บทนำ ทฤษฎีโลกกลม 1

เจ้าของเสียงรองเท้าส้นสูงประมาณห้านิ้วสีแดงสด ก้าวเดินเข้ามาภายในตึกด้วยความมั่นใจ ใบหน้าสวยหวานแต้มเครื่องสำอางจัดจ้าน ซึ่งมองจากดาวอังคารยังเห็นถึงความเซ็กซี่ของหล่อน ‘จารวี’ รู้ว่าตนเองกำลังเป็นจุดเด่น ด้วยทุกสายตาหันมามองเธอเพียงคนเดียว

ชุดเดรสที่สวมใส่อยู่นั้น แม้ว่าจะทับด้วยเสื้อกั๊กตัวนอก แต่ก็ยังคงอวดขาเรียวสวยให้หนุ่ม ๆ ได้ชื่นชม แต่พวกเขาทำได้เพียงแค่มองเท่านั้น ไม่มีใครกล้าหาญมากพอจะเดินเข้ามาชวนหล่อนคุย

หญิงสาวตรงไปยังเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ของบริษัท เธอเป็นนักศึกษาจบใหม่ ที่เรียนจบได้ด้วยทุนการศึกษาของบริษัทนี้ ในตอนที่เธอรับทุนได้มีการเซ็นสัญญาว่าหากเรียนจบจะต้องกลับมาเป็นพนักงานของที่นี่เท่านั้น

อาทิตย์ก่อนเธอได้ส่งเรซูเม่มาแล้ว ส่วนเมื่อวานนี้ก็มีการสัมภาษณ์เป็นที่เรียบร้อย จารวีจึงได้เริ่มงานวันนี้นั่นเอง

“สวัสดีค่ะ ดิฉันจารวี มาเริ่มงานวันนี้เป็นวันแรก ตำแหน่งผู้ช่วยเลขาของท่านประธานค่ะ”

“สักครู่นะคะ”

พนักงานตรงประชาสัมพันธ์ รื้อเอกสารตรงโต๊ะก่อนจะพบว่ามีข้อมูลเรื่องงานในวันนี้ของเธอจริง ๆ จึงค้นหาบัตรพนักงานให้กับอีกฝ่ายขณะที่จารวีกวาดตามองไปรอบ ๆ สองครั้งที่เคยมาไม่ได้มีโอกาสได้สำรวจที่นี่มากนัก หล่อนจึงตั้งใจเอาไว้ว่าวันนี้จะเดินสำรวจให้ทั่ว

“ขอโทษที่ให้รอนะคะ บัตรพนักงานค่ะ ที่นี่ไม่มีการตอกบัตรเข้างาน แต่จะใช้เป็นการสแกนลายนิ้วมือก่อนเข้าตึกทางด้านนั้นนะคะ”

“เข้าใจแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ”

หญิงสาวยิ้มตอบ เธอไม่ได้มีเสน่ห์แค่กับเพศตรงข้ามเท่านั้น หากแต่กับเพศเดียวกันก็ยังดูจะเป็นไอดอลของพวกสาว ๆ ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหรือว่าหน้าตา หล่อนดึงดูดไปเสียหมด

เจ้าของความสวยระดับนางงาม เดินไปสแกนลายนิ้วมือ เธอพกความมั่นใจมาเต็มร้อยในการเริ่มต้นชีวิตใหม่ หลังพบเจอกับมรสุมที่แสนโหดร้ายมาตลอดสิบปี

แม้จะมีบางช่วงเวลาที่เหมือนกับความฝัน เพราะฟ้าได้ส่งเทพบุตรคนหนึ่งมาให้กับเธอ เขาเป็นเหมือนฝันดีตลอดหนึ่งปีของหล่อน...

หากแต่เพราะนั่นคือความฝัน...

เมื่อถึงวันหนึ่งต้องตื่นขึ้นมาพบกับความจริง หล่อนถึงได้รู้ว่า…ไม่มีอะไรยั่งยืนตลอดไป..

..ความรักก็เช่นกัน มันไม่มีอยู่จริงตั้งแต่แรก

'เคกรุ๊ป' เป็นบริษัทแม่ของผับ ‘เคไนท์’ ที่มีสาขากระจายอยู่ทั่วทั้งประเทศ เป็นผับของคนรวยมีระดับ ซึ่งรองรับแต่ลูกค้าระดับวีไอพีขึ้นไปเท่านั้น จึงเป็นเหตุผลที่เคไนท์กลายเป็นจุดเช็คอินอวดคนอื่นยามราตรีของพวกคนรวยที่จะต้องลงรูปอัปสตอรี่แข่งกันว่าได้มาเยือนแล้ว ประชาชนคนธรรมดาหาเช้ากินค่ำ อย่าหวังจะได้ย่างกรายเข้าไปในที่แห่งนี้

นอกจากนั้นยังเป็นเจ้าของกาสิโนแห่งแรกและแห่งเดียวของประเทศ ที่เพิ่งจะได้สัมปทานกาสิโนทางภาคเหนือไปเมื่อสามปีก่อน เคกรุ๊ปจึงกลายเป็นบริษัทที่ทรงอิทธิพล เพราะทำเงินหมุนเวียนให้กับประเทศแต่ละเดือนไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันล้าน ทำให้ประธานของที่นี่ถูกเรียกว่า...‘มาเฟีย’

แม้หลายคนจะมองว่ามันคือบริษัทที่ทำธุรกิจสีเทา หากแต่ไม่ว่าจะเป็นผับหรือกาสิโนล้วนแล้วแต่ถูกกฎหมายทั้งสิ้น จารวีจึงไม่สนใจคำพูดเหล่านั้น สำหรับเธอแล้วถ้าไม่ได้ทุนการศึกษาจากเคกรุ๊ป ก็คงไม่มีวันเรียนจบได้ เท่ากับว่าหล่อนติดหนี้บุญคุณประธานผู้มอบโอกาสให้