เปลี่ยนให้เธอมารัก

เปลี่ยนให้เธอมารัก

last updateHuling Na-update : 2025-06-07
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
91Mga Kabanata
1.4Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ยิ่งเขาร้าย เธอก็ยิ่งอยากรู้จัก ยิ่งเขาเจ้าชู้ เธอก็ยิ่งอยากเข้าหา ยอมแม้กระทั่งเปลี่ยนแปลงตัวเองให้เป็นในแบบที่คิดว่าเขาจะชอบ เบื้องหลังความเฉยชา และคำพูดที่ทำร้ายจิตใจเธอหลายๆ ครั้ง โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าเพราะอะไรเขาถึงเกลียดเธอ เกลียดพี่ชายเธอ อาจจะรวมถึงครอบครัวเธอด้วยซ้ำ จนวันที่เธอได้รู้ความจริง ผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นแฟนพี่ชายเธอ ก็ยังเคยเป็นแฟนเขาด้วยเช่นกัน และเมื่อผู้หญิงคนนั้นกลับเข้ามาในชีวิตเขาอีกครั้ง กลับมาในวันที่เธอกับเขาไม่ใช่แค่คนรู้จักกันธรรมดา อุบัติเหตุบนเตียงในคืนนั้นรวมถึงเรื่องราวบนรถในครั้งถัดมาที่เป็นต้นเหตุสำคัญ ทั้งที่เธอควรจะได้สานสัมพันธ์กับเขาต่อ แต่เพราะผู้หญิงคนนั้น ทำให้ความสัมพันธ์ของเธอและเขาเป็นเหมือนเส้นขนานกันอีกครั้ง เธอได้แต่รอ รอวันที่เธอจะไม่สามารถฝืนตัวเองได้อีกต่อไป วันนั้น เธอคงจะเปลี่ยนใจ จนวันที่เธอได้รู้ความจริงบางอย่างอีกครั้ง ความจริงที่ทำให้เธอ ยังคงไม่เปลี่ยนใจจากเขา มุ่งหวังอีกครั้งว่ามันจะดีขึ้น แม้เรื่องราวที่เผชิญจะอันตรายเธอก็พร้อมที่จะเผชิญมันพร้อมกับเขา และรอวันที่เขาคนนั้น จะเปลี่ยนมารักเธอ

view more

Kabanata 1

บทนำ

いつもは冷淡で近寄りがたい社長が、酔った勢いで私を部屋に連れ込んだ。

激しい一夜を過ごした後、彼は言った。

「結婚するか?」

何かに突き動かされるように、私は頷いた。

これが恋の始まりなのだと思っていた。けれど、三年にも及ぶ彼との秘密の結婚生活で、私が正式な妻として認められることは決してなかった。

結婚記念日の当日――彼の忘れられない初恋の人が帰国したその日、彼は私を放っておき、彼女の歓迎会のためにバーへと向かった。私は一人、レストランの閉店まで待ち続け、土砂降りの雨の中を帰路についた。

