Your Welcome In Japanese นิยาย & เรื่องราว

Grabe, dating myembro pa 'yan siya ng Yakuza, ha. "Koko ni isasete kurete arigatou gozaimasu, Ojiisan," I bowed respectfully. Nilabas ko talaga ang pinakamahusay kong pagbigkas sa nihonggo para ipahiwatig sa kaniya kung gaano ako nagpapasalamat sa pag-welcome niya sa amin ng apo niya dito. "I will never forget your kindness." Napa-english na ako. Hindi na kasi 'yan sakop ng braincell ko.

Ang vibe ay parang samgyupan lang sa Pinas pero syempre dahil nasa Japan tayo, medyo upgraded nga lang ang nandito. "Irasshaimase!" Nagulat ako nang may biglang bumati sa amin na staff. Napakapit pa ako sa manggas ng damit ni Riel dahil do'n. Mabuti na lang at mabilis ko lang din na-proseso ang sitwasyon. "Arigatou gozaimasu. Konnichiwa!" balik kong bati sa pa-welcome na bati sa amin.

magalang nitong wika. Nahihiya nitong inabot ang isang red box na may kalakihan. “Nag abala pa kayo, paki sabi sa daddy mo at buong family ninyo na..” putol ko at ngumiti ako. “Konotabiha okurimono o itadaki, makotoni arigatōgozaimasu. Kisha no moderu o tsutome sasete itadaki kōeidesu.” (Thank you so much for this gift. I'm honored to be a model for your family company.) pasasalamat ko sa wika ng Japanese.

Simple lang iyon, pero iba ang dating sa kaniya. “S-Sana nga po, ninang. Sana proud si nanay sa ‘kin.” “Proud siya sa ‘yo, Nimfa. Magtiwala ka sa ‘kin, okay? Nga pala, gusto kong sabihin sa ‘yo na simula ngayong araw, welcome ka na rito sa bahay ko. Hindi mo na kailangang kumatok o mag-doorbell dahil welcome ka rito, always.” “Nakakahiya naman po yata sa asawa at anak niyo, ninang.”

Suway ko kaya sinimangutan niya ako. Ibinalik ko na lang ang tingin sa harapan. Kung nandito si Yuuki, bakit hindi ko nakikita si Orange sa kung saan? By now kasi, dapat na sa tabi tabi lang siya. Binigay ni emcee ang Mic sa isa pang lumabas and I think Dad 'to ni Yuuki, "Konbanwa!" [Konbanwa = Good Evening] "Konbanwa!" Bati pabalik ng lahat kaya napatingin ako sa kanila. Ano ‘yong ‘konbanwa’? Takang-taka kong tanong sa isip ko.

"You're welcome." To be continued...

sabay abot ko rito ng bayad. "Teka lang iha kukuha lang ako at nasa loob ang pinamili ko." Habang nagaantay ako nagulat akong may tumawag sa akin. "Hoy Calista Kesh!" malakas na sigaw nito. Translation: Konnichiwa- Hello (mas ginagamit ito bilang pagbati ng good afternoon or good noon) Hai- Yes/okay. Hajimemashite! - Nice to meet you (for the first time)

“Konbanwa. Kitekurete arigatō, matakitene. [Good evening. Salamat sa pagpunta, balik ulit kayo]” Nakangiti kong bati sa kanila. Jusko minimorize ko pa iyon ng paulit-ulit. Amused na ngumiti pabalik sa'kin ang dalawang dalaga. “Moshikashite nihonjindesu ka? Anata wa ryūchō ni hanashimasu. [Are you perhaps a Japanese? You speak fluently]”

"Watashi wa daijōbu." (I'm alright.) sabi nito at kumuha ng pamunas sa pocket nito at pinunasan ang dugo sa ilong nito. Nagulat siya nang magsalita ito ng nihongo. "Nihonjin desu ka?" (Are you Japanese?) "Hai watashi wa onamae wa nan desu ka?" (Yes I am. What is your name? ) nakangiting sabi nito. "Watashi no namae ga Haven."

EIZZRIE "Once again, welcome to Dyrus's!" Dyq once again greeted us for a welcome with almost all the staffs in line to greet us to. This feels so surreal, it's like we are being treated as a big time guess when in fact we just want to take a visit.