Widow For Woman นิยาย & เรื่องราว

she said ng sagotin niya ang tawag ko "𝐍𝐨𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠 𝐢 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐦𝐢𝐬𝐬 𝐦𝐲 𝐬𝐨𝐨𝐧 𝐭𝐨 𝐛𝐞 𝐰𝐢𝐟𝐞"i said bago sumandal sa likod ng upoan ko

First installation of A Wife's Grief Series WRITTEN BY MissteriousGuile A WIFE'S SORROW CHAPTER 12 ROSEGAIL'S POV Everything is great, it has been months since that proposal happened and those months are the happiest months in my life. We're actually preparing for our second wedding. This past few weeks are making my life hard as well as one of the happiest.

Kaya nga't wala itong maraming kaibigan, at hindi sanay ngumiti. So, it's normal for her to feel weird when he suddenly speaks about liking her despite her situation and the fact that she's a widow with a lot of baggages to carry. Like darn it! A brilliant-minded, achiever, successful; and drop-dead man like him will choose her instead of those great women who were chasing him. That's absurd! Binuklat niya ang naka-tuping papel at bahagya pang na-lusaw ang kaniyang puso nang mabasa ang mga naka-tala roon.

“Hindi mo ako pwedeng ikulong sa kasal na matagal mo nang iniwan, Lucian.” Umangat ang kilay niya, may ngiti ng panunuya. “Iniwan? Nasa iyo na ang lahat, Arielle. Hindi mo ba alam na lahat ng babae ay pangarap ang buhay mo ngayon—pera, pangalan, luho, at… ako.” “Lahat,” tugon kong puno ng pait, “maliban sa pag-ibig.”

"I have a deal. At gusto ko lang gawin 'yon, sa paraang naaayon. You have to be my wife legally." "A-ano 'yon?" hindi siya kaagad sumagot. Humalukipkip lamang siya at nakita ko ang pagdaan ng pait sa mga mata niya, pait at sakit. "I want to have a child. My supposed to be wife and child died. You survived . I want you to give me a child, and after that, we'll be having a divorce at malaya ka nang gawin ang gusto mo. Ayokong anakan ang hindi ko naman kaano-ano kaya I want you to be my wife, first." I was too stunned to speak. My heart can't stop twisting. I wanted to shout at him. I want to curse him.

wika ko at kinuha ang kanang kamay niya bago inilagay doon ang singsing. Natulala ang asawa ko sa ginawa ko. Pinunasan ko ang pisngi kong basa ng luha bago tumalikod at iniwan siyang nakatayo roon, hindi makapaniwala. Alam kong balang araw, malalaman din niya ang totoong nangyari. "Sana lang, huwag mo pagsisihin ang naging desisyong ginawa mo balang araw..." mahina kong bulong.

Siya nalang muna ang ipapasundo ko. I need to find my wife.

Inabot niya sa’kin. “You're free, Carmella del Valle.” Tumalikod siya. At naglakad palayo. Mabagal. Tahimik. Parang unti-unting nawawala sa mundo ko. “Goodbye, my dearest ex-wife.” Tumigil ako. Hindi ako gumalaw. Hindi ako nagsalita. Pero sa loob ko— may isang bagay na bumabagsak. Tuluyan siyang nawala sa dilim.

"Isasama kita at gagawin kitang pamilya, iyon ang gusto ko." Napatingin si Heather nang itaas ng babaeng nasa harap niya ang dalawang braso. Alangan siyang lumapit dito, nagulat siya nang yumakap ito sa kanya. "Si Heather ang napili ko," seryosong kaharap ni Grace ang pinakamataas na Madre sa loob ng opisina ng orphanage. "Mama, aalis na kayo?"

wika ko signaling her to continue reading our convo. She do as I said and read the convo, "I love her, son. Don't make her cry, ha, at ako ang makakalaban mo." Natawa siya sa nabasa niya. "Mukhang nakahanap ka nang kakampi mo," tinuran ko na sumang-ayon ako sa Mom ko. Well, Wendy is the nicest, prettiest, and most caring woman na nakilala ko bukod kay Mom.