Poem About Respect Novels & Stories

Kung hindi rin naman pala patas kung lumaban ang ama niya, he don’t deserve to be respect. “At kanino mo nalaman ang tungkol sa bagay na yan?” “Is that still necessary? Wala ka na dun kung kanino ko nalaman. Isipin mong mabuti kung paano tutal kinuha mo naman ang cell phone ko na personal things ko diba? Paano ko ba nalaman?” nakangisi niyang saad. “Athena! Give me some respect dahil ama mo pa rin ako!”

paliwanag ko sa kaniya. Mas maganda na iyong nananahimik para maging peaceful ang buhay. "Respeto ang kulang sa ibang tao," pagbo-voice out ko sa opinyon ko. "Hindi kasi sila marunong makuntento," opinyon ni Roisin pero hindi ko siya sinang-ayunan sa sinabi niya.

"Respected? Saan mo naman 'yan nakuha?" Umalis ako sa pagkakaupo sa vanity table ko kaya tuluyang dumulas ang roba sa aking katawan. My naked body is completely showing in his eyes. Nag-init ang aking katawan nang pasadahan niya iyon ng tingin. Desire is evident in his eyes. "My body has been used...multiple times, Joaz. Respect? I don't really need that. Who the hell will respect me?" I asked while remembering Rev's hurtful words.

Akala mo hindi ko ramdam? Puwes, ngayon ay aking ipapaalam. Panget man ako sa inyong paningin, At least, maputi ang ngipin. Sa inyong ganda'y hindi ako manginginain Dahil panalangin ko'y kaniyang diringgin. Walang panget sa mundo Pantay-pantay lang tayong mga tao. Kaya respetuhin n’yo naman ako Para respetuhin ko rin kayo.

And when he scolded her about Francesca, he sounded like a real father who wanted his daughter to respect her mother. Respeto? Para ano? Para saan? Hindi deserve ng mga tulad ng ina niya ang salitang respeto dahil hindi iyon makatao. Ang mga niterespeto lang ay mga taong marunong magpahalaga sa kapwa at may malasakit sa kapwa, hindi mga taong nagdadala ng kapahamakan sa kapwa tao.

Saad ng isang babae na ngayon ay halos maligo na ito sa pawis dahil sa kaba. "Hindi ibig sabihin na dahil mas nakakataas ako sa inyo ay kailangan na respetohin niyo na ako. Ang batas na ito ay para sa lahat. Respeto sa kapwa. Alam ko na may iba't-ibang antas tayo sa pamumuhay, ngunit ang respeto ay para sa lahat. Respetohin ang kahit sino man, kahit mas mababa pa ang antas sa inyo." Tugon ko. I cannot change the way of the royal, noble and commoners. These three always has margin.

Ang bawat yakap ay parang panata. Sa gabing iyon, hindi ako natakot. Hindi ako nasaktan. Hindi ako nag-alinlangan. Dahil sa bawat dampi niya, ramdam ko ang respeto. Sa bawat hinga niya, ramdam ko ang pagmamahal. At nang tuluyan akong mapunta sa kanyang mga bisig, alam kong hindi lang katawan ko ang tinanggap niya kundi buong pagkatao ko.

Sa totoo lang, sa bigat ng kasalanang nagawa ko, wala akong ibang naiisip na hihinging kapalit sa akin kun'di ang buhay ko. When the bad karma finally ask for payment, I think it will ask for my life. "You don't have to ask any man for respect, Ava. The respect you've been looking for all this time is the respect from yourself." I stared at Rupert for what he said. I smiled and then nodded at him.

Galit nitong bulyaw kaya't nabaling sa kanila ang atensyon ng ilang tao duon "Ang respeto po ay hindi hinihingi, kusa po itong ibinibigay sa mga taong marunong din rumispeto gaano man kataas ang antas ng kanilang pamumuhay." Matapang ngunit magalang parin niyang sagot

“I may not come from your world, and yes, I worked in a bar… but that doesn’t make me less of a person. I worked hard to survive, to save my mother’s life. And if that makes me unworthy in your eyes, then so be it.” Tumigil ako sandali. Kita kong nagulat siya, pero hindi ako nagpatalo. “I love Caleb not because of what he has, but because of who he is. And if you think you can scare me away with money, you picked the wrong girl.” Kinuha ko ang bag ko at nag-ayos ng buhok. “Respect is earned, Ma'am. Not bought.” Pagkatapos ay tumalikod na ako, marahang naglakad palabas ng cafe.