Mag-log in“เบื่อ! อย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าอีก” นั่นคือคำที่ ‘เขา’ พูดไว้ ก่อนจะหักอกและทิ้งให้เธอ..เจ็บปวดปางตาย
view moreบทที่ 50.2 จบบริบูรณ์ NCมือใหญ่จับก้นสวยแบะออกกว้าง มองดูจุดเชื่อมต่อด้วยสายตาหื่นกระหาย ดอกไม้งามมีน้ำหวานไหลรินไม่ขาดสาย ใบหน้าสวยเหยเก มือเล็กจิกที่นั่งไว้แน่น มาเฟียหนุ่มกัดฟันกรอด ด้วยถ้ำเล็กของเธอรัดเขาแน่นจนแทบจะขาดครึ่ง เขาพยายามหมุนควง แทงขึ้นลงแยงซ้ายขวาช้า ๆจากจังหวะเนิบนาบให้คุ้นชินเริ่มเร็วขึ้นเมื่อช่องทางไม่ติดขัด สะโพกแกร่งงัดเสยขึ้นกระแทกจุดเสียวเธอระรัว“อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊า”เธอร้องครางไม่เป็นภาษา ศีรษะเล็กส่ายไปมาอย่างระบายอารมณ์ แขนแกร่งจับขาเรียวข้างหนึ่งพาดไปอีกฝั่ง ทำให้ตอนนี้อยู่ในท่าช่วงบนเธอนอนหงาย ส่วนช่วงล่างแอ่นสะโพกรับแก่นกายที่กระแทกกระทั้นเข้ามาปากหนาจูบลงบนกลีบปากบาง ความกำหนัดพุ่งสูงเท่าไหร่ เอวสอบก็ตอกอัดถี่รัวเท่านั้น มือบางข่วนแผ่นหลังแกร่งจนเลือดซิบ เธอเจ็บเล็กน้อยแต่ความเสียวนั้นมีมากกว่า เขาผละตัวออกเปลี่ยนมาจับขาเรียวขึ้นพาดบ่าหนึ่งข้าง มืออีกข้างยึดเอวเล็กไว้มั่น ซอยเข้าออกระรัวใบหน้าหล่อเชิดขึ้นซู้ดปากระบายความเสียวที่ได้รับ ผนังบางรัดแน่นให้ความรู้สึกแตกต่างจากด้านหน้า แต่เขารู้สึกไม่เสียดายเลยที่ได้ลิ้มลองในวันนี้ เอวหนาดึงออกเพียงเล็กน้อยแล้
บทที่ 50.1 จบบริบูรณ์ NCเขากระซิบข้างหูบอกบางอย่างสื่อความหมาย ทำเอาจารวีขนลุกเกรียว ในใจเต้นระส่ำ ไม่คิดว่าเขาจะกล้าชวนเธอทำเรื่องอย่างว่าต่อหน้าฟ้าดินแบบนี้“ระ…เราไปทำกันที่ห้องดีมั้ยคะ”เธอชวนด้วยความอาย แต่อีกใจก็อดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้“คุณไม่ต้องห่วง นี่หาดส่วนตัวของผม บนเรือก็มีแค่เรา ไม่มีใครเห็นหรอกน่า”พูดจบปากหนาก็มอบจูบรักสุดเร่าร้อน ริมฝีปากบางเผยอรับอย่างเต็มใจ ทั้งสองแลกจูบกันนัวเนียอยู่บนเตียงอาบแดดข้างสระน้ำอย่างไม่มีใครยอมใครนิ้วแกร่งกระตุกเชือกบิกินีที่ห่อหุ้มก้อนเนื้อนุ่ม จนสองเต้างามเด่นหราอวดตาคม ปากอุ่นร้อนก้มครอบครองเม็ดทับทิมสีสวยอย่างที่ชอบทำ มือบางปลดกางเกงเขาออก ชายหนุ่มให้ความร่วมมืออย่างว่าง่าย จารวีจับแท่งอุ่นร้อนรูดขึ้นลงไปมา เธอรู้ดีกว่าเขาชอบแบบไหน และเธอก็อยากทำให้เขามีความสุข นิ้วเรียวกดถูปลายหัวเห็ดเบา ๆ พลางรูดท่อนลำขึ้นลงเป็นจังหวะ ปากหนาตะปบจูบดูดกินอกอวบแรงขึ้นตามแรงกระสัน เขาสลับไล่เลียทั้งสองข้างอย่างเท่าเทียมกันจมูกโด่งเลื่อนไซร้คอขาวพลางกระซิบหูเล็กเบา ๆ“วันนี้...ขอลองอะไรใหม่ ๆ หน่อยนะครับ”เขาพูดเสียงพร่าปนอ้อน ด้วยกลัวเธอไม่เต็มใจ
บทที่ 49.2 แต่งงานกันนะมือเล็กจับมือเขากลับ...“การสูญเสียทำให้ผมกลัวที่จะจริงจังกับใครสักคน กลัวการมีความรัก เพราะหากรักแล้วประวัติศาสตร์ซ้ำรอยขึ้นมาอีก ผมคงทนไม่ไหว พอรู้ว่าตัวเองกำลังตกหลุมรักเด็กสาวอย่างคุณเข้าแล้วจริง ๆ ผมเลยต้องตัดไฟตั้งแต่ต้นลม หักดิบตัวเองแล้วไปจากคุณอย่างคนขี้ขลาด แต่สุดท้ายแล้ว...ผมก็หนีหัวใจตัวเองไม่เคยพ้นเลย”“คุณหมายความว่าอย่างไรคะ”คิ้วสวยขมวดเข้าหากันอย่างแปลกใจ“คุณไม่เคยหายไปจากสายตาของผมเลย ผมมองคุณอยู่ตลอดตั้งแต่วันที่เราเลิกกัน ผมรู้ทุกความเคลื่อนไหวของคุณ รู้ทุกอย่างในชีวิตคุณ...”