急性胃腸炎で意識が遠のきかけた時すら、彼は彼女からのたった一本の電話で、苦しむ私をその場に置き去りにして去っていった。

彼女に私のことを尋ねられても、彼は素っ気なく答えた。

「ただの秘書だよ」

あの日、私は法律事務所へ離婚相談の予約を入れた。部屋を綺麗に片付け、彼への感情もすっきりと整理して、彼の世界から永遠に姿を消した。

……

「牧野(まきの)さん、こちらがご依頼の離婚協議書です」

法律事務所の応接室で、向かいに座る弁護士が書類を差し出してきた。

「ただし、この協議書は双方の署名があって初めて効力を持ちます。また、届出から正式な離婚成立までにはしばらくの期間を要します」

私は離婚協議書を握りしめ、静かに頷いた。

タクシーで勤め先の星創(せいそう)グループに戻った時には、すでに午後一時半を回っていた。

デスクに着いた途端、電話が鳴った。

「牧野さん、コーヒーを一杯」

聞き慣れているのに、どこか突き放したような冷たい声。私は一呼吸置いてから答えた。

「かしこまりました、社長」

コーヒーを淹れ、書類を抱えて志村辰哉(しむら たつや)のオフィスに入った。

彼は俯いて手元の書類に目を通していた。午後の陽光が大きなガラス窓から差し込み、彼を柔らかく照らし出して、どこか穏やかな空気を纏わせている。

私が入っていくと、辰哉は顔を上げた。切れ長の美しい瞳に、私の姿が映り込む。

「樹美(きみ)、昼はどこへ行ってた?どうして昼食を持って来なかった?」

私は目を伏せ、彼の前にコーヒーを置いた。

「忘れ物があって、一度家に戻っておりました。ご連絡しそびれて申し訳ありません」

適当に言葉を濁し、極めて自然な動作で書類を差し出した。

「こちら、城東の土地開発案件の契約書です。ご署名をお願いします」

辰哉はそれ以上追及せず、私から書類を受け取った。二、三ページめくり、ペンを取って末尾にある三枚の署名欄に次々とサインを入れていく。

よどみなくペンを走らせる彼を見て、私の張り詰めていた心はようやく緩んだ。

この三枚の署名ページの中に、離婚協議書の最終ページをこっそり紛れ込ませていることなど、彼は知る由もない。

五年間、彼の秘書として一度もミスをしたことがなかった。いつの間にか彼は、私が差し出す書類を細かくチェックしなくなっていたのだ。

でなければ、こんなに上手くいくはずがない。

サインを終えると、辰哉はペンを置き、こめかみを揉みながら言った。

「樹美、ここ数日は開発案件でずっと忙しかったからな、君も疲れただろう。先週の記念日の埋め合わせに、今夜は君が好きなあの店を予約したんだ。一緒に……」

彼が言い終わらないうちに、社長室のドアが勢いよく開かれた。

「辰哉さん、暇すぎて来ちゃった。遊びに来ても迷惑じゃない?」

鈴を転がすような甘い声に、辰哉が振り返る。そこには、一瞬で目を奪われるほどの華やかな顔があった。

千葉弓月(ちば ゆづき)――辰哉の、忘れられない初恋の人。

辰哉の視線は、もう完全に彼女に奪われていた。一瞬ハッとしたように目を見開き、それからふっと甘い口元を緩める。

「迷惑なわけないだろ。可愛いお嬢様のお出ましだ。ほら、早くこっちへ」

そして、私には振り返りもせず淡々と告げた。

「サインは終わった。もう下がっていい」

さっきまでとはまるで別人のような冷たい態度だった。

弓月はそこでようやく、傍らに立ち尽くす私に気づいたらしかった。少し悪びれたように小さく舌を出す。

「ごめんなさい。そちらの美人さん、辰哉さんの社員?見惚れちゃった」

私は何も答えず、辰哉に向かって軽く一礼し、社長室を後にした。

ドアが閉まる瞬間、視界の端に映った――椅子から立ち上がり、弓月へと歩み寄る辰哉の姿だった。

そして、彼の甘く優しい声が聞こえた。「ああ、あの人?ただの秘書だよ。それより、来るなら連絡をくれればよかったのに。ケーキでも用意させたものを」

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
91 Kabanata
บทนำ
