Novel & Cerita Witches In Philippines

Senyales lang ito na ilang beses ng nakabalik si Papa Elias sa lugar na ito. "Hindi na ako magtataka kung ano pa ang mga kababalaghan dito sa Wysteria." If I am still naive and doesn't have any idea with these stuffs, the existence of the faeries is outrageous. But since this world is full of secrecy, hindi na dapat ako nagugulat pero hindi ko pa rin mapigilan na magulat sa mga bagong natutuklasan na mga bagay. I am still a normal person, nagugulat kung may kagulat-gulat na bagay.

Isa sila sa pinaka mayamang mamayan sa Siargao at sa Laguna. Paminsan-minsan lamang ang uwi ni Sir Timoteo dito. Tuwing gusto niyang magpahinga at kung aasikasuhin ang mga businesses niya dito. Siya lang ang umuuwi mag-isa, minsan dala niya ang sarili niyang chopper at may sarili rin siyang helipad dito. Ng pumasok ako sa bahay agad akong nagtungo sa maid's quarter para magpalit ng uniporme. Iba iba ang disenyo ng mga damit namin at may kanya kanya iyong kahulugan.

tanong nga ni Camilla sa kanya kaya napakunot-noo tuloy ito. "A-Ano? Tinatanong mo ako kung naniniwala ako sa aswang, huh?" nakakunot ang noo na tanong ni Hector sa kanya. Ewan ba ni Camilla sa sarili niya at bigla niyang naitanong ang ganoon kay Hector kung naniniwala ba ito sa aswang. Full moon kasi kaya naalala niya ang sinasabi ng mga lolo't lola niya noong bata pa siya na sa tuwing full moon ay lumalabas ang mga aswang at iba pang mga elemento na kinakatakutan ng mga tao.

Niyakap niya ako nang napakahigpit na yakap pagkatapos. Makalipas ang sampung oras ay nasa Maynila na nga kaming dalawa ni Tita Delia. First time ko na makarating sa Maynila kaya namamangha ako sa mga nakikita kong nagtataasan na mga gusali at mga sasakyan na napakarami sa daan. May nakikita naman ako sa probinsiya na mga sasakyan na ganito ngunit hindi kagaya dito sa Maynila na napakarami. Ang haba-haba ng traffic sa daan. May mga taong naglalakad papasok sa trabaho nila. May mga naghihintay ng masasakyan. Marami akong nakikitang mga hindi ko pa nakikita sa probinsiya namin na dito ko lang nakita sa Maynila.

Para dumugin ng maraming mga reporters? Well, I am no other than Hanneah Marie Alvarez. The owner of the well-known flower shop in the Philippines, HM Flower shop. Ako rin ang may-ari ng malaking pananiman ng mga bulaklak sa buong pilipinas. That’s why pinagkakaguluhan ako ng mga reporters. It’s been five years and yet I'm still not used to them.

Napagtantu kong wala s'yang katulong kaya mukhang nahihirapan ang matanda sa mga ginagawa, isa pa mukhang limang putahe ang pinapagawa ng Kapitan at sampung gatang na bigas pa ang isasaing sa sampung dadalo mula Manila. "Nang? Magandang umaga" silip ko sa kusina, naroon ang matandang abala sa paghiwa ng mga igigisa. Pinasadahan n'ya ako ng tingin at inusisa ang suot ko, suot ko pa ang nakasanayan kong istilo ng pantulog, over-sized t-shirt at maiksing pangbaba.

Three Years Later… “SAAN na nga ulit iyong pupuntahan ninyo kamo?” ang Mama Cecille niya habang tinutulungan siya sa pag-e-empake ng mga damit na dadalhin niya sa kanilang company outing. “Sa Palawan po Mama. Huwag kang mag-alala pasasalubungan kita ng magandang set ng perlas na hikaw at kwintas,” pangako niyang ngiting-ngiti.

Naka ngiting pakilala sa kanya ng babae, sandali naman itong tinitigan ng batang si Kitana. “Are you from the Philippines too? My mom lived there before she told me so.” Sabi ng batang si Kitana na sa wakas ay tumigil na rin sa pag iyak. “Yes, and I promise you that you and your mama will go there very soon, you will be very happy there.” Naka ngiti pa rin sagot ng babae. “No more kings and crowns? No more harems and abaayas?” Puno ng ka inosentehang tanong pa ni Kitana, mas lalo namang lumaki ang ngiti ng babae saka siya tinanguan.

Chapter 123 Tanghali kinabukasan, pinadala ni Darla ang sunod-sunod na litrato ng mga babaeng Filipino na nahanap niya sa Italy. Pinili ni Patricia ang isang babaeng mukhang simple at medyo mahiyain, tapos tinawagan niya agad ang witch. Sinabi niyang ipaabot ang babae sa koneksyon ni witch Lia, at alam na ng witch kung anong gagawin.

aniya ni Magi. Hindi siya sigurado kung ano nga ba ang aasahan niya pero tatanggapin niya dahil ito ay kung ano at sino siya. “We witches are from this land some of us are leaving in peace some are living in darkness. But mortals can’t somprehend the difference between our races takot sila sa kung ano ang kaya nating gawin at siguro na rin naiinggit dahil na rin wala siyang kakayahan na kagaya ng sa`tin. So the witches was hunted, killed and burned alive.”