Witch / Wizard Novels & Stories

โหมงานหนักจนวาระสุดท้ายของชีวิต พอฟื้นจากการสู่ขิตก็ดันมาอยู่ในร่างของนางร้ายนิยายเรื่องดังที่กำลังเป็นกระแส แต่เรื่องนี้พระเอกธงแดงก่ำเบอร์กันดี เธอคนนี้จึงขอหนีไปได้กับตัวประกอบที่โคตรจะฮอตเนิร์ด!! แลนซ์ เซอร์ล็อต (22 ปี) ตัวประกอบที่ไม่เคยมีชื่อปรากฏในนิยาย รู้แค่ว่าเขาเป็นลูกชายของเศรษฐีจากบ้านนอกที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ในริเวิร์นเดลและมาร่วมงานในคืนนั้น!! วิเวียน วิลกินสัน (22 ปี) ลูกสาวนายกเทศมนตรีของเมืองริเวิร์นเดล ตัวร้ายจากนิยายเรื่องกระต่ายน้อยของคลาสัน

เป็นเจ้าหนี้เงินกู้อยู่ดีๆ ทำไมกลายเป็นจำเลยซะงั้น!? แล้วอย่างนี้เธอต้องทำยังไง!!!

เมื่อตระกูลอวี๋ที่เคยรุ่งเรืองต้องตกต่ำลงจนถึงขีดสุด เพราะความใจดีเกินเหตุของบิดา อวี๋เซี่ยวซิน บุตรีเพียงคนเดียวจึงต้องแบกรับชะตากรรมเพื่อกอบกู้ฐานะครอบครัว นางจำใจเข้าร่วมการคัดเลือกพระชายาของ รุ่ยอ๋อง หรงเยี่ยน ท่านอ๋องผู้เย็นชาและทรงอำนาจ แม้ในใจจะปรารถนาเพียงชีวิตอิสระและอยากถูกคัดออกใจจะขาด ทว่ายิ่งนางพยายามทำตัวให้ไร้ค่าหรือซอมซ่อเพียงใด กลับยิ่งไปสะดุดตาบุรุษหนุ่มผู้มองทะลุทุกหน้ากากอย่างรุ่ยอ๋องเข้าอย่างจัง จากความตั้งใจที่จะเป็นเพียง "ไม้ประดับ" กลับต้องกลายเป็น "หมากสำคัญ" ในวังวนแห่งอำนาจ เมื่อท่านอ๋องจอมเจ้าเล่ห์ไม่ยอมปล่อยนางไปง่ายๆ เซี่ยวซินจะหาทางรอดจากกรงทองนี้ หรือจะยอมแพ้ให้แก่ลิขิตรักที่นางไม่เคยต้องการ

ซูจินเยว่ หญิงสาวบ้างานในยุคปัจจุบัน ตื่นขึ้นมาในร่างของตัวประกอบ บุตรีคหบดีตระกูลซูที่รวยล้นฟ้า ในนิยายจุดจบของนางคือบ้านแตกสาแหรกขาดเพราะไปหลงรักพระเอก เป้าหมายใหม่ของนางคือ ใช้เงินแก้ปัญหา นอนกลิ้งบนกองเงินกองทอง และครองตัวเป็นโสด แต่ทว่ารุ่ยอ๋อง เซียวจิ่งถิง พระเอกผู้แสนเย็นชาและโหดเหี้ยม กลับเริ่มทำตัวแปลกไปแทนที่จะไปตามตื๊อ 'ฉู่เหยาเหยา' นางเอกต้นฉบับ เขากลับมาวนเวียนอยู่รอบกายซูจินเยว่ คอยจับผิดนางและแย่งขนมนางกิน! "ท่านอ๋อง... จวนอ๋องของท่านขัดสนเรื่องเสบียงหรือเพคะ เหตุใดจึงมาแย่งขนมดอกกุ้ยของข้า" "ขนมของเจ้าอร่อยกว่าขนมในจวนอ๋องของข้ามากนัก... และเจ้าก็น่าสนใจกว่าสตรีน่ารำคาญพวกนั้น"

แค่ตายเพราะความสะเพร่าก็ว่าซวยแล้ว แต่ตื่นขึ้นมาในร่างนางร้ายที่คนทั้งเมืองอยากตบหน้านี่มันเกินไป เมื่อบทนางเอกไม่ใช่ของนาง เช่นนั้นข้าจะเขียนขึ้นมาใหม่แล้วกัน

นางสวย นางรวย และนางร้าย เพราะต้องกอบกู้สถานการณ์ของตระกูลลู่ นางจึงต้องลุกขึ้นมาร้าย คนเกลียดนางใครสนกันละ คนโกรธแค้นนางใครใส่ใจกัน ก็เพราะว่าข้าจะร้าย สตรีงดงามอ่อนหวาน ไม่ใช่ข้าอย่างแน่นอน

