You Will Be Safe Here Romane & Geschichten

Gusto ko sana siyang patigilin sa paglakad kaso we need to move quick at baka mapano pa kami dito. I know we are safe here pero siya hindi safe at tsaka masyado pang magulo ang labas. All we need to do is to get out here as soon as possible. "Can you help me take something there a bit. Importante kasi yun, hindi natin alam ang kasiguraduhan dito sa bahay na ito kaya better na kunin ko na," aniya saka umubo pagkatapos magsalita.

"Shhh, magiging okay lang ang lahat. Stop it, marami tayong security sa labas. Hindi ko hahayaang may mangyari sa iyo, pangako.” “Secure na ang bahay na ito. Walang pumapasok nang hindi muna dumaan sa akin." Siniil niya ito ng banayad na halik sa noo. "I'll always protect you, Iza. Ligtas kayo sa piling ko."

Nahihiyang tumango si Maya. “Tama! May isang unit na available sa building namin. You and Hope can stay there. Mas ligtas kayo roon. Mapapanatag ako kapag doon kayo tumirang dalawa. The kid is traumatized and she needs a new healthy and safe environment.”

"So, ano na? Bukod sa nagkasakit ka. Akala ko nga sa Cavite ka. Why are you staying here pala?" "I don't feel safe there," I replied. Their brows furrowed. "I mean, I don't find the place comfortable." "Did something happen?" Clyde inquired. Umiling ako. "Nothing. I'm fine." "Sure ka ba?" Napatingin ako kay Gen. "Yeah, but really, thanks to you both. Are you sure you don't want anything?" "I'm good, Eyah. Don't bother," tugon ni Clyde. Tumango na lamang ako.

aniya kay Daniel. Ngumiti ito sa kanya bago umiling. “No. You can stay here. You have nothing to worry about. You’re safe here. You’re safe with me.” She stared at him and she couldn’t explain why she felt safe with him.

Inilapag niya agad si Tinay sa kama. “Are you okay? Huwag na muna kayong lumabas sa ngayon. Much better if you both stay here for awhile. Makakahanap din tayo ng malilipatan niyo.” “Hindi mo sinabing iisa ang building ng condo niyo. Kung alam ko lang...” “I'm sorry. We'll talk about that tomorrow. Sa ngayon kumalma ka na muna. Hangga't nandito kayo sa loob ng unit ko ay makakasiguro kayong safety kayo, Lurena.”

she hold my arm gently. "You need to be safe, so please--" "Safe from what, Mom?" Hindi ko na naiintindihan ang pinagsasasabi niya. We have our life here. Bakit kami aalis? And what does she means that she wants me to be safe? May panganib ba? "Hija, I'll explain you everything once we arrive in New Jersy. I have a safe place for us there. You just need to trust me. Kaligtasan mo lang ang inaalala ko..."

"Sa rest house ko rito sa Tagaytay, happy na?" "Rest house, what? Safe ba tayo roon ha? Sinasabi ko na nga bang mas hindi ako ligtas sayo eh!" "So, saan ka ligtas kung ganon ha?" "Somewhere else basta wag lang sa rest house mo. Malay ba nating mas maraming reporters doon na nakaabang."

“Then we’ll be ready… whatever comes next.” Akio looked up, eyes big, asking, “Are we safe?” Hawak ko ang maliit niyang kamay, “We’re safe… for now. And we’ll make sure of it. “This isn’t over,” whispered Kyohei. Tumango ako, holding Akio tighter. “We’ll stop them… but the game has just begun.”

tanong niya rito. Umiwas ito ng tingin sa kaniya. “Hindi muna sa ngayon, pupuntahan ko si Geoban. Mas mabuti na ang nandito ka para ligtas. Kapag nandoon ka ay baka mapahamak ka lang at isa pa hindi ko masigurado ang kaligtasan mo. Mabuti na ang mag-ingat tayo.”