Mythical Creatures In The Philippines With Pictures の小説・ストーリー

Kahit pa naalipungatan ang kambal, bumahid din agad ang ngiti sa kanilang mga labi dahil sa balita na hinain ng kanilang ama. Kinwentuhan kasi ni Samsara ang kambal tungkol sa Pilipinas. Ipininta ni Samsara sa isip ng mga bata na ang Pilipinas ay isang masayang lugar. Kinwento niya ang tungkol sa Manila at ang tungkol sa kaniyang probinsya na puno ng mga beach, bukirin, at mga gubat.

Judging by the mother's doe eyes, her long, light brown ears at the top of her head and a thick tail wagging furiously at her back, Raj concluded that they are Fulgurs; one of the two classifications of creatures living in Terabestia. He rises from the waters and when the mother sees him, she is quick to ask for help. "Pakiusap po, tulungan ninyo ako… ayos pa lang siya kanina habang kumakain kami pero bigla na lang bumagsak ang katawan niya pagkatapos. Uminom naman siya ng gamot pero—"

Sa sandaling iyon, naramdaman ni Darryl na nanginginig ang kanyang hininga! Nabasa ni Darryl ang tungkol sa Rocky sa ilang mga sinaunang libro. Mayroong isang alamat tungkol sa Apat na Dakilang Diyos na Mga Hayop. Ang mga ito ay ang Azure Dragon, ang White Tiger, ang Vermilion Bird at ang Black Tortoise. Sa parehong oras, mayroong Apat na Mahusay na Mabangis na Mga Hayop din.

And he was right, there are some idiots who are looking at my legs. Ngumiti ako at bumaling kay kuya. "Don't worry. I know you can fight." Mas lalo akong napangiti nang umirap siya. "Yeah, whatever." -- I can't help but to be amazed on the view. This is our last stop for island hopping, but still the view would always took my breath away. Philippines is a paradise, indeed. Well, except from politics. "Be careful," sambit ni kuya habang inaalalayan ako pababa ng bangka.

sagot niya. “Ah,” sabi ko na lang at kaagad na inilibot ang paningin ko sa buong paligid. And I suddenly smiled nang matanaw ko ang matataas na kabayo na nagpapahinga sa lilim ng malalaking puno. Wow! In all my life, I have never seen a horse na ganoon kaganda at kalalaki. I’m sure na galing iyon sa ibang bansa. Kasi kung dito lang sa Pilipinas na mga kabayo, malilit lang naman ang lahi.

KNIGHT Batanes, Rakuh a Payaman Napakaganda ng Batanes, ang mga burol ay malawak na pastulan ng mga hayop, mga kalabaw, at mga kabayo. Nag-aalok ito ng isang perpektong tanawin kung saan ang lupa, dagat, at kalangitan ay para bang malapit sa isa’t-isa. Napapikit ako ng aking mata at dinama ang sariwang hangin.

Sila ang pumapangalawa sa makapangyarihang nilalang sa Gaia dahil sa mga natatangi nitong mga kakayahan. Isang lahi lamang ng Nympa ang meron sa Fotia Kingdom. Ito ay ang mga Lampads, ang mga diwata ng dagat-dagatang apoy. Pula ang simbulo nito sa pisngi na binabagayan ng pula rin nitong kasootan. Sumunod dito ay ang mga lahi ng Dragon o mga taong may kakayahang mag-anyong dragon. Ang mga Jinn na may paang tila apoy na walang usok. Ang maliwanag na ibon o ang Fire bird. Ang kapre na may mahabang buhok na hindi mabubuhay nang hindi naninigarilyo. Ang mga Cherufe, o ang taong bulkan. At ang mga Fire Serpent, ang mga taong may kakambal na malaking ahas na may kakayahang bumuga ng apoy.

"Tek-bah-lang is a group composed of rapists." Doon naman napaubo na si Kit sa kakapigil matawa. Chloe’s eyes daggered at Kit. Questioning. Then she glanced at me... at bakit parang bata na biglang napahiya? Hihilahin ko na sana sa tabi ko when she tilted her chin proudly, showing us the shallowed cleft on her chin. “What was that, Kit?” naniningkit ang mga matang tanong niya sa isa. “Nothing, Miss Chloe. Um, just a correction for the word. Tikbalang is a half-human and half-horse in Filipino mythical or folk sto—”

gulat na gulat o hindi makapaniwala. Alin man sa dalawa ay talaga hindi kayang ilarawan ang klase ng emosyong rumehistro sa mukha ng Mama Cecille niya. “S-Sa P-Palawan? Nagkita kayo sa Palawan?” Luhaang sinalubong ni Lana paningin ng tiyahin. “P-Patawarin mo ako Mama,” aniyang muling napahagulhol saka nanghihinang isinubsob ang mukha sa sariling mga palad.

"It's proven now. There are cute monsters and some of them are friendly. Mystic creatures like mermaids and nymphs and even dragons. Alichinos could be a little rough but they're manageable. Except for Mantas, they're total wackos. But they don't eat humans without reasons and..." Hindi ko na pinansin ang bata. Hinayaan ko na lang siyang magmonologue at mag-imagine ng mga imaginary friends niya. Medyo kumikirot na naman kasi ang ulo ko kaya bumaling na lang ako sa kabilang kama at pinikit ang mga mata ko. Tapos ay nagbilang ako ng mga tupa, umaasang sa ika-isanglibong tupa ay magiging okay na ang lahat.