Yellow Lantern Novels & Stories

Tinawag siya nito, kaya lumapit siya nang hindi iniisip. “Tingnan mo ‘to,” aniya, itinuro ang isang napakaliit na bulaklak na kulay puti at tila hugis bituin. “Ghost orchid. Sobrang rare nito. It doesn’t even have leaves, just roots that cling to the tree. And it only blooms for a short time.” Cali stared at it, mesmerized. “It’s beautiful… but kind of sad.” Lewis tilted his head. “Why sad?”

Dahil may kalakasan din ang dala nyang flashlight, halos nagliwanag din ang kalahating parte nang attic. Kita ni Cairan ang hawak hawak netong isang flashlight, kulay itim eto at may kahabaan. Nag-eemit eto nang kulay yellowish na clear na ilaw. Hindi naman eto masakit sa mata kahit pa may pagkayellowish ang kulay.

Nasa may bandang pintuan lang siya at nakita niya ang tuwang tuwang si Lola Elizabeth at Ariel pati na rin ang nakangiting si Hyacinth. Napatitig si Leo kay Hyacinth. Kulay pale yellow ang vest na bumagay sa kutis ni Hyacinth. Para itong naggloglow bigla. Mas lalo lang nahighlight ang kaputian ni Hyacint dahil sa buhok din nito sa itim na itim. Talagang maganda ang pagpili ng kulay ni Lola Elizabeth. Bagay na bagay nga iyon kay Hyacinth.

Ang kalikasan at tiyempo nga nagbabago, mga tao pa kaya. Nakangiti kong sumunod na inilibot ang mga mata sa mga bulaklak sa pinakamaraming variety rito, kulay-violet ang mga ito na pahaba. Ang sabi ni Maica, Alascan Lupine raw ang tawag sa mga ito. I reached out and gently grasped the delicate end of this flower that lay beside me. Huminga ako nang malalim bago binitiwan ito at humarap sa sasakyan.

Kalma lang na inilabas ni Celestine ang halaman at inilagay ito sa isang table. Ito ay isang halamang protektado ng isang transparent na lalagyan. Buong buo na parang isang puting rosas. Ngunit mas madilim ito kumpara sa isang tunay na puting rosas, kaya hindi ito gaanong kapansin-pansin! Ang rhizome nito ang pinaka espesyal, kulay asul na madilim! Awtomatikong ini-scan ng instrumento ni Vernard ang bagay na ito.

mahabang paliwanag ko. Nang hindi ito nag salita, agad akong kumilos ng tahimik alam kong na nonood siya sa bawat kilos ng kamay ko. Nang ma kumpirma ko ang hinala ko na kulay yellow na wire ang kailangan kong putulin. Huminga ako ng malalim at hiniwa ko ang dalawang kulay. Yellow at ang pula, pag hiwa ko hinintay ko ang may sumabog ngunit ng idilat ko ang kaliwa kong mata.

“What is it?” Dahan-dahan siyang lumapit, bahagyang nanginginig ang kamay habang maingat niyang binubuksan ang balot. Pagkabukas ng papel, lumabas ang pinakamaselan at pinakamadetalye na blanket na nakita ko, isang light yellow na may napakagandang burda sa gilid, halatang ginawa nang may buong pagmamahal.

Isang punyal. Isang punyal na yari sa purong ginto. Walang kasingtulis at kasingganda. Pinalamutian ang hawakan nito ng mabibilog at maliliit na mga brilyante na may iba't-ibang mga kulay.

He smoothly said. Napangiti ako dahil sa sinabi niya. He's right. Color yellow is so bright, lovely, and so alive. Siguro isa ito sa mga dahilan kung bakit mas gusto ko ang kulay dilaw kaysa sa ibang mga kulay. It is because color yellow symbolizes of light and love, that even when your life is being surrounded with darkness and there is nothing that could light up your world...the thought of the color yellow itself...is enough to lighten up the world. Even though I was born and raised in a complete and happy family, I still couldn't help but feel sad sometimes. I always say that I am lucky with the family that I have, with the parents that I have but...I am not.

NAKAPANGALUMBABA si Xyza sa bintana ng kinaroroonan niyang silid, habang malungkot na nakatanaw sa mga malalago at makukulay na mga iba’t ibang klase ng bulaklak sa hindi kalayuan.