Yowamushi Pedal Makishima นิยาย & เรื่องราว

Maging ang mga CCTV camera's ay tila nagdadagan din. Nice! komento ko sa isipan. Bago pa lamang din ako magtungo sa rito, inalam ko na kung anong uri ng bar ang Kawashima Hotel and Bar. Si Seiichi Kawashima na isang half Filipino, half Japanese ang nagpapatakbo at siyang may-ari nito. Ayon sa aking nakalap na impormasyon, galing sa mayamang angkan sa Japan ang lalaki. Siya rin ang nagmamay-ari ng Kawashima Racing club kung saan madalas puntahan ni Alexandria. Lihim pa akong natawa nang maalala ang ginawa ng Seiichi Kawashima na 'yon noong isang araw, nang magpakilala itong fiancé ni Alexandria. Marahil ay may natatangi siyang pagtingin sa dalaga, kaya gan'on ang ginawa ng magselos.

pagkausap niya sa sarili. Naglakad siya patungo sa pinto, saka binuksan 'yon. Napakunot ang noo niya nang makitang papasok sa gate ng bahay niya si Kean. May dala itong paper bag na may nakasulat na Yamishita Jewelry Shop. "Yamishita," Achilles closed the door to his house and walked towards the gate. "Dala mo na?" Tumango ito at iniabot sa kanya ang paper bag.

Pagkaraan ng ilang sandali, sinabi ni Uncle Drake, “Totoo, ngayon ko lang narinig ang tungkol sa Izanami Shrine. Maraming dambana sa Japan, lalo na iyong may malalim na background. Merong anim na mahusay, sinaunang dambana na pinangangasiwaan ng mga masters. May tao akong hahanapin. Dapat alam niya.” Tanong ni Alex, “Sino?” Tumingin si Uncle Drake sa direksyong silangan at sinabing, “Ang unang eskrimador mula sa Higurashi Shrine sa Japan, si Aoda Sasaki!”

Alam niyang mukhang pugad ng ibon ang buhok niya kapag walang tali pero wala siyang pakialam. Mabilis ang pagpi-pedal niya. Makipot ang daan na tinatahak niya dahil ang nasa paligid ay ang mga tanim na mais. Minsan ay napupuno pa ng mga dumi ng kalabaw ang daan kaya't iniiwasan niya iyon lagi. Mukha pa namang malalaking chocolate cake ang mga iyon na pinapalibutan ng mga malalaking langaw na colorful ang mga puwet.

"Tumakas." @DeathWish

Inabot niya sa'kin ang katanang 'yon at saka hinugot mula sa lalagyan. "Ang murasame, heto pahalagaan mo at sana huwag mong gamitin sa katuwaan dahil nakakamatay 'yan."ani Meiji at muling binalik sa lalagyan nito. Kulay pula ang kanyang hawakan at parang nay nakasulat na characters dito. "Salamat, pangako iingatan ko 'to. Pero sana bago ka man lang umalis ay pa kiss nga pliit?"

Kumuha ako at napapikit ako sa tamis nito. “Maraming salamat.” pagpapaalam ko bago napagpasyahang umuwi na sa palasyo. Si Pablo ang siyang nagdala ng mga napamitas. Habang na sa daan hindi ko lubos maisip kung ano ang mayroon sa makakapal na damo. Gayon nalang ang gulat ko ng magsimulang magwala ang aking sinasakyang kabayo. Ahas!

" saad at paalam ni Misaki bago patayin ang tawag. Mabilis siyang naligo at nag-ayos ng routines nito matapos ay nagsuot ng high waist shatter black jean and a croptop with deep v line neck also where a bondage heel. "Pak na pak, mamaya may masasapak. Mwuaahh so prefect!" After Misaki get ready ay agad itong nilinis ang kuwarto at kinuha ang dinala niyang shoulder bag kagabi. Nakabalot sa isang panyo ang isang pistol na nakatago sa loob ng shoulder bag niya kasama sa nakabalot na panyo ang isang pocket knive. Naglagay ito sakaniya ng isang kapares ng airpod at tinawagan si Zamara.

Anata ga sou yorokobu kara Kesho mo mazu yameta wa Doko ni ite mo tsukamaru you ni POKEBERU motta wa Kuruma mo kuwashikunatta shi SAKKA- sae mo suki ni natta wa Mayotte-iru kedo Kono hito ni isshou tsuite yukou to kimeta Anata dake mitsumete'ru Deatta hi kara ima demo zutto Anata sae soba ni ireba hoka ni nannimo iranai Ai no high tension Anata ga sou nozomu kara Massugu kaeru you ni natta ZATSU datta kotobadzukai teinei ni natta" Sa mukha ni Andromeda Rashitackchun naitutok ang camera. Makikita sa napakalaking monitor ang napakagwapong anak ng isang Rashitackchun. Bawat nilalang na makakita sa anak ni Zyke Rashitackchun ay napaibig. L alo na ang mga hapones.

Tinanong ni Masatetsu sa sorpresa, “Mr. Takahashi, bakit gusto mong magpadala ako ng ilang tauhan sa Kyoto?” Sumagot nang malamig si Machi, “Nagpapagaling sa Kyoto ang mahal na anak na babae ni Yahiko simula noong nagkaroon siya ng injury. Gusto kong bantayan mo siya nang mabuti. Sa sandaling napatay ko si Yahiko, ayokong mag-iwan ng kahit anong buhol. Kaya, dapat mamatay din ang anak na babae niya, si Nanako!