Novel & Cerita Word Weaver Award Tagalog

Anong meron sakanya at bakit parang good mood sya? "Yes?" Tanong nito. "Salamat pala dito" Umiwas ako ng tingin pag kasabi ko nung salitang 'yon. "Huh? Anong thankyou, share tayo sa bayad" "Ha?" "I'm just kidding, ako nag aya syempre ako ang mag babayad. Don't worry hindi 'to mababawas sa sweldo mo and of course, you're welcome" Nakangiti nyang sambit.

sambit ng lider nang cheerleader sa akin nakita ko ang shocked nitong itsura. Tumango ako sa kanya at natawa na lang. "Oo, marunong na marunong hindi lang sa fluent sa hangul o korean language natin nakapagsasalita ako ng ibang language kasama na ang Tagalog." sambit ko sa lider ng cheerleader.

LORIE LOVE “Ready na ba ako? Ready na ba ang asawa ko na mahusgahan ng iba? Dahil kahit pa anong gawin ko ay hindi mabubura ang nakaraan at naging katulong niya ako. Pumatol ang isang mayaman na congressman sa isang katulong,” saad ko sa sarili ko. Bumalik na naman ang pangamba sa puso ko. Alam ko naman na mahal ako ng asawa ko pero ayaw ko rin talaga na masira siya sa iba.

Ang hangin ay nababalot ng malansang amoy ng dugo, mga hiyawan mula sa mga pinapaslang, mga nanghihingalo, at mga nagmamakaawa "Ano po ang gagawin na'tin upang magapi siya?" takot na takot na bulong ng dalagitang mula sa lahi ng mga puti. "Tatlong siglo pa ang ating hihintayin! Tatlong- daang taon pa bago maisilang ang nilalang na mula sa'ting lahi na siya gagapi sa nilalang na iyan!" Sigaw ng matanda, nanginginig ang boses nito.

Napatangu-tango siyang sinabi ang salitang, "Ahh...yun pala iyon. Marunong ka naman pala magtagalog, bakit ka nag-eenglish? Hindi ko tuloy gets." "Ahh... hindi ka marunong mag-english?" tanong nito. Umiling siya at ang sabi nito. "Paktay ka kay Matteo." "Luhh bakit?" Kinabahan siya. Sumagot ito. "Magwawala iyon kapag hindi ka marunong mag-english, 10.5 million ka pa naman, tapos hindi ka pala marunong mag-english, bully pa naman iyon. Kailangan mag-english ka talaga mamaya para ligtas ka, kasi kung hindi ewan ko na lang."

3rd Person POV Sino nga ba hindi pangarap na maikasal?. Ang maikasal sa lalaking pinakamamahal mo. Ang magsuot nang puting gown at belo habang naglalakad papuntang altar. Kung saan sa dulo noon ay naghihintay ang taong pinakamamahal mo. Kasabay nang musikang malumanay na sumasabay sa bawat mong hakbang. Habang ang oras ay nasa inyo lamang dalawa. At ang mga mata nyo ay nakatitig lamang sa isa't isa. Ang atensyon nang mga tao ay pawang sa inyo lamang rin dalawa. Hindi ba't ang sarap sa pakiramdam?. Ang saya'y walang paglagyan. Dahil sa wakas ang pagiisang dibdib ninyong dalawa ay masasaksihan rin ng lahat. Hindi lamang sa mata nang madla. Kung hindi, lalong lalo na sa mata nang Panginoon.

tanging naitugon ko lang. Tinapik niya naman ako sa aking braso at nag-iwan pa siya ng mahiwagang mga salita bago ako iniwan sa kinatatayuan namin. "Nakikita ko naman, iho sa iyong mga mata kung paano ka tumingin sa kaniya… ito ay puno ng pagmamahal. Minsan kasi kahit magbulag-bulagan tayo sa totoong nararamdaman natin ay titibok at titibok pa rin iyan sa tamang tao na para sa atin. Tandaan mo, iho… hindi bulag ang pag-ibig, sadyang tumitibok lang ang ating puso sa taong bubuo sa atin kahit hindi mo man siya makita gamit ang iyong mga mata. God bless you and choose to be happy." At napatigil naman ako sa mga payong iniwan ni Mother Thessa sa akin. Hindi ko alam ang iisipin o gagawin, nakatay

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

Wakas The Wedding Parang gusto kong maiyak na matawa sa sinabi niya. Muli kong binalik ang tuon sa gandan nang City dahil wala akong maapuhap na Isagot. "Bukas pakakasalan kita, gusto kong makasiguro na hindi mo na ako muling iiwan, na hindi kana muli pang makakatakas sakin." Napalunok ako ng sunod-sunod sa aking narinig.