Novel & Cerita With All Due Respect

he explained at tumango ako. "One more thing, stop disrespecting Nila." Tinignan ko ito at umayos ako ng tindig. "With all due respect, sir, sa tingin mo ba kaya ko manakit, kaya ko mambastos ng tao ng ganon lang?" Navi look away and I smile.

Mabilis niyang sabi kabit na may takot na gumagapang sa kaniyang puso. "Tulad ng dati, walang respeto..." Ang boses ng kaniyang ama ay tunog na naiinis. "Ang respeto ay para sa mga karapat-dapat, ngunit hindi para sa mga nag-aatas nito..." Malamig na sabi ni Ashley sa amang nagtaboy sa kaniya mula sa kanilang bahay.

Nangangati ang palad ko na sampalin siya pero dahil nasa mataong lugar kami pinilit kong ikalama ang sarili. I looked at his eyes directly, “I know my limitations, that's why I hesitated to talk to you like what I’m doing on a daily basis. That’s called respect,” I emphasized the word ‘respect’ as I leaned to my seat, crossing my arms on my chest without breaking eye contact with him. “And that what’s missing on you, Mr. Frost.”

Rafus' cold voice echoed the whole room. I got insulted by Mrs. Cattaneo's tone but I kept my calm, because after all, she's Rafus' mom. Respect is earn, not by age. May respeto pa naman akong natitira para kay Mrs. Cattaneo sa kabila ng lahat ng masasakit na salitang binitawan niya. Pero kaunti nalang. "Come back after ten minutes Slaine don't mind us."

Mukha ba akong p****k sa paningin nito? "Aba mukha ba akong pumapatol sa matanda? No offense Pops ha." "No worries tanggap ko na iyon." "Slight," walang gana nitong saad. "Aba! Hoy gwapong masungit na ostrich kahit ganito ako hindi ako pumapatol sa mas matanda sa akin, may natitira pa naman akong delikedesa at respeto sa sarili ko." "What's with the ostrich endearment?"

Halos hindi na ako makagalaw sa kinauupuan ko at kahit gusto kong tumayo like others to show respect, I just fucking can't. ~*~

“Gentlemen, with all due respect…” “Respect?” putol ni Mr. Lopez, mas lalong nanlaki ang ngiti. “Respect is exactly what we’re showing you right now. Don’t make us feel rejected.” Napakapit siya sa mesa, ramdam ang pagkulo ng sikmura. Kung tatanggi siya, baka masira ang imahe ng kompanya. Kung tatanggapin naman, baka siya mismo ang masira.

Agad kong pinahiran ang luhang tumulo sa pisngi ko. "Nawawalan ka na talaga ng respeto samin Heaven!!" "Respeto? Alam niyo ba ang salitang respeto dad?? I respect you and mom a lot so, how could you say that to me! Eh, kayo ba?! Kelan n'yo ba ako ni-respeto? Kailan niyo ba ni-respeto ang desisyon ko!!" "Ginagawa namin ito para sa ikakabuti--"

Ngumiti siyang bahagya, malamig at matatag, at sinabi, “Hindi mo mabibili ang respeto ko, Mr. Alejandro. Wala kang mapapala sa akin.” At sa mga titig ni Mr. Alejandro, alam niyang nanatiling matatag ang kanyang prinsipyo—isang babaeng hindi basta-basta matitinag.

Dinilaan niya ang labi niya dahilan kung bakit napakagat ako sa labi ko. “ That’s for now. We’re in your home, I respect it so much.”