LOGINIsang Half Irish-filipino na dating mayaman ngunit naghirap dahil sa malaking pagkakautang ng kaniyang ama sa isang kilalang pasugalan. Nawala ang lahat ng yaman na meron sila at walang nagawa kundi ang umalis sa malaking mansyon na kaniyang kinalakhan dahil may ibang tao na ang bumili. Bata pa lamang siya ay kinailangan na niyang tulungan ang kaniyang ina na magtinda ng mga gulay sa palengke habang nakakulong ang kaniyang ama dahil sa pagkakalulong sa ipinagbabawal na bisyo. Hanggang senior high school lamang ang kaniyang natapos dahil sa matinding hirap at sa laki ng kanilang gastusin sa pang-araw-araw. Kinailangan niyang tumigil sa pag-aaral para makahanap ng trabaho upang may pangtustos sa pag-aaral ng kaniyang dalawang kapatid. Kahit anong klaseng trabaho ang tinatanggap niya para lang magkapera. Akala niya ay doon lang tumatakbo ang kaniyang buhay sa mga trabahong tinatanggap niya, hanggang sa may mapulot siyang pitaka na naglalaman ng malaking halaga. At dahil napalaki siya ng maayos ng kaniyang Mommy ay ibinalik niya sa isang kompanya ang pitaka kung saan nagtatrabaho ang taong nakahulog nun. Lingid sa kaniyang kaalaman ay doon na pala magsisimulang magbago ang kaniyang buhay. Dahil ang taong nagmamay-ari ng pitaka ay walang iba kundi ang pure Italian na bilyonaryo at kilala sa buong bansa na gwapo, hot at masungit na business tycoon at may kulay-langit na mga mata. Si Azzurro Cielo Russo.
View MoreIt's been weeks since I got discharged from the hospital. For those weeks, I did nothing but sulk inside our house. Wala lang, kain-tulog lang ako dun. Ayaw rin naman ni Mommy na gumawa ako ng kahit ano. Pero sa totoo lang, nakakainip talaga! Gusto kong may gawin, gustong-gusto kong tumulong sa kanila pero ayaw naman nila akong makisali. Nakakatampo na! "'My, pupunta ka ng palengke? Sama ako." Agaran kong tanong nang makita siyang hinahanda na yung mga gulay na ibebenta niya. Lumapit kaagad ako at hinawakan siya sa braso. May sarili na pala kaming refrigerator, binili nila nung pinapadalhan ko pa sila dati. Kaya hindi na kailangan ni Mommy na magpalagay sa kapitbahay namin ng mga gulay na ibebenta niya. "Hindi na, anak.Wag ka nang sumama. Alam mo naman ang amoy dun, hindi mo kakayanin." "Sige na, 'My. Sama na lang ako sa'yo." Pamimilit ko, yung tipong nagpapaawa. "Wala naman akong nagagawa dito sa bahay eh. Sige na." Pagpapaawa ko at niyugyog pa ang braso niya na parang bata.