ชายหนุ่มนึกย้อนไปถึงช่วงเวลานั้น หากเขาเหนื่อยจากการทำงานก็มักจะมาดักรอเจอหญิงสาวหน้าที่ทำงานพิเศษของหล่อนเป็นประจำ คอยเดินตามหลังจารวีจนกว่าเธอจะกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัยราวกับว่าการได้เห็นหน้าเธอคือการเพิ่มพลังของตนเอง“คุณพูดจริงเหรอคะ”“ครับ สุดท้ายผมก็รู้ว่าไม่มีทางปล่อยคุณไปได้ เลยเอาทุนไปเสนอกับทางอาจารย์ที่ปรึกษาของคุณ เพื่อดึงคุณกลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้ง ทฤษฎีโลกกลมหรือเรื่องบังเอิญอะไรนั่นมันไม่มีอยู่จริงหรอกครับ ผมก็แค่...สร้างโลกขึ้นมาใหม่ สำหรับเราสองคนเท่าน
บทที่ 49.1 แต่งงานกันนะ“ถึงแล้วครับนายท่าน”รถจอดลงที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง จารวีมองออกไปนอกรถก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ เมื่อบ้านหลังนี้ก็คือบ้านของเธอที่ถูกธนาคารยึดขายทอดตลาดไป“นี่มันอะไรกันคะ”“ลงไปดูสิครับ”เขาเปิดประตูรถแล้วพาเธอลงไปด้วยกัน คนของชายหนุ่มเอาซองเอกสารมาส่งให้ก่อนกลับขึ้นไปรอบนรถตามเดิมจารวีมองบ้านตรงหน้าด้วยความคิดถึง เธอเปิดประตูเข้าไปเดินดูตามจุดต่าง ๆ ความทรงจำที่เคยมีร่วมกับบิดามารดายังไม่หายไปไหน เสียงหัวเราะแห่งความสุขยังคงดังก้องอยู่ในจิตใจ แต่ถึงอย่างนั้นก็สร้างน้ำตาแห่งความตื้นตันให้กับหล่อนได้อยู่ดี“คุณพ่อ คุณแม่ หนูขอโทษนะคะที่รักษาบ้านของเราเอาไว้ไม่ได้”เธอทำได้เพียงยกมือขอโทษต่อบุพการี จารวีนั่งลงบนโซฟาภายในห้องรับแขก ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยน ที่เปลี่ยนก็คงจะเป็นบ้านหลังนี้ไม่ใช่ของเธออีกต่อไป“คุณคงรักบ้านหลังนี้มากเลยใช่มั้ย”“ใช่ค่ะ มันมีความทรงจำของคุณพ่อกับคุณแม่อยู่ที่นี่ด้วย ฉันผิดเองที่ตอนโดนคุณป้าแย่งเอาทุกอย่างไป แต่กลับไม่คิดสู้ ฉันไม่คิดว่าคุณป้าจะผลาญสมบัติทุกอย่างของคุณพ่อขนาดนั้น ไม่เว้นแม้แต่บ้านหลังนี้ ฮึก...ถ้ารู้..
บทที่ 44 เพื่อนเก่า“ระวังนะครับ”มือใหญ่ยื่นมาให้เธอจับขณะกำลังจะก้าวลงจากเรือ ทั้งสองพากันมาพักที่โรงแรมของ ‘สหรัฐ’ เพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยที่อเมริกาของชายหนุ่ม ได้ยินมาว่าเขาแต่งงานมีภรรยาและลูกที่น่ารักไปแล้ว ทั้งสองคนได้แต่แสดงความยินดีกันผ่านข้อความ แต่ไม่มีโอกาสได้มาเจอเสียทีการประมูลสัม
บทที่ 43 กฎเหล็กจารวีนั่งตัวลีบอยู่ข้างตะวันโดยมีสาวิตรียืนกอดอกมองทั้งคู่ด้วยสายตาตำหนิ หลังจากที่วันนี้ได้มีโอกาสนัดเจอกันเพื่อสารภาพบาปที่ทำลงไปเรื่องกลับไปคืนดีกับเควิน ทั้งที่รับปากไว้เป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะไม่ใจอ่อนเด็ดขาด ส่วนชายหนุ่มข้าง ๆ ก็โดนหางเลขไปด้วยเพราะช่วยปิดบัง“แกสองคนนี่มันจริง
บทที่ 42.2 ตอบแทนความรัก NCเธอฝากรอยจูบไว้ที่กล้ามเนื้อลอนสวยหลายรอย ประหนึ่งตีตราไว้ว่าเธอเป็นเจ้าของ พลางเลื่อนตัวลงอยู่บริเวณกลางกายของเขา ลิ้นเล็กตวัดเลียหัวบานทักทายหนึ่งครั้ง ก่อนเริ่มใช้สองมือบีบเต้านุ่มหยุ่นของตัวเองให้บดเบียดแก่นกายตรงหน้าคิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา ท
บทที่ 41.2 เมียของฉันหะ...ให้ตายสิ เมื่อกี้เธอเพิ่งยิงปืน แถมยังยิงปืนไปที่คนอื่นอีกด้วย ดีแค่ไหนแล้วที่อีกฝ่ายไม่ตาย!“เป็นอะไรไป”“ฉะ...ฉันก้าวขาไม่ออกเลยค่ะ มันไม่มีแรงเลย”เธอเงยหน้ามองเขาพร้อมพูดด้วยเสียงสั่นเครือ ชายหนุ่มพอจะเข้าใจเพราะการยิงปืนไปที่ใครสักคนไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะทำได้โดยไม่





