siyudad, ay kumikinang sa kanyang pagnanasa sa tsismis.

When I open my eyes, wala akong naaninag na kahit anino sa harapan ko, but the moment na bumaling ako sa likod ko ay doon ko nakita ang tulog na si Johan. At ng silipin ko ang ilalim ng kumot ay doon ko nakita ang kamay niyang humahaplos sa baywang ko. Agad akong napaiwas sa kanya at malakas siyang hinampas sa balikat. Johan immediately on act to shout but I managed to put my palm on his mouth to cover it up. Nasagi kasi ng mata ko ang madilim na kalangitan sa labas kaya't sa hula ko ay marami na ring tulog.

Buti na lang at pinayagan sila ng mga police at doon nga'y sabay-sabay silang pumasok para makita ang kalagayan nito. Dahan-dahan nilang binuksan ang pintuan at doo'y nagimbal sa nakita, nakakapang-lumo ang sinapit nito dahil sa pagsabog. Gido's eyes was damaged. Naputol din ang kanang binti nito. They are all looking on his figure now, tanaw nila ang mga palatandaan na naghihimagsik siya sa kanilang lahat. He's eyes are now covered with bandage, nakabenda rin ang kaniyang binti na isinabit sa isang hanging metal-rack.

CHAPTER 05: GREY EYES LYN'S POV "Okay ka lang?" Mabilis akong tumango at kinontrol ang paghinga kahit pakiramdam ko ay nanghihina pa rin ako dahil sa ginawang pagyakap no'ng misteryosong lalake kanina. After he hugs me for a minute, he left without saying anything. Katawan niya lang na balot na balot ang nakita ko, hindi ang mukha niya.

daing ko nang mahawakan ko ang sariling sugat. Tumingala ako at tinaas ang suot kong T-shirt para hindi malagyan ng dugo. Pinikit ko ang mga mata ko hanggang sa lamunin ako ng antok. Hindi pa ako tuluyang lamunin ng antok nang may narinig akong pumasok. Gusto kong idilat ang mga mata ko kaso hindi ko magawa. “Sh*t, cover your eyes first.” Kay Blue ang boses na ’to. Gusto ko siyang tingnan pero hindi ko magawang buksan ang mga mata ko. May nagtakip ng tiyan ko.

Nanlalaki ang aking mga mata nang makita siyang nakaluhod sa harap ko. “Oh my God! Gio, tumayo ka nga riyan!” sigaw ko sa kaniya at pilit na hinihila siya patayo. Umiling-iling lamang ito at nakayuko pa rin. Nanginginig din ang kaniyang mga kamay. Wala akong nagawa kung ‘di ay umupo nalang sa harap niya. Hinawakan ko ang kaniyang pisngi at pinaharap sa aking mukha. Kita ko ang pamumula ng kaniyang mga mata at pamamaga nito.