Novel & Cerita Your Welcome In Japanese

When he finally reached the head of the table, he didn't sit down immediately. Instead, he looked at each of us, his expression unreadable. "Yoku kita na," he said, his deep voice breaking the silence. (You all came.) Tetsu smirked. Ryu's gaze flickered to him briefly before settling on Ryu. "Dō da?" (How was it?) Ren's expression remained cold. "Keiyaku wa modoru." (The deal is back.) I may not understand Japanese, but the weight of the words was clear in Ren's tone. The deal—Aragami. They were talking about that.

May isa ang nagsalita. "Buongiorno, signora e signore! Benvenuti al Masseria Longa Boutique Hotel." (Good morning, Ma'am and Sir! Welcome to the Masseria Longa Boutique Hotel.) "Buongiorno. Stiamo per fare il check-in, avete ancora delle camere disponibili?" (Good morning. We're about to check in. Do you still have any rooms available?) "Sì, signore. Venga, le mostro la sua stanza." (Yes, sir. Come, I'll show you your room.)

Halos dalawampung minuto na ako sa gusali, at nakuha ko na ang galit ng isang estranghero. "It's coffee, for you. Welcome to the Felda family," Roman says, his warm smile making me feel right at home. Ngumiti ako pabalik at tiningnang mabuti ang tasa, na may nakasulat na "Welcome Aboard". Ito ay isang maliit ngunit nakakabagbag-damdaming galaw, at nararamdaman ko na ang karangalan na maging bahagi ng bagong team na ito.

May kakaibang liwanag sa mga mata niya—liwanag ng isang babaeng natutong tumayo mag-isa. At ako— hindi ko alam kung lalapit ba agad o hihintayin siyang magsalita. “Alex,” sabi niya. Isang salita lang. Pero sapat para bumalik ang lahat. Clara Hindi ko alam kung ngingiti ba ako o iiyak. Kaya ngumiti na lang ako. “Welcome,” sabi ko, pilit na steady ang boses. “Salamat,” sagot niya. “Ang tagal.”

Masuyo niyang wika “Pero…pero, parang hindi naman yata ako welcome dito eh. Dapat pala, hindi na ako pumunta. Dapat pala, hinintay na lang kita sa bahay.” Naluluha ko nang wika “Silly girl…bakit ka ba naiiyak? No! Tisay, sinabi ko naman sa iyo na anytime, welcome ka dito eh. Sshh, don’t cry, okay. Just wait here, ako ang bahala sa kanila.” Masuyo nitong wika. Napatingala naman ako sa kanya at sunod-sunod na tumango

’ "Anong ginagawa mo rito?" Halos mabali ang leeg ni Jace nang marahas siyang napalingon. He doesn't like showing surprised at any sense kaya pinilit niyang huwag ipahalata ang gulat nang makasalubong ng tingin ang taong kanyang sadya. He gave the new comer a casual smile then he nodded his head to acknowledge him politely. "Magandang araw po." He cleared his throat. "Kamusta na po kayo?"

ngunit hindi ito naintindihan ni Kiera. Tumingin siya sa akin at tinanong, "Ano yung sinabi niya?" Ngumiti ako at sumagot, "Sinabi niyang Aloha, ibig sabihin welcome. Karaniwang ginagamit nila ito dito sa Hawaii." Nakita ko ang kagalakan sa mukha ni Kiera, at ngumiti siya pabalik kay Jammie, "Wow, ang saya! Nakakatuwa naman pala sila dito."

mayabang na sagot ko kaya nakatikim na naman ako ng irap mula sa kanya Pagdating namin sa lobby at sinabihan ko ang receptionist na kailangan namin ni Willow ng service. Tumawag naman ito ng tataong sasama sa amin sa aming pamamasyal and it’a a good thing na marunong siyang mag-English. “Newly-weds?” tanong niya habang umaandar ang kotse at papunta kami sa isang sikat na parke sa Japan, ang Yoyogi Park

Useless lang naman. At kung qualified ka nga sa mga sinabi ko, makapasok ka dito ng hindi nahihirapan. Congratulations! @Death Wish

Ngumiti siya para mabawasan ang pagiging awkward niya. “Annyeong!” (Goodbye!) pagpapaalam ng dalagita. Tumango-tango naman si Marion, pero hindi nawawala ang tingin niya sa mukha ng dalagita. “Jal jinaeseyo.” (Take care)