Novel & Cerita You Will Be Safe Here

Nang matuklasan niyang ligtas na daan nga iyon para makalabas sila ng gusali. “I-” “You’re no longer safe here hija. Here, take this. Address ‘yan ng kakilala ko sa Pilipinas na pwede mong puntahan. Mas ligtas ka roon kaysa narito ka.” Naguguluhan tuloy siya sa nangyayari. “Ano pong sinasabi ninyo?”

“And why is that? You’re not totally healed, tesoro. At kung nag-aalala ka sa mga anak natin, don’t worry, they are very safe. I trust your family, they will keep our children safe.” Naglalambing na niyakap siya ni Hera na nagpabilis ng tibok ng puso niya. This woman can really make his system crazy. “Hindi naman sa ganun, I trust my clan.” Sagot nito saka niyakap niya ito pabalik. “I just feel like, I am not safe here anymore.” Tumingala ito sa kanya at sinalubong niya naman ang tingin nito. “Iuwi mo kaya ako sa bahay mo, I feel more safe there.”

“You’re my wife now. Even if it’s temporary, it makes sense for you to stay with me. You’re safer that way.” Lumingon ako sa kanya, pinagmamasdan ang mukha niya. “Safe,” mahinahon kong inulit, hinayaang dumulas sa dila ko ang salita na parang lason. “Sa tingin mo, may kahit ano bang safe sa lahat ng ‘to?” He glanced at me, jaw tight. “It’s safer than you being alone.” I leaned back in my seat, crossing my arms. “Fine. I’ll move in.”

Napangiti na lamang siya at hinawakan ang mga kamay nito. “Baka gusto mo, doon ka muna sa resort namin? Temporary, hanggang sa makahanap ka ng safe place. Mapapanatag din ako kung alam ko kung nasaan ka. Baka multuhin ako nina tito at tita kung pababayaan lang kita.” “Thank you, Ky. Hindi ko alam kung paano makakabawi sa iyo.” “Just be safe, girl. Makakabawi ka sa akin sa gano’ng paraan. And the baby—”

I vow to come back safe and sound for all of you. And I intend to do just that.

“Selene. Joke aside. Are you safe?” Tumingin ako sa paligid ng kwarto. The giant windows. The neat bed. The tray of breakfast. The folded uniforms waiting like a reminder. “I don’t know,” I admitted. “But I think he means it when he says I’m safer here.” Napatingin ako sa orasan. Malapit ng mag nine-thirty. Mabilis akong umupo. “I have to go.” “Text me.” “I’ll try.” “And Selene?” “Hmm?”

Huminto siya sa tapat ko, ang kanyang matatangkad na bulto ay halos lumamon sa akin. "Sabi ko sa'yo, rules are simple. Dito ka mananatili dahil dito kita gustong manatili," stubborn na saad niya, ang boses ay seryoso at walang puwang para sa pagkontra. "Mula ngayon, hindi mo na kailangang matakot sa mga magulang mo. My security team is blocking any info about your location. You are safe here." "Salamat po, Sir..." bulong ko, matapat ang pasasalamat ko pero hindi ko magawang alisin ang kaba.

Mabibilis na ang paghinga ko. “Gusto ko nang umuwi! Bumalik na tayo!” He let out a lazy chuckle. “Mamaya na. Kung nasa country club sina Mama, sa gabi pa sila darating. We're safe here,” aniya na humihiga na ulit. “I am not safe with you!” iritado kong sabi. Bumaling siya sa akin. “I was just trying to give you your kiss. Why are you not safe?”

tanong niya. “Until comfortable na ulit siya. Maybe weeks, depende pa rin sa progress. Pero sa ngayon, ang importante ay maramdaman niyang safe siya—sa bahay, at lalo na sa inyo o sa mga taong nakakasalamuha niya.” “Sige po, doc. Naintindihan ko po.” Tumayo na si Yael at iniabot ang kaniyang kamay sa kaniyang anak.

“I’ll stay here too, then. Mas magandang may kasama sila para masiguro natin na walang mangyayaring ambush.” Umiling naman si Daddy. “May mga tauhan din kaming nagkalat dito. Pero yes, mas magandang mag-stay ka rin dito para masiguro ang kaligtasan ng lahat.” “Kailan niyo ba balak magpunta roon?”