ศิลา อายุ 27 ปี มาเฟียหนุ่มลูกครึ่ง ไทย - อังกฤษ เย็นชา ซึนๆ ดุ ใหญ่! หล่อ รวย เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น แต่สุดท้ายมาตกม้าตายเพราะเด็กสาวตัวน้อยๆ ที่วิ่งไล่ตามจีบเขาต้อยๆ อ้อนเก่งแบบนี้เขาจะทนไปได้ถึงเมื่อไหร่กันนะ? "อดทนหน่อย อยากมีผัวก็ต้องทนให้ได้ เพราะผัวเธอควxใหญ่" พิกเล็ต อายุ 19 ปี เด็กสาวผู้น่ารักน่าเอ็นดู เป็นที่รักของคนในบ้านที่ใครๆ ก็พร้อมจะกางปีกปกป้อง โดยเฉพาะผู้เป็นพ่ออย่างเดวิน ที่หวงลูกสาวตัวน้อยคนนี้ยิ่งกว่าไข่ในหิน เธอมองโลกในแง่ดี ทำอะไรก็ดูน่ารักในสายตาของใครๆ ไปหมด ยกเว้นศิลา คนที่เธอตามจีบมานานแสนนาน "ศิลาขา เบาหน่อย อะอึก หนูจุก~" __________________________ คำเตือน🚫❌❗ นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมแก่เด็กที่อายุต่ำกว่า 18 ปี และมีคำบรรยายที่กล่าวถึงบรรยายเรื่องทางเพศโดยตรง เด็กที่อายุต่ำกว่า 18 ปี ควรได้รับคำแนะนำจากผู้ปกครอง นามปากกา : ยี่สิบห้าเมษา ฯ.

"คุณหนูอยากได้ร่างไหนจากข้าน้อยหรือขอรับ ร่างทาสหรือร่างสามี?" หลี่ฟู่เหยียน เขยแต่งเข้าที่มีสถานะเป็นทาสมาก่อน แถมรูปลักษณ์ยังประหลาดอีก หลี่ฟางหยุน คุณหนูเล็กตระกูลเศรษฐีผู้มั่งคั่ง แต่ไม่เป็นที่โปรดปรานจากคนในตระกูล และยังถูกจับให้แต่งงานกับทาสรับใช้ที่ไถ่ตัวออกมาอีก การถูกขับไล่ให้ไปอยู่แดนไกลและเริ่มต้นค้าขายด้วยร้านเล็กที่ใครต่างก็มองว่ามันยากที่จะยืนหยัดขึ้นมาเป็นเศรษฐีได้ แต่เขาทั้งสองกลับหาหนทางสร้างรากฐานของตัวเองขึ้นมาได้ด้วยความสามารถที่มี แถมยังเข้าหอกันเป็นว่าเล่นอีก การได้สามีที่ดีขนาดนี้จะไม่ให้รางวัลเขาได้ยังไง

อัพนิยายทุกวัน 1ทุ่มตรง คำโปรย... ความสุขของเขาคือ การล่อลวงล้วงรู้ความลับจากเธอ แต่ความสุขของเธอ คือ การได้รักใครสักคนโดยที่ไม่ต้องวิ่งตามใครเหมือนที่ผ่าน ๆ มา ความรักของเขาและเธอเหมือนทางเส้นขนาน สำหรับเธอนับจากศูนย์ไปร้อย แต่สำหรับเขากลับไม่ได้เริ่มที่จะรักตั้งแต่แรก ทุกอย่างเป็นเพียงแผนการที่ใช้หลอกลวงเพื่อแก้แค้นพี่ชายของเธอก็เท่านั้น.... " ผมต้องการให้คุณ มานอนให้ผมเอาทุกครั้ง ที่ผมอยาก และหงุดหงิดจากเรื่องพี่ชายคุณ" " ประสาท! ฉันไม่มีทางทำอะไรโง่ ๆ แบบนั้นแน่" อย่าลืมกดหัวใจ + เพิ่มเข้าชั้นให้ไรท์ด้วยนะคะ

“ท่านหญิงหากไท่จื่อทรงทราบจะไม่น้อยใจแย่รึเจ้าคะ” “หือ เสี่ยวซีน้อยใจคำนี้ควรใช้กับข้า ไม่แน่ว่าแม้แต่ชื่อของข้าไท่จื่อก็อาจจะจำไม่ได้ เขาออกเดินทางเหนือจรดใต้รู้จักผู้คนมากมาย ข้าเป็นแค่คนที่หลงไปรู้จักกับเขาแค่นั้นไม่มีความสำคัญอันใดให้จดจำหรอก” เสี่ยวซียืนถือต้นฉางโซ่วฮวาหรือดอกไม้อายุยืน ที่ท่านหญิงคัดออกมาไว้เผื่อเลือกอีกทีดอกไม้ต้นนี้มีเพียงสองต้นเท่านั้น เสี่ยวซีเพียงยืนมองท่านหญิงเลือกต้นไม้อื่นเพิ่ม “เอาล่ะ ข้าตัดสินใจแล้ว เป็นไผ่กวนอิมกับฉางโซ่วฮวาก็แล้วกัน” เสี่ยวซีตาเบิกกว้างมองซ่งหลิงอย่างตื่นตะลึง “คุณหนูจะมอบให้ทั้งสองต้นเลยรึเจ้าคะ นี่ฉางโซ่วฮวากับไผ่กวนอิมเชียวนะเจ้าคะ” ฉางโซ่วฮวาไม่เท่าไหร่แต่ไผ่กวนอิมนี่สิ ครั้งหนึ่งฝ่าบาทเคยแอบหยิบกลับวังไปด้วย ท่านหญิงยังตามไปโวยวายเอากลับมาจนได้ “เมื่อครู่นี้ไม่ใช่นางกำนัลของฮองเฮามาแจ้งกำหนดการกลับมาและจัดงานเลี้ยงต้อนรับไท่จื่อหรอกหรือ” “ไผ่กวนอิมให้เป็นของขวัญต้อนรับการกลับมา ส่วนฉางโซ่วฮวาให้เป็นของขวัญวันเกิด” “ขะ ของขวัญวันเกิด…” เสี่ยวซีนึกไปถึงตอนที่นางกำนัลมาแจ้ง นางบอกเพียงกำหนดการและวันที่จัดงานเลี้ยงไม่ได้เอ่ยถึงวันเกิด