ชลันธร ราชศิริโสภณ หรือ ธร หนุ่มนักเรียนนอกในวัย 27 ปี ลูกชายนักธุรกิจรายใหญ่ระดับประเทศ ที่เพิ่งกลับจากเมืองนอกมาเมื่อสามเดือนที่แล้ว หลังจากเรียนจบปริญญาโทจากสหรัฐอเมริกาที่เจ้าตัวใช้เวลาเรียนนานกว่าเพื่อนถึงสองปีเต็ม หลังจากเรียนจบก็ไม่ยอมกลับมาเมืองไทย ใช้ชีวิตเสเพลอยู่ที่นั่นอีกเกือบหนึ่งปี เดือดร้อนถึงคุณทินกร ผู้เป็นพ่อที่ต้องบินข้ามโลกไปลากคอเจ้าตัวดีกลับมา แถมเมื่อกลับมาถึงยังไม่ยอมทำการทำงานไปแอบเปิดผับเปิดบาร์ใช้ชีวิตเป็นผู้ชายกลางคืนเสียอย่างนั้น จนพ่อต้องเอ่ยปากให้เวลาเสเพลอีกแค่สองปีเท่านั้น แล้วเตรียมเข้ามาทำงานที่บริษัท ถ้าไม่อย่างนั้น มรดกสักแดงก็จะไม่ได้ ศิรดา พิพัฒน์โชติสกุล หรือ รดา สาวน้อยในวัย 22 ผู้อ่อนหวาน เรียบร้อย ลูกสาวเจ้าของโรงแรมหรูระดับห้าดาว ที่แอบรักพี่ชายข้างบ้านมาตั้งแต่สมัยม.ปลาย ยังไม่ทันได้สานสัมพันธ์หรือทำความรู้จักกันมากกว่านี้แค่เธอย้ายมาอยู่ข้างบ้านเขาได้ไม่กี่เดือน เขาก็ต้องไปเรียนต่อต่างประเทศ เธอจึงได้ยินเพียงข่าวคราวของลูกชายบ้านนั้นจากน้องสาวเขาที่เรียนอยู่คณะเดียวกัน จนถึงวันที่เขากลับมาเมืองไทย ภาพจำในอดีตถึงผู้ชายที่เธอเคยแอบปลื้มใน
Magbasa pa
ตอนที่ 1 คนดุ
"ใครอนุญาตให้เธอเข้ามาในห้องนี้" เจ้าของเสียงเข้มที่เอ่ยถามแกมดุอยู่หน้าประตูห้องที่เปิดทิ้งไว้ เพราะคนในห้องมัวแต่หาของในนั้นอยู่ จึงไม่รู้ว่ามีคนมา แถมคนที่ยืนตีหน้ายักษ์อยู่หน้าห้องก็ยังเป็นเจ้าของห้องเสียด้วย ศิรดา สะดุ้งตัวด้วยความตกใจ แต่เมื่อจำน้ำเสียงนั้นได้หัวใจก็แทบร่วงลงไปอยู่ตาตุ่ม นอกจากน้ำเสียงเข้มที่เอ่ยถาม ใบหน้าเรียบตึง รอยขมวดที่คิ้วยิ่งบ่งบอกถึงความไม่พอใจอย่างยิ่ง แต่กระนั้นก็ไม่ได้ทำให้ใบหน้านั้นลดความหล่อลงได้สักนิด เธอเผลอมองสีผมแปลกตาของเขาอยู่นาน สีบอร์นเทาที่รับกันกับใบหน้าหล่อคมเข้ม "ขะ..ขอโทษค่ะ พี่ธร พอดีรดามาหยิบสายชาร์จโทรศัพท์ให้ยายจ๋าน่ะค่ะ ของยายจ๋า...เอ่อ..ว้าย..." กว่าจะหาเสียงตัวเองเจอ แต่ยังไม่ทันได้อธิบายจนจบ แขนเรียวเล็กของเธอก็ถูกเขากระชากอย่างแรงให้เดินตามเขาออกจากห้อง ตรงไปในทิศทางห้องข้างๆ "จ๋า ต่อไปห้ามเข้าไปหยิบของในห้องพี่อีกนะ" พอเปิดประตูห้องน้องสาวเข้าไปได้เขาก็เหวี่ยงข้อมือเธอออกอย่างแรง ราวกับที่เขาจับจูงมาเมื่อครู่มันน่ารังเกียจ เสียงเข้มก็เอ่ยบอกน้องสาวตัวเองทันที แต่สายตาที่จ้องมองราวกับจะกินหัวนั้นกลับมองมาที่เธ
Magbasa pa
ตอนที่ 2 แฟนเก่า 1
สถานบันเทิงหรูหรากลางใจเมืองหลวงแหล่งทำเลทองที่ไม่ใช่ใครๆ ก็จะสามารถมาเปิดได้ง่ายๆ ถึงแม้จะมีเงินแต่ถ้าเส้นสายไม่แน่นหนาพอก็คงจะอยู่ยาก ชลันธร ร่วมหุ้นกับเพื่อนอีกสองคนเปิดสถานบันเทิงแห่งนี้ขึ้นมา เพียงเพราะไอ้ณัฐกรกับไอ้ภูวดลมันเอ่ยปากชวน เขาก็วางเงินลงอย่างไม่คิดหน้าคิดหลัง คงจะเพราะเพิ่งกลับมาจากเมืองนอก ยังไม่อยากเข้าไปทำงานที่บริษัทพ่อ ก็หาอะไรทำแก้เซ็งไปก่อน พอให้เหมือนมีงานทำจะได้ไม่ต้องถูกบ่น ทั้งที่จริงรายได้จากผับแค่นี้เขาไม่ต้องมานั่งเฝ้าให้เสียเวลาทั้งคืนด้วยซ้ำ แค่ทำให้ยุ่งเหมือนคนมีงานทำแค่นั้น เพราะลำพังรายได้จากการลงทุนเล่นหุ้นของเขาก็แทบจะไม่ต้องทำงานเสียด้วยซ้ำ "ตั้งแต่น้องมึงเรียนจบมานี่ กูเห็นมาขลุกอยู่ที่นี่ทุกคืนเลยวะ" ณัฐกรเอ่ยบอกเพื่อนที่นั่งเอนตัวพิงโซฟาในท่าสบายๆ สายตาจับจ้องอยู่ที่ทีมฟุตบอลในหน้าจอทีวีห้าสิบห้านิ้วในห้องทำงานชั้นสองของผับ ส่วนตัวเองยืนอยู่ที่หน้ากระจกบานใหญ่สายตาจ้องมองไปทางคนที่เอ่ยถึง "เดือนนี้กูว่าส่วนแบ่งแม่งเหลือไม่กี่บาทแน่" ภูวดลเอ่ยตอกย้ำเข้าไปอีกยิ่งทำให้คนที่กำลังลุ้นอยู่ที่หน้าจอทีวีใหญ่ต้องเกิดอาการเซ็งขึ้นมาทันที
Magbasa pa
ตอนที่ 2 แฟนเก่า 2
สายธารเคาะประตูห้องสามครั้งไม่รอให้คนด้านในอนุญาตด้วยซ้ำก็เปิดประตูเข้าไปทันที สายตาของคนทั้งสามดูจะไม่แปลกใจสักนิด คงเพราะเห็นตอนที่เธอถูกลากมาแล้วนั่นแหละ มีเพียงสายตาเป็นคำถามและมองอย่างไม่ไว้ใจมาที่เธอเท่านั้น "มีอะไร" ชลันธรเอ่ยถามน้องสาวตัวเอง อย่างไม่สนใจนัก แล้วก็หันไปมองที่ทีวีจอใหญ่ด้านหน้าต่อ ณัฐกรกับภูวดลก็มองมาอย่างรอลุ้นคำตอบเช่นกัน "พี่ธรจะกลับตอนไหน ฝากรดากลับด้วย แวะส่งที่คอนโดก็ได้ พอดีจ๋าจะไปต่อกับเพื่อน" ทุกคนแทบจะปรับสีหน้ากันไม่ทัน ศิรดาก็ตกใจที่อยู่ๆ ตัวเองจะถูกทิ้งเสียอย่างนั้น แถมยังให้กลับกับเขาอีกด้วย สองหนุ่มที่รอลุ้นคำตอบจากน้องสาวเพื่อนแทบจะอ้าปากค้าง มีเพียงชลันธรที่มีสีหน้าเรียบเฉย เธอแทบจะลืมหายใจ รอลุ้นว่าจะถูกเขาด่าอะไร หรือยายจ๋าจะถูกด่า "อือ รอบอลจบก่อน" เขาหันมามองหน้าเธอ เอ่ยตอบเสียงเรียบ แล้วก็หันไปสนใจทีวีตรงหน้า สองหนุ่มที่อ้าปากกว้างแทบจะกรามค้างอยู่ตรงนั้นเมื่อได้ฟังคำตอบของเพื่อน ได้แต่เหล่สายตามองหน้ากัน ก่อนจะแยกย้ายคนละมุม ณัฐกรกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานราวกับเอกสารบนโต๊ะสำคัญยิ่ง ต้องตรวจดูตอนนี้ "เดี๋ยวกูลงไปดูข้างล่างหน่
Magbasa pa
ตอนที่ 3 พี่ชาย
ศิรดาหน้าชาขึ้นมาทันที เมื่อเห็นมือเขาเอื้อมมาที่เก๊ะหน้ารถตรงหน้า เธอก็แค่เบี่ยงขาหลบให้เพราะไม่รู้ว่าเขาจะหยิบอะไร แต่พอเขาเปิดเก๊ะออก กล่องเล็กๆ หลายกล่องที่อยู่ในนั้นทำเอาเธอหน้าแดงขึ้นทันตา แม้จะยังไม่เคยใช้แต่ก็รู้ว่ามันคือกล่องถุงยางอนามัย "ถะ...ถ้าพี่ธร ไม่สะดวก เอาไว้วันหลังรดาเลี้ยงขอบคุณแล้วกันนะคะ เธอรีบละล่ำละลักเอ่ยบอกทันที ที่เห็นเขาแกะกล่องแล้วหยิบซองเล็กๆ ด้านในออกมาหลายอัน เหน็บเข้ากระเป๋ากางเกงด้านหลัง มือก็รีบปลดเข็มขัดนิรภัยอย่างรวดเร็ว "สะดวกสิ ทำไมจะไม่สะดวก สาวชวนขึ้นคอนโดทั้งที" "เอ่อ..รดาแค่จะเลี้ยงกาแฟขอบคุณเฉยๆ ค่ะ" "งั้นฉันแวะซื้อที่ร้านสะดวกซื้อเอาก็ได้" "ขอโทษที่ทำพี่ธรเข้าใจผิดค่ะ รดาไม่ได้หมายถึงแบบนั้นจริงๆ" "ทีหลังก็อย่ามาเอ่ยชวนคนอื่นง่ายๆ แบบนี้ โดยเฉพาะฉัน แล้วถ้าจะให้ดีอย่าเที่ยวมาตามตอแย อย่ามาอ่อยมาทอดสะพานให้ฉันด้วยจะดีมาก บอกตรงๆ เลยนะ ฉันไม่ได้ชอบผู้หญิงจืดชืดแบบนี้ เห็นแล้วมันน่าเบื่อ" เขาละคำว่าโดยเฉพาะน้องไอ้รุตไว้ได้ทัน ศิรดายืนมองดูรถคันหรูที่แล่นออกจากหน้าคอนโด แทบไม่รู้ตัวเองว่าเธอลงจากรถมาตอนไหน คำพูดของเขายังติด
Magbasa pa
ตอนที่ 4 ของฝาก 1
ศิรดากลับมาถึงบ้านตอนเจ็ดโมงกว่าๆ แต่ก็เหมือนจะยังสายกว่าบางคนที่ไม่รู้มาถึงตั้งแต่ตอนไหน สายตาของวรุตพี่ชายที่จ้องมองน้องสาวตัวเองเดินเข้ามาในห้องอาหารเรียกว่าสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้ากันเลยทีเดียว "สวัสดีค่ะ พี่รุต" เธอรีบยกมือสวัสดีพี่ชาย "ทำสีผมอะไรของเราน่ะ" นอกจากไม่ทักทายน้อง เสียงเข้มที่เอ่ยถามคล้ายดุไปในตัวเสียอีกด้วย "เอ่อ...ทำโปรโมตร้านให้เพื่อนน่ะค่ะ เดี๋ยวก็ย้อมสีดำกลับแล้วค่ะ" เหตุผลที่เพิ่งคิดได้ตอนนี้เอง "รีบๆ ไปย้อมซะ แบบนี้จะไปทำงานที