You Will Be Safe Here の小説・ストーリー

“Puntahan mo kaya muna? Okay lang naman ako dito. Mamaya nandito na si Mama.” “No! Hindi puwede.” Nagpakawala siya ng buntonghininga. “Ayaw mo, pero alalang-alala ka naman sa bahay. Ayos nga lang ako dito. Mababait naman ang mga tao dito. ‘Yon nga lang, ang lalayo nila.” “See? You’re not safe. Hindi kita iiwan. Hayaan mo sila doon. ‘Wag mo ng isipin ‘yon. Okay?”

Ang tingin niya ay parang… may kinakatakutan. "Can I come in?" mahinang tanong niya. Tumango lang ako. Umupo ako sa gilid ng kama, habang siya ay nanatiling nakatayo sa harap ko, malapit sa pinto. Parang siya ang hindi komportable, hindi ako. "Safe ka na rito," panimula niya. "They won’t find you here. Athena made sure of that." Tumango lang ako. Hindi ‘yon ang gusto kong marinig.

"As long as you're with me, you're safe and my men were working for that so no worry. They will never harm us." "Hindi pa rin safe. 'Wag kang magpakampate please lang. Kung sa akin lang, okey lang ako, kaya ko ang sarili ko pero sina Inay, ang mga magulang mo at iba pang mga taong nandito? Si Max. Hindi mo man lang ba naiisip na baka mapahamak sila?" "But Jillian--"

"We can bring guards so we can make sure our safety." "Don't worry, that place is safe according to Bliss. And that will be exclusive for us. There's a police and lot of guards from the resort and hotel so nothing's harm," nakangiting sabi ni Alanis sabay tingin sa 'kin. So ngayon, alam niya na kung ano ang kinakatakutan ko. "Close na kayo so you two now are talking?" natatawang sabi ni Ate Jaida kasi alam niya namang palaging inaaway ni Bliss si Alanis.

Malaking malaki na parang mansiyon. “From now on, dito ka na titira kasama ko. I promise, you’ll be safe here. I won’t hurt you like those other bastards who abused you. You won’t experience hell anymore, Lara. I promise.”

"Wala akong ibang gagawing masama sa 'yo Ivory, kailangan lang natin na umalis dito for your safety." Pero agad kong binawi ang kamay ko kaya humarap siya sa 'kin. "Ivory, please. You're not safe here." Aniya. "At sa tingin mo sa 'yo, magiging ligtas ako?" "This is not about us. Oo, gusto pa rin kitang makuha pero this time, mas mahalaga na lumayo ka dito. You’re not safe here."

Saglit na napatingin ang kapatid sa kanya,saka ibinalik ang mata sa daan. “It’s okay,I know you would say that. So we prepare a place for you.” Napaangat ang tingin niya dito,bahagya itong ngumiti. “ A place,where?” Nakakunot ang noo na tanong niya,napakamot sa batok ang kapatid. “ It’s one of our friends unit,don’t worry. You will be safe there,security is tight and we will visit you often.”

Nakatayo sa may hindi kalayuan ng pintuan. Hindi rin naman ako bulag para hindi makita ang pag-iyak ni Ma'am Mirabella. Kahit umiyak pa siya sa harapan ko, hindi ko pa rin sila mapapatawad. "We've brought a safe house with a safe environment for you, you can stay there."

"Weakness huh? Kaya mo ba ako pinaalis because it will put you into danger" He clenched his jaw but he keep quiet about my rants which irritates me. "For the mean time, you'll stay here to keep you safe" kalmado niyang sambit. "Ayaw kong kasama ka" "Don't worry. You won't see my face. I will not stay here" Natigilan ako doon. "Ipinauubaya mo ako sa mga tao dito?" "They are nice and they won't harm you" tumayo na siya mula sa pagkakaupo at para akong isang estrangherong nilampasan at lumabas ng kwarto niya.

"Kumusta ang pakiramdam mo? Sumasakit ba ang puson mo?" Umiling ako. "Medyo okay na. Kinakabahan lang." "Don't be. My people are everywhere. Ang Villa Moretti ay ang pinaka-safe na lugar para sa'yo ngayon," paniniguro niya. Kinuha niya ang sapatos ko at siya na mismo ang nagsuot nito sa akin. "Stay close to me, Isla. Kahit anong mangyari, huwag kang lalayo sa tabi ko o kay Rico."