"Here. Pumili ka sa mga ito kung alin d'yan yung magugustuhan mo. Kung wala naman sa kanila, babalik ulit ako mamaya para sa panibago. Puro gulay ito, for your health.""Naku, ano ka ba naman? Para ka namang ano d'yan, nag-alala ka pa. Nakakahiya naman sa'yo. Saka, kung makaasta ka ay parang sobrang close natin ah. Ano kita boyfriend? Nagtanong ka pa talaga sa mga kasambahay mo about sa pagbubuntis? Naku." Anas ko at napailing na lang bago muli siyang tiningnan. Bahagya nang salubong ang mga kilay ko. "Alam kong may kailangan ka. Ano, kukunin mo na ba ang kamay ng kapatid ko? Plano mo na bang mamanhikan at ako muna ang una mong nilapitan para humingi ng permiso? Naku, hindi pa pwede. Hindi ako papaya-""What the?! No! That's not what I came here for! And can you lower your voice? Baka mamaya dumating bigla si Sidhe at marinig pa niya. Hindi iyon ang pakay ko, okay? Ang OA mo. Hihintayin ko munang mag-legal age siya bago ko patulan-" Pinanlakihan ko siya ng tingin dahil sa gulat."Kit
Pagmulat ko ng mga mata ay puting kisame ang una kong nasilayan. Bumibigat pa ang talukap ng mga mata ko pero pinilit ko pa ring kumurap para mas luminaw ang aking paningin. Nasan ba ako?Nang mas luminaw na ang paningin ko ay inilibot ko ang tingin sa paligid. Bakit parang hindi pamilyar yung lugar? Saka, ang pangit ng amoy dito. Amoy gamot at chemical. Ano ba yun? Saka, ano ba tong nakakabit sa kamay ko? Dextrose ba to? Wait, ibig sabihin nasa hospital ako ngayon?Nang ibaling ko ang tingin sa gilid ay doon ko lang napagtanto na may mga kasama pala ako. Si Mommy ay nakaupo sa may tabi ko habang mahimbing na natutulog na nakahawak pa sa kamay ko, while si Sidhe at Orfhlaith naman ay magkatabing natutulog sa may sofa. Napatingin ako sa pintuan nang bumukas iyon at pumasok si Rhyxe na may dalang plastic na may laman na sa palagay ko ay prutas iyon."Oh, gising ka na pala." Saad niya nang makita ako at naglakad palapit bago ipinatong sa mesa na medyo malapit lang sa pwesto namin. Saka
I promised myself that I would never fall in love with someone who came from a high position. Dahil para sa kanila, hindi nababagay ang nasa mataas na antas at ang nasa mahabang antas tulad namin. Hindi namin sila ka-level kaya hindi dapat kami nakikisalamuha sa kanila. Dahil ang mayayaman ay para sa mayayaman lang. At ang mahihirap ay para sa mahihirap lang. Kaya nga hindi ko sinagot si Rhyxe dati, dahil mayaman siya at mahirap lang ako.Pero ang paniniwala ko ay napigtas nang makilala ko si Azzurro. Hindi ko kailan man ninais na mapaibig sa isang tulad niya pero may sariling desisyon ang aking puso. Hindi ko man sadya ay tuluyan akong umibig sa kaniya na nagmula sa mataas na katayuan. Malayo ang narating at malabong abutin ngunit nakaya kong makuha ang puso niya. Akala ko ay hindi siya tulad ng iba. Nakaya niya akong ipagtanggol sa stepmother niya na ayaw sa isang tulad ko. Pero akala ko lang iyon. Ngayon ko lang napagtanto na hindi nagpapakatotoo si Azzurro sakin, ang dami kong
Azzurro' s POV,Paika-ika akong naglalakad pagpasok sa main hallway ng kompanya na pagmamay-ari ko nang makarating ako. Tinawagan ko yung isa sa mga henchmen ko na sunduin ako sa hospital na pinagdalhan sakin nung dalawang babae. Sayang di ko na sila naabutan dun."S-sir, sandali lang po." Inis kon
"Ano ba kasing nangyari?" Tanong ni Allora sakin habang naglalakad kami sa hallway pabalik sa kwarto sa hospital kung saan pinasok yung lalaki. Galing kami sa Canteen, may bibilhin lang sana kasi ginutom ako. Pero di ko na tinuloy, di ko kasi gusto ang mga pagkain kahit sa unang tingin pa lang. A
Kinabukasan ay walang nagbago sa oras ng pag-alis ko. Maaga ulit akong nagtungo sa bahay nila Allora. Ilang araw na lang ay matatapos na ang trabaho ko bilang labandera sa kanila since pansamantala ko lang namang pinalitan ang isa nilang katulong na nagbakasyon daw sa probinsya nila. Masaya naman
Matapos kong kumain ay bumalik si Allora, umalis siya kanina para magtungo sa silid niya. May inabot siya sakin na puting sobre, siguro iyon na ang sahod ko sa paglalaba. "Here. Alam kong napagod ka kaya dinagdagan ko na iyon ng limang libo, which is sampung libo na iyan in total." Nanlaki ang mat
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.