Novel & Cerita Why Gojo Cover His Eyes

he plead. I heaved out a heavy sigh before saying “Fine,” Ngumisi siya at mabilis na humilig sa akin at ipinalibot sa aking mata ang purple na tela. “Yan, make sure you don’t see anything ha.” sabi pa niya habang chini-check kung maayos bang natatakpan ang aking mata. “Oo na wala na akong makita,” nakanguso kong sabi. Wala na akong narinig pa sa kanya at naramdaman ko na lamang na umaandar na kami.

He asked while raising his brows. Tumango-tango ako, hindi ko siya matitigan direkta sa mata dahil kinakabahan ako. "Look at my eyes..." he command. I followed him immediately. Feeling ko napaso ako sa paraan ng titig niya. "After this game when Phoebe already comeback here and want me then that's the game over..." he said so I nodded.

ang sakit sakit na. Zhairro once again tried to touch me but I pushed him away. May dumaan na sakit sa kaniyang mata. No bakit siya pa itong parang nasaktan? gayong siya naman itong nagloko sa aming dalawa? "L-let me explain, baby.. p-please?" He pleaded. a lone tear fell from his eyes.

Mabilis kong iniwas ang tingin ko at ginamit ang katawan ni Gio upang takpan ang mukha ko. "Hey, what's wrong?" tanong niya pa nang mapansin ang reaksyon ko. "Could you please stay still?" Halos magdikit na ang noo namin sa aking pagtatago. Nang sinilip ko siya ay nakatingin pa rin siya sa akin. Oh gosh, Ginnie! "Hey, are you hiding? From who?" "From a friend. We're not supposed to see each other," pagdadahilan ko pa.

Isinuka ko ang lahat ng sama ng loob ko, kasama na yung kinain kong siomai at nalunok kong tubig-baha, eksaktong-eksakto sa ibabaw ng makintab at nagkakahalagang libo-libong pisong itim na sapatos ng antipatikong lalaki. Narinig ko ang malakas na pag-singhap nung bodyguard. "Sir!" nagpapanik na sigaw ni Jojo. Gusto ko sanang mag-peace sign at mag-sorry bago ako tuluyang mawalan ng malay, pero masyado nang mabigat ang talukap ng mga mata ko. Ang huling narinig ko bago ako kainin ng dilim ay ang malakas at frustrated na pagmura ng lalaki.

Agad na bumulwak ang dugo at tinina ng pula ang kalahati ng mukha ni Joey, dahilan upang magmukha siyang isang multong naghihiganti! “Ang mata ko! Ahhh!” Tinakpan ni Joey ang isang mata habang gumugulong sa sahig sa matinding sakit. Nagulat din ang iba. Hindi nila inaasahan na ganoon katapang at kapusok ang babaeng ito.

"Do you think I will let my guard down knowing that the three members of Gokudo died?" Tila nablanko ang utak ko ng ilang segundo. However, this is not the end, it's just getting started so I immediately recovered, I retreated a little at the same time I threw a strong attack at his stomach. The man took a step back, I took advantage and quickly got my feet out of the water.

*wink* As the message was sent, Aoi’s expression shifted from playfulness to confusion. Kaagad niyang napansin ang nasa picture kaya naman biglang bumundol ang kaba sa kaniyang dibdib. In the photo, just behind him, a figure emerged—masked and ominous. Hindi niya alam ang kaniyang gagawin at akma na sanang tatakbo sa kabilang dereksyon ngunit hindi na niya nagawa. Before he could even process everything, a sudden presence behind him startled him. A hand, clad in a black glove, swiftly covered his mouth and nose with a handkerchief soaked in a substance that made him lose his consciousness.

Sa sobrang bilis niya tumakbo hindi ko na siya nakita pero nagulat ako nang biglang may humila sa akin sa isang eskinita at isinandal ako sa pader habang ikinulong ako nito sa dalawang bisig nito, na para bang hindi ako nito hahayaang makatakas. Sa sobrang gulat ko, hindi ako nakapag-react kaagad at gulat na gulat na nakatingin sa kaniya. Nakaamoy ako ng isang pamilyar na pabango at mas lalo pa akong nagulantang nang makilala ko ito sa kaniyang mata. A pair of red eyes and his dark red hair is peeking at the top of the hood of his cloak he's wearing. "Y-you--!" I said but he cover my mouth with his hand and told me to stay stilll.

wala sa sariling sambit ko, huli na para hinaan o mabawi pa iyon. He didn't talk. Nagsukatan kami ng tingin, parehong 'di nagpapatalo. Mayamaya ay napansin ko ang paglikot ng mga mata niya sa mukha ko hanggang sa kusa siyang umiwas at saka umayos sa kaniyang pagkakaupo. He crossed his arms and shut his eyes. "I won't bother you. Just let me come," he said in low tone voice.