With All Due Respect Novels & Stories

Thank you and have a good day! //////////

I want to respect his feelings na hindi ko nagawa noon, I want to respect his decision na binawela ko lang noon, I want to show my support for him, na hindi ko pinakita noon, I want to show my love for him na hindi ko naiparamdam sa kanya noon, I want to make him proud of me for being his wife, at higit sa lahat gustong-gusto kong marinig mula sa kanya na ipag sigawa niyang ako ang naging asawa niya, na kinatukan kong mangyari noon. In short, gusto ko ng gawin ang lahat ng gusto niyang gawin noon para sa aming dalawa. This time, ako naman... ako naman ang iintindi, uunawa at susuporta sa kanya sa lahat ng bagay. Sapat na ang lahat ng mga narealize ko para unahin ko pa ang sarili ko, gusto ko

inis na ani ng tatay ko, agad namang ngumisi si Miriam "And if you can't respect my wife then shut the fvck up or else leave" biglang ani ni Lucian "I can't tolerate people disrespecting my wife, lahat ng hindi rumerespeto sa kaniya ay hindi ko nirerespeto. Now if you're done here you can now leave" dagdag nito at natahimik sila

hindi ba sapat na dahilan iyon? Umiling naman ito ng ma-realized kung gaano ka-invasive ang sariling tanong at hindi rin naman talaga interesadong malaman ang buong detalye dahil pareho silang lalaki. " Wag na, Hindi ko naman na problema yan." sabi pa nito. " That is what you called RESPECT, you won't get it dahil wala ka non!" Saad pa ni Martin kay Joe.

Pero bago pa ako makapag-react, dinugtungan niya. "But that doesn't give anyone the right to disrespect a guest under my name."

dugtong ko, “saka natin pag-usapan ang tungkol sa atin.” Ilang segundo siyang nakatitig sa akin, parang sinusukat ang bawat salita ko, bawat distansyang nilalagay ko sa pagitan naming dalawa. “Naiintindihan ko,” sabi niya sa wakas. Hindi iyon sinabi nang may sama ng loob. Wala ring pagtatampo. Isa lang iyong pagtanggap—at marahil, respeto. “At isa pa,” dagdag ko, sabay bahagyang taas ng kilay. “May kotse ako.”

She gave a half smile to the old man. "Wala akong galang dahil iyon ang gusto mong itrato sa iyo, Senior Fortalejo. Alam niyo, respect is earned. And I will give you respect if I owe it to you. Putulin na natin ang stereotype na kapag matanda dapat e-respeto. Matanda ka man o bata, if you truly deserve respect, ibibigay ito sa iyo ng tao kahit na hindi mo hingiin ang salitang respeto. Pero kahit ano pa ang propesyon na natapos mo, kahit na gaano ka pa ka-tanda, at kahit na anong estado pa ang mayroon ka, if hindi ka marunong rumespeto sa iba ay hindi ka rin makakatanggap ng respeto," saad ni Aiha. "Miss Kaguran, watch your mouth!"

Ang pumipigil lang siguro talaga sa akin ay ang posibilidad na may kinalaman ang tatay niya sa pagkamatay ng mga magulang ko. “I have every reason to hate your father and your family for what they took from me. And I know it’s hard for us to freely love each other because of it—” “It’s not hard. It’s not hard for me. I would still love you even if you hate me, too. You have your reasons and I respect all of it. I respect your anger. I respect your feelings. I respect you.”

Walang ano-ano'y marahas kaming inilapit ng mga iyon kay Sarry. "You really got that sharp tongue huh?" anito kasabay ang paglapit sa'kin. "Wala ka na ba talagang takot diyan sa katawan mong babae ka? At talagang harap-harapan mo akong binabastos?!" Inismiran ko lang ito. "Bakit? Deserve mo ba ng respeto?" "You b*tch---" "You should have know that for a long time, Sarry. Respect is earned not given! How can I fvcking respect a murderer who had bring so much nightmare in my life?!"

Kung hindi rin naman pala patas kung lumaban ang ama niya, he don’t deserve to be respect. “At kanino mo nalaman ang tungkol sa bagay na yan?” “Is that still necessary? Wala ka na dun kung kanino ko nalaman. Isipin mong mabuti kung paano tutal kinuha mo naman ang cell phone ko na personal things ko diba? Paano ko ba nalaman?” nakangisi niyang saad. “Athena! Give me some respect dahil ama mo pa rin ako!”