Safe Flights Mga Nobela at Kwento

“Seriously?” Sumilip ako sa bintana. Wala pa nga kami sa teritoryo ng Pilipinas, pero ramdam ko na ang bangis ng bagyo. Kumukulog, may mga kidlat na kumikislap sa malayo, at halos hindi na rin stable ang paglipad ng jet. “Do it,” sagot ko sa piloto. “Safety first.”

Kailangan na maresolba ang kaso nito bago matapos ang isang buwan Para pwede niya pa rin itong bisitahin anumang oras. “I don't want to go to America. I will feel so sad there. I don't have any friends there. I will never make friends there. ayaw ko po roon pero sabi ay mas safe raw po. Bakit po? Hindi po ba safe rito?” “Safe,” Ziana replied with full of power and assurance, “I'll make it safe for you. I promise you that. And I don't make broken promises.” H******n niya ito ulit sa ulo. Talagang pangako niya iyon. Hindi niya hahayaan na umalis ito. William will find those kidnappers and make them sing for Sofia’s peaceful life.

“You don’t have to worry, Sir. I will keep them safe.” Matapos noon ay sumakay na ang piloto sa jet at nagsimula na itong paandarin hanggang sa makita ni Lax na dahan-dahan itong tumatakbo sa runaway hanggang sa umangat ito at lumipad sa himpapawid. Habang pinapanood ni Lax na mawala ang jet sa kanyang paningin sa madlilm na langit ay wala siyang ibang hiling kung ‘di maging ligtas ang kanyang mga kapatid at bumalik na sa dati ang lahat. “Please, be safe.”

Napatingin ako sa kanya habang kinukusot ang mga mata. "Wanna have lunch?" tanong niya. Bat good mood to? "Anong oras na ba?" tanong ko pabalik. "Its 12:34 pm... We'll be in Spain hours from now.," sabi niya saka pinindot ang button para tumawag ng flight attendant. I closed my eyes and wished na sana ay ang lalaking FA kanina ang pumunta sa amin ngayon. "Is there anything you need maam?"

Sinara niya libro niya at tumayo. "Same question as Ms. Sanchez. Give me an example of Flight Safety Standards." Napakamot siya sa ulo niya, pinanliitan ko siya ng mata habang inaantay sagot niya. Tignan ko lang kung makatawa ka pa diyan. "Like Safety Demo? Before taking off dapat demonstrated by the Cabin Crew 'yung sa seatbelt, lifevest, oxygen mask... Mga ganun?" Itinukod ko 'yung kamay ko sa table ko at napasandal ng konti doon.

Ang sabi rin kasi ni mama gusto din daw ako makita ng mga kamag anak ko doon. "Ladies and gentlemen, welcome onboard Flight 090 with service from Philippines to Paris. We are currently third in line for take-off and are expected to be in the air in approximately seven minutes time. We ask that you please fasten your seatbelts at this time and secure all baggage underneath your seat or in the overhead compartments. We also ask that your seats and table trays are in the upright position for take-off. Please turn off all personal electronic devices, including laptops and cell phones. Smoking is prohibited for the duration of the flight. Thank you for choosing Safe sky Airlines. Enjoy your fligh

] 'I'm now inside the plane. "Va bene, sii al sicuro." 'Okay, be safe' ["Sì, guida in sicurezza."] 'Yes, drive safely.' "Sì." I hang up and start the car's engine. Nag-drive ako pauwi pero dumaan muna sa isang fast food drive thru dahil gutom na gutom na ko, parehas kaming na-late ng gising ni Mancini kaya nagmamadali kaming kumilos para makahabol sa flight niya.

Pagkasabi nito, sinabi niya ulit kay Kathleen, “Miss Fox, dadaan kami sa customs pagkatapos dumaan sa security check, kaya hindi mo na kami kailangan ihatid. Bumalik ka na agad.” Nag-aalangan si Kathleen pero tumango siya nang nakangiti at sinabi, “Mag-ingat kayo sa biyahe, Master Wade, Claire, at Aunt Elaine. Kung gano’n, hindi ko na kayo ihahatid.” Sinabi ni Elaine, “Narinig ko na ipinagbabawal na hilingin ng ligtas ng biyahe ang mga tao kung lilipad sila sa eroplano. Sinasabi na babagsak ang eroplano. Hindi ko alam kung totoo iyon.”

“Kapag may meeting sila with someone, gusto kong malaman bago pa mangyari.” “Opo.” “Kapag may narinig kang plano tungkol sa flight, schedule, kung sinong tutulong sa kanila, sabihin mo agad.” “Opo.” “Kapag may nakita kang luggage na kakaiba, damit na inaayos, pasaporte na hawak-hawak.” “Opo, Mam.” “Good.” Humarap si Ava ulit sa bintana. “Sa ngayon, hindi ko sila gagalawin. Let them think safe sila. Let them think wala akong alam. Mas magiging careless sila.”

Tumango lang ako at pilit na kinalma amg sarili. Para sa kasiguraduhan ng safe na pagbiyahe namin ng anak ko, isang private plane ang pinili ng mga magulang ni Third na sasakyan namin. Katakut-takot na bilin ang binilin sa akin ng mga magulang ni third at sinigurado nila sa akin na hindi nila kami pababayaan ng anak ko. "Mag-iingat kayo doon." iyan ang huli nilang sinabi bago kami sumakay ng eroplano.