Word Weaver Award Tagalog の小説・ストーリー

Kamukha mo si Paraluman Nu'ng tayo ay bata pa At ang galing-galing mong sumayaw Mapa-Boogie man o Cha-Cha Ngunit ang paborito Ay pagsayaw mo ng El Bimbo Nakakaindak, nakakaaliw Nakakatindig-balahibo Nakisabay ako sa pagkanta. Tumingkayad pa 'ko para makita ko sila pero kulang pa ata dahil hindi ko talaga sila makita. Pagkagaling sa 'skwela Ay didiretso na sa inyo At buong maghapon ay tinuturuan mo ako

mahabang sagot ng kan'yang asawa na ikinasikip ng kan'yang dibdib dahil sa sobrang emosyon. "Whooooohhh! Sana all!" narinig n'yang sabay-sabay na sabi ng kan'yang mga pinsan pagkatapos ng sagot ni JM. "By the power vested in me, I Rev. Arribas, your officiating priest, proclaim you— Connor Cayden Carson and Aurora Jean Mary Altagracia-Carson, husband and wife. May you have a wonderful life together as a couple. God Bless your marriage children of God," deklara ng pari sa kanila bilang mag-asawa sa mata ng Dyos at sa mata ng mga taong saksi sa kanilang kasal.

Gusto nilang pareho kami ron. But instead, I chose a different path. Instead of following what thet wanted me to do. I invested in a small golf course and slowly turned it into a thriving business. It's doing better than I ever imagined. It took years of hard work, hindi ako tumigil because I genuinely love what I do. Naalala ko pa ang sinabi ng matandang yon years ago. Sinabi nito na babalik din daw ako kapag naubusan na ako ng pera, na hindi ko raw kakayanin mag-isa. He hated being proven wrong.

Puno ng panganib at sarkastiko ang panunudyo niya. "Ano namang magagawa ng isang katulad mo? Kahit bugbugin kita dito hindi ka nila paniniwalaan. Walang maniniwala sa'yo! You can't outdo me in this field, I am Santiago Russiana of the La Monte Group! I hold 4% of the company shares. Habang ang boss mo ay 3.8 lang, do you understand huh?"

Matapos ang isang oras na pagtatalo ng kanyang lolo ay muling nagri-replay sa isipan ng dalaga ang sinabi nito sa kanya subalit hindi niya pa rin matanggap iyon at maging kanyang kapalaran. Dalawang linggo nang lumipas, isa si Katherine na kasama sa isang award-winning event. Sa isang oras niyang paghihintay ay sa wakas natawag na rin kanyang pangalan. Maraming tao ang pumalakpak nang siya ay tumuntong sa stage. Ilan sa kanila ay mga fans din niya. Napangiti siya dahil roon. Mga ilang sandali ay bumaba na rin siya ng stage hawak ang isang napakalaking trophe na isa sa pinaka-bestselling author sa buong Pilipinas. Nagtungo sila sa lugar na puno rin ng mga taong kumakain. "Hay, salamat makakai

tanong ko habang hinahanap ang mga letra ng pangalan ko sa keyboard. “Oo, dalian mo na kasi magta-time na tayo, eh,” anito habang nakatingin sa oras ng computer. “Eh, para saan ba kasi ‘tong account natin dito?” muli kong tanong. “Marami ‘tong benefits, Aki.” Aki ang tawag nito sa’kin, dahil short for ‘akin’ daw ito. “Pwede tayo dito mag-post ng pictures natin o ‘di kaya mga gusto natin i-share na nangyayari sa buhay natin,” aniya pa.

maawturidad niyang utos sa dalawa. "Kumalma po muna kayo, Young Master! Maawa po kayo sa amin at hindi nga kami mamatay sa iyong kamay, pero kapag nalaman ito ni Mr. Chairman ay tiyak hindi mo na muli makita pa ang aming guwapong mukha!"

usal ko na libog na libog na rin habang nilalamas ang kanyang malulusog na dibdib. "Ahh, ahhh, Wade, shit, ahh, ughh, I'm near," pag alerto niya na kaagad kong hinugot ang aking pagkalalaki at sinipsip ang katas na iyon habang hinahawakan ko ang aking sarili "Damn it, ughh, ahh, Honey, I'm cumming too, ughh," ungol ko habang nakatingin sa maganda niyang mukha at pinakawalan ang mainit at malagkit na likido na galing sa akin.

“DO I REALLY need to attend that party? Kailangan ba ako roon? Ano ba’ng magandang maidudulot ng pagpunta ko sa party na ‘yon? Mas dapat kong unahin ang trabaho ko.” Sa totoo lang ay inis na inis na siya. And being ‘annoyed’ was not enough a word to describe what she felt. She was beyond ‘annoyed’. Hindi mahagip ng isip niya kung ano ang puntong lohikal sa ginagawang pangungulit ng mommy niya sa kanya. Alam naman nitong marami siyang kailangan na tapusin ngayon sa kanyang trabaho, pero parang bingi at bulag ito sa mga pakiusap niya. Idagdag pa na para bang nag-aasal ‘bata’ na ito sa ginagawa nito. At iyon ang lalong hindi niya maunawaan.