روايات وقصص ضمن Mythical Creatures In The Philippines With Pictures

Tuwing uuwi ako sa probinsya, parang bumabalik ang mga kwento ng lola ko tungkol sa mga diyos at mga nilalang na nagpapakulay sa gabi at bukirin. Isa sa paborito kong halimbawa ng mitolohiya sa Pilipinas ay si 'Bathala' — ang malayang tinuturing na pinakamataas na diyos ng mga Tagalog bago dumating ang mga Kastila. Kasama niya sa mga kwento sina 'Mayari' (diyosa ng buwan), 'Apolaki' (diyos ng araw at digmaan), at 'Tala' (bituin). Ang mga personal na pag-uusap tungkol sa kanila noon ay puno ng pagkagiliw at takot, at madalas may tuntunin kung paano magpakita ng paggalang sa kalikasan.

Bukod sa mga diyos, hindi mawawala ang mga nilalang na napakabuhay sa imahinasyon ng bawat rehiyon: ang 'tikbalang' na kalahating-horse, ang 'aswang' na maraming mukha, ang nakakatakot na 'manananggal' na humahati ng katawan sa gabi, at ang 'kapre' na nakaupo sa puno at naninigarilyo ayon sa mga kuwentong bayan. May mga epiko rin na naglalaman ng mga alamat at bayani — tulad ng 'Hinilawod' (Panay), 'Hudhud' (Ifugao), 'Darangen' (Maguindanao), 'Ibalon' (Bicol), at 'Biag ni Lam-ang' (Ilocos). Ang mga ito ay hindi lang simpleng kwento; naglalahad sila ng kultura, paniniwala, at moralidad ng kani-kanilang komunidad.

Mas lalo kong na-appreciate ang mitolohiya nang makita ko ang mga ito sa pelikula, komiks, at mga lokal na sinehan—iba ang dating kapag naririnig mo mula sa matatanda at iba rin kapag binasa mo ang epiko na siyang naglalaman ng buong saklaw ng pakikipagsapalaran. Kahit saan ako magpunta, laging may bagong bersyon o detalye ng kwento na puwedeng tuklasin, at iyon ang nagpapasaya sa akin sa pag-aaral ng mga alamat natin.

Sa mga pag-uusap tungkol sa mitolohiya ng Pilipinas, hindi ko maiwasang mapahanga sa mga kwento ng mga diyos at diyosa na bumalot sa ating kultura. Isang halimbawa ay ang kwento ni Bathala, ang pangunahing diyos sa mitolohiyang Pilipino. Siya ang tagapaglikha ng daigdig at ng lahat ng nilalang dito. Sa kanyang mga kwento, tila nakikita natin ang pagnanais ng mga tao na maunawaan ang mga bagay sa paligid. Ang kwento ni Bathala ay puno ng pagsubok at tagumpay, lalo na sa kanyang pakikisalamuha kay Maria Makiling, isang diwata na nagtataguyod ng kagandahan ng kalikasan. Ang kanilang kwento ay nagbigay-diin sa ating paggalang sa kalikasan at ang kahalagahan ng pagmamahal sa sariling bayan.



Isang ibang halimbawa ay ang kwento ng mga engkanto sa 'Aswang' tales. Hindi ito simpleng kwentong katatakutan; may mas malalim na aral ito na nakaugat sa ating mga takot at paniniwala. Ang Aswang, na kadalasang inilarawan na isang nakakatakot na nilalang, ay ginagamit bilang babala tungkol sa mga masamang gawain. Kadalasan, ang mga kwentong ito ay nagiging daan upang ipaalala ang halaga ng pagkakaisa at pananampalataya, lalo na sa mga pamayanang pinag-uugatan nito. Alam mo, nakaka-engganyo talagang pag-isipan kung paano ang mga kwentong ito ay nagbigay liwanag sa mga paniniwala ng mga tao sa mga nakaraang henerasyon.



At saka, hindi ko makalimutan ang kwento ng 'Buwan at Araw'. Ayon sa alamat, ang Araw at Buwan ay nagmamahalan ngunit hindi sila maaaring maging magkasama. Ang simbolismo ng kanilang pagkahiwalay ay madalas na ginagamit upang ipakita ang ating pag-unawa sa pag-ibig, sakripisyo, at ang mga limitasyon na may kinalaman sa mga tao. Nakakatuwa ang mga mitolohiyang ito dahil nagbibigay sila ng mas malalim na pananaw sa ating pagkatao at kung paano natin tinitingnan ang mga bagay sa ating paligid.

Nakatutuwang isipin ang mga kwento ng mitolohiya sa Pilipinas, dahil puno ito ng mahika at simbolismo na tunay na sumasalamin sa ating kultura. Isa sa pinaka-sikat na kwento ay ang 'Watawat ng Diyos' na nagkukuwento tungkol kay Bathala, ang Supremo at tagapaglikha. Minsan, nagiging tema rin ang mga paglalakbay at labanan ng mga diyos at diyosa na kadalasang nakapaloob sa mga kwento ng mga bayan at mga tribo. Mayroon pang kwento tungkol sa paghahanap ng 'Buwan ng Niyog,' na nagpapakita ng mga ugnayan sa pagitan ng kalikasan at ng mga tao. Ang kwentong ito ay hindi lamang naglalarawan ng mga simbolikong mensahe, kundi nagbibigay din ng mga aral na mahalaga sa ating pamumuhay.

Isang kwento na mahirap palampasin ay ang 'Ibong Adarna', kung saan isang prinsipe ang naglalakbay upang makuha ang masiglang ibon na ang mga awit ay kayang pagalingin ang kanyang amang hari. Ang kwentong ito ay puno ng mga pagsubok at aral tungkol sa sakripisyo, pagmamahal sa pamilya, at katapatan. Nakakamanghang isipin kung paano ang mga kwentong ito ay nag-uugnay sa ating kolektibong karanasan bilang mga Pilipino. Madalas akong bumalik sa mga kwentong ito, dahil pinaparamdam nito sa akin ang diwa ng ating bayan at ang yaman ng ating kultura, na tiyak na dadalhin natin sa mga susunod na henerasyon.