With All Due Respect Novels & Stories

Naiinis niyang sabi sa akin. “Hayaan nalang natin. Wala na tayong magagawa kung yan ang gusto niyang mangyari yun at tsaka siya yung bumubuhay sa akin. Hindi ko rin siya pwedeng kalabanin dahil he got the upper hand.” “Mistreating you isn’t right to anyone’s eyes. No matter what his reasons are on marrying you, he should have at least showed some respect and decency.”

napatayo na ako sa harapan nito. “We must respect everyone kahit na ano mang laki, liit, kakayahan, kahinaan, kulay, amoy, edad, sukat, ang mayroon sa isang tao o nilalang,” punto ko rito na ikinatulala niya lang sa akin na ikinabalik ko sa diwa ko. Tss, napataas ata ang boses ko.

"A-ano na naman bang tumatakbo sa isip mo, Zach? Pwede ba, respetuhin mo naman desisyon ko!" Ngumisi ito saka lumapit sa akin at hinawakan ako sa kamay, " A deal is a deal, Serene.."

Kahit paano, iniisip niya pa rin ang salitang respeto. "Gina! Be sensitive! Wala akong pakialam kung marinig ng iba 'yang sinasabi mo. But not in front of my precious grandson! He may not know it by now pero sa susunod, baka maintindihan na niya! I don't want him to feel unwanted!"

Ano naman kaya ang plano ng isang 'to? "Anong kailangan mo sa 'kin? Magpakita ka nga ng respeto sa 'kin. Mas matanda pa rin ako sa 'yo." puna ko sa kaniya dahil para lang siyang nakikipag-usap sa kaedad niya. "Maybe noon deserve mo ang respeto ko, pero ngayon naisip ko na, you should respect me too even if I'm still a kid." Napanganga ako sa sagot niya. Masyadong mature ang pag-iisip niya. Laking abroad ang awra.

“Thank you.” ****

"Why would you warn me?" "Because I respect women." I scoffed. Wow. Big word coming from a womanizer like him. "Pero ilang babae na ang naikama mo," iling ko. "I may have slept with a lot of girls but I respect those who deserves all the respect in the world." Tumaas ang magkabila kong kilay habang nakatingin sa kanya. Ginagalang niya ako kahit palagi niya akong inaaway? Ang gulo naman!

Galit nitong bulyaw kaya't nabaling sa kanila ang atensyon ng ilang tao duon "Ang respeto po ay hindi hinihingi, kusa po itong ibinibigay sa mga taong marunong din rumispeto gaano man kataas ang antas ng kanilang pamumuhay." Matapang ngunit magalang parin niyang sagot

de Luca. Tiningnan ko naman siya ng masama. "Respect is something that is earned, not by asking. Ano ang karapatan niyo na saktan ang nanay ko sa mismong pamamahay niya?" "You..." tila umakyat lahat ng dugo nito sa ulo dahil namumula na ang mukha nito sa galit. "You disrespect your relative!"

Gusto kong huwag ituloy ang aking pag alis pero ito lang ang paraan… at wala na akong magagawa dahil para ito sa ikakatahimik ng lahat. Mahigpit kong hinawakan ang mic. “T-Thank you,” mahinang sambit ko. “Thank you kahit na sandaling panahon lay ay naging masaya ako at masuwerte ako dahil nakilala ko kayong lahat. I am going to miss you all so much, and it is so obvious that this feeling cannot be expressed in words. Thank you for coming into my life. Thank you for everything.” Pagkatapos ko sabihin iyon ay yumuko ako sa harap nila bilang tanda na pag respeto ko sa kanila.