จากเกลียดกลายเป็นรัก Romane & Geschichten

“วีทำถึงขนาดนั้น ทำไมไม่เกลียดวี ยิ่งทำให้วีรู้สึกว่าวีแย่มากๆเลยรู้ไหม” “เกลียดทำไมล่ะ ก็บอกอยู่ว่ารัก รักตั้งแต่แรกพบหน้า รักมาตลอดนั่นแหละ เจไม่ใช่คนใจโลเลนะ บอกว่ารักก็คือรัก” เขาว่า

ช่างอารมณ์แปรปรวนสมกับเป็นพวกบ้าอำนาจ “อาจจะทั้งเกลียดและแค้น” น้ำเสียงแหบพร่า เต็มไปด้วยความหวัง ดวงตาตื่นขึ้นจากความเศร้า เหมือนเจอทางออกให้ชีวิตแล้ว “ทำไงดีวะ หัวใจของเธอ เปลี่ยนจากความรัก เป็นความเกลียดไปซะแล้ว”

ความผิดหวังในแววตาของเขาแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชา จากความอึดอัดค่อย ๆ กลายเป็นความเกลียดชัง ลลิษารู้ดีอยู่เต็มอกว่าวันนี้ต้องมาถึง แต่สำหรับเธอแล้ว ความเกลียดชังที่ผูกเขาไว้กับเธอ…ยังดีกว่าการปล่อยให้เขากลายเป็นของคนอื่น To be continued...

“เออ จริงว่ะ แล้วถ้าเป็นแบบนั้น มันจะทำไงวะ ตอนนี้มันบอกว่าเกลียดเขาปาวๆ” “โถ่ พี่ก็รู้ รักเขาแทบตายขนาดนั้น จะเกลียดเขาได้จริงๆสักเท่าไหร่เชียว ตอนนี้ผมว่าที่ไปวุ่นวายกับเขา ก็ความรักล้วนๆ ไม่มีความเกลียดอะไรนั่นหลงเหลือหรอก” “ปราณต์ คิดไง”

หลังจากแยกย้ายกับคุณพ่อ ฉันนอนร้องไห้ในห้องนอนอย่างเต็มเสียง ฉันไม่ต้องกลัวแล้วว่าใครจะได้ยิน ฉันขอจมกับมันให้เต็มที่แล้วจะเดินหน้าต่อไป ฉันจะเปลี่ยนจากความรักให้กลายเป็นความเกลียดชัง เกลียดที่เขาหลอก เกลียดที่เขาทำเหมือนฉันเป็นผู้หญิงหน้าโง่ ถึงแม้จะตั้งใจเกลียดเขาแค่ไหนก ็ตาม แต่ทำไมในใจมันคิดถึงที่เรื่องดีๆ ที่เขาทำให้ฉัน เรื่องที่เขาดูแลฉัน ในช่วงที่เขาอยู่บ้านฉันช่วงนั้น หรือจะเป็นช่วงที่เขาแวะมาซื้อผลไม้ เขาสร้างความประทับใจให้ฉันมากมาย มันมากมายจนฉันเผลอคิดไปว่าเขาเองก็รักฉันจริงๆ แต่ความจริงมันไม่ใช่แบบนั้นเลย

ในหัวกำลังตีกันว่าสิ่งใดผิดสิ่งใดถูก แต่อีกใจก็ไม่อยากทำให้เธอเจ็บ “โอ๊ย! มึงจะเอายังไงของมึงวะสน! กูเริ่มจะเกลียดคนอย่างมึงแล้วนะ” เกลียดที่เหมือนตัวเองเริ่มจะใจอ่อน เกลียดที่ความสงสารมันเริ่มคืบคลานเข้ามามากกว่าความแค้น และเกลียดที่สุดที่เผลอไปคิดถึงเธอทุกคืน

กำแพงที่หญิงสาวสร้างขึ้นมาระหว่างตนเองและเขาสูงชะลูดจนมองไม่เห็นด้านบนของมัน “แย่ล่ะสิ ผมเป็นพวกชอบเอาชนะซะด้วย พอรู้ว่ามีใครบางคนกำลังเกลียดผมมากแบบนี้ ก็ยิ่งอยากจะทำให้อีกฝ่ายเปลี่ยนใจ จากเกลียด…มาเป็นรักผมแทน”

"ใช่ค่ะ แต่ถึงจะรู้แบบนั้น แต่หนูก็ไม่เคยเกลียดคุณแม่หรอกนะคะ ถึงแม้ว่าคุณแม่จะรังเกียจหนูมากแค่ไหน แต่ว่าคุณแม่ก็ยังอุ้มท้องและให้กำเนิดหนูมา ถึงแม้ว่าหนูจะเกิดมาเป็นภาระของคุณแม่ก็ตาม" "มันไม่ใช่แบบนั้นหรอกนะ ความจริงแล้วน่ะ คนที่รักแกมากที่สุดก็คือแม่แกนั่น แหละ แต่พอมารู้ว่าตัวเองเป็นมะเร็งในช่วงที่แกไปอยู่โรงเรียนประจำตั้งแต่เด็ก มันก็เปลี่ยนความคิดที่จะทำให้แกเกิดความเกลียดชัง มันจึงแกล้งทำเป็นไม่รัก เพราะไม่อยากให้แกต้องรักมันไง"

ยิ่งเขาร้าย เธอก็ยิ่งอยากรู้จัก ยิ่งเขาเจ้าชู้ เธอก็ยิ่งอยากเข้าหา ยอมแม้กระทั่งเปลี่ยนแปลงตัวเองให้เป็นในแบบที่คิดว่าเขาจะชอบ เบื้องหลังความเฉยชา และคำพูดที่ทำร้ายจิตใจเธอหลายๆ ครั้ง โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าเพราะอะไรเขาถึงเกลียดเธอ เกลียดพี่ชายเธอ อาจจะรวมถึงคร อบครัวเธอด้วยซ้ำ

ไปในดวงตาตัดพ้อต่อว่าระคนเกลียดชัง เขาบังเกิดความรู้สึกแปลกๆ คล้ายไม่ชอบใจเลยสักนิด ทั้งที่น่าจะดีใจที่ทำให้เธอจมอยู่กับความเกลียด แต่เกลียดอะไรก็มักจะได้อย่างนั้น ในเมื่อตอนนี้เธอเกลียดเขาและเขาก็เกลียดเธอ ฉะนั้นเขาจะยัดเยียดความเกลียดชังให้เข้าไปอยู่ในร่างหอมๆ น ี่อีกหน ให้เธอเปลี่ยนสายตาจงเกลียดจงแค้นเป็นสายตาอ่อนเชื่อม มีแต่คำอ้อนวอนให้เขาทำให้เธอกรีดร้องด้วยความสุขสม