Workplace In Tagalog Novels & Stories

Sagot niya saka muling humigop ng kape. “I am going to work.” Lexie added making him look at her confused. “Work?” Inis na tanong nito. “Oo, work, trabaho sa tagalog.” Pilosopong sagot niya. “What work are you talking about?” “Well, I already quit med school a few weeks ago, and I applied for a job as a waitress in this big resto, I got in, na postponed lang dahil sa KASAL, but I already called them and asked if they can still take me, they said yes, so I am working.”

First time namin maka tapak sa kumpanya ng mga Garuche, kadalasan kung hindi magki-kita sa labas, ay sa opisina ni Boss L sila magu usap. Malaki din ang kumpanya ng mga ito, ngunit kumpara sa kumpanya ni Boss L, di hamak na katiting lamang ito. Sa SGDPC, halos lahat ay nandoon na, mayroong coffee shop, restaurants, pastry corners at recreational activities at ito ay eksklusibo lamang para sa manggagawa nito. At isa ako sa mga masu-swerteng empleyadong iyon. Makakabili kami sa mababang halaga kumpara sa orihinal nitong presyo sa labas, kaya madalas ay sinasamantala din ito ng mga kapwa kong empleyado lalo tuwing sahod. Ang recreational activity center ay libre para sa lahat ng tao ng SGDPC ka

Gustong-gusto ko 'to! “Oo nga pala, every night ang duty mo diba. Nag-absent ka ba kagabi?” Napalingon ako sa kaniya at marahang umiling. “Hindi. Day off ko talaga kagabi tapos mamayang gabi, may pasok na ulit ako.” Tumango-tango siya. “Hindi ba mahirap ang trabaho mo?” Bahagya akong ngumuso. “Mahirap lalo na't sa ER ako nakalagay pero okay na rin kasi na-eenjoy ko naman. Iyon nga lang, pagod pagod kasi araw-araw may emergency.”

Ano bang klaseng kanta 'yon? Napalingon silang lahat sa 'min nang makita nila kami. Sumisigaw 'yung ibang mga workers kay Reigan. Tagalog naman ang usapan nila pero hindi ko na masiyadong inintindi. Basta ang alam ko lang, ako ata ang pinag-uusapan. Napalingon ako sa kaliwa't-kanang bahagi ng kalsada, ang daming nakahilerang bahay, pero gawa lang sa kahoy at yero ang bubong, wow.

And kung sinasabi niya na nakita nila kami sa beach it mean nakita nila akong naka two piece? “Hahaha nakakatawa ang reaction mo, kung ano man ang naiiisip mo ay oo ang sagot. Nakita ka nila at ngayon na natanggal ka sa trabaho ay napakaraming kumpanya ang nakaabang sayo para mag offer ng trabaho. At ako na ang pinakang maswerteng negosyante dahil mukang ako ang mauunang mag-alok sayo ng bagong trabaho,” “Wait what? Trabaho?”

Tumango pa nga siya sa harap nito. "Oo. Papasok na ako sa trabaho. Hindi mo na nakikita, huh? Nakabihis na ako pangtrabaho? Bagong ligo ako, 'di ba? Saan pa ba ako posibleng pumunta? Wala namang iba kundi sa pinagtrabauhan ko na opisina, eh," namimilosopong sagot ni Angela kay Edward na napatango-tango pagkasabi niya. Napangiwi pa nga ito.

Malagong niyang wika. Napasinghap si Monique. "Hala! Papaano ako magtrabaho, sir. Kung wala si Ma'am? Sino ang babantayan ko? Ibig sabihin ba nito ay mawawalan na rin ako ng trabaho?" nagpa-panic na si Monique. Malaki pa naman ang nagastos niya sa pag-biyahe papuntang Manila. Hindi siya pwedeng umuwi! "Oh my God... Sir, kailangan ko po talaga ng trabaho--"

Mas gusto kong sa opisina na lamang ako maghapon kaysa ang magmukmok dito sa bahay. Sa isang sikat na financial company ako nagtatrabaho. Mas pinili ko kasing magtrabaho sa ibang kumpanya kaysa sa kumpanya ni Papa. Matagal na nga akong kinukumbinsi ni Papa na magtrabaho sa kaniya ngunit tinatanggihan ko iyon. Masalimuot na ang buhay ko sa bahay na ito at ayokong pati ang workplace ko ay ganoon din. Nasa company na rin kasi ni Papa si Brenna at Tita Haidee. Paniguradong pag-iinitan lang nila ako kung sakali.

[West Atlantics Int’l headquarters, Capital City.] Mapurol at tense ang kapaligiran sa regal building ng kumpanya. Ang mga manggagawa ay lahat ay gumagalaw sa kanilang pang araw araw na gawain na may malungkot at malungkot na mga ekspresyon, hindi tulad ng karaniwang mataong ugali nila noon.

tanong sa akin ni Sophie. Napalingon ako dahil sa tanong niya. Ano nga ba ang plano ko? "Ahm, Uuwi ako sa Batangas. Magbabakasyon muna ako. Mahaba din yung dalawang taong pagtatrabaho ko dito kaya kailangan ko din ng bakasyon. I miss my family so much, Sophie. Masyado akong babad sa trabaho kaya hindi ko sila matawagan minsan. Kung kailan ako may free-time, i rather use to call them than to get enough sleep or rest." I said.