Why The Future Doesn't Need Us Novels & Stories

' tanging sabi ko sakanila. Nalaman nila ang tungkol kay Sarin at pagtatangka at pagpapadala nito ng mga death threats sa ‘kin. Galit na galit si Daddy no’ng nalaman niya ‘yon kaya agad niyang pinahanap si Sarin pero walang nakaka-alam kung nasa’n ‘to nagtatago. Na realized ko sa mga nagdaang araw na don't use the past as an excuse to miss out on your future. The past should be the past. It can destroy the future. Live life for what tomorrow has to offer, not for what yesterday has taken away.

“Oo na, naniniwala na ako…” “Talaga?” “Oo na nga…” Yumakap siya sa leeg ko. “Huwag na natin pag-usapan ang mga nakaraan na. Lalong ayoko nang pag-usapan pa si Kyline. Focus na tayo sa ngayon… saka sa future natin, pwede ba?” Napangiti ako. “Okay... Nothing else matters now. Our future… You, me… and our babies.” “Babies?” Umangat ang mga kilay niya.

Pero hindi naniniwala si Noah, iniisip lsng nito na nagmamatigas lang siya. Tinatamad na siyang magpaliwanag ngayon. Ang mahalaga, aalis na siya sa loob ng dalawang araw, at ayaw na niyang magkaroon pa ng kahit anong gulo o hadlang. Nag-isip siya sandalit at simpleng sinabi, “Ang tao dapaty tumitingin sa future, hindi pwedeng laging nakakulong sa past, kundi paano ka makakausad sa buhay?”

Pero hindi ako masyadong convinced sa pagtatampo niya. “Okay lang iyan Babe. “Di bale, since ako naman ang future mo. Ako ang future mo na magbibigay ng future dream mo.” Nagtatakang tiningnan ko siya. Hindi ko nainitindihan ang huling sinabi niya. What about future? Ano na naman kaya ito?

pang-aasar pa nito. "We can't predict the future," I sing along and just shrugged my shoulder out of the blue. Naglakad na ito palayo sa akin at nilapitan ang ibang mga kasama namin. Ang mga lalaking 'yon ay ang mga kakilala namin na hinikayat namin para sumali sa amin. We need to pull this off.

Clark ridiculed him. “Pardon?” Nagtaka si Elmhurst sa paraan ng pagsalita ni Clark na parang hindi rin ito isang normal na tao. Hindi inulit ng huli ang sinabi nito at nag-iwas lang ng tingin. Ngunit sa isip nito ay kinakausap nito si Selena at sinasabi kung gaano kahina ang thiramin nito. Ang dalaga naman ay matalim na tinignan ng kambal at kung hindi lang nakaharap ang Elmhurstay inupakan na niya ito. Kahit na mahina ang thiramin niya ay hiindi pa nila alam kung ano ang future nito. Ang kuya Rolphf niya ay makita kung ano ang magiging future ng binata. Even though he was like an open book when reading his past and reading his mind. But when her brother tried to see his future it was blank.

"Don't be confident that your parents can support all your needs and caprices because, at the end of the day, life is about you. You should depend on yourselves and study well for your future." "Having a successful life in the future is not about doing well in your studies today. Our future does not depend on studying or the grades we can get while doing your projects and tons of unrelated activities. Finishing college does not guarantee that we will succeed in the future. It's not the root of success," said sagot ko. I tried my best to sound as polite as I could. Nakakapagod magpanggap na mabait sa harap ng taong kinamumuhian mo.

Para sa future ng mga bata. Kaya ngayon ay wala na akong mahihiling pa sa buhay. kung hindi ang malusog at malayo kami sa sakit. Dahil kung sa financial sobrang sapat na sapat na at kahit na hindi na siguro mag trabaho pa itong si Kylie kahit hanggang sa kaapo apohan pa namin ay mamumuhay pa rin ang mga ito ng marangya. Dahil talagang pinag ipunan ni Kylie ang future ng mga anak namin.

sabi naman ni Vivian na nasa tabi ng kaniyang ama. Mas lalong kumunot ang noo niya at kinabahan sa ibig nitong sabihin. "Future, Mom? I think we don't need to talk about it, 'cause we know what my future would be. Secured na ang future ko with our savings, our company," aniya. Tiningnan niya ang mga magulang na nagtataka.

I should not ask any questions why things happened because I can turned back the time but I can make a difference for the future if only I am determined enough. "Nnnnn..." tipid ko. Naka-idlip na pala ako ng hindi ko namamalayan, until I was awaken by the roar of the thunder and the coldness of the wind that touches my skin. When I open my eyes, the sky is dark and I am alone. The table is still at my front but the fruits and other stuffs aren't on the top of it anymore even Sage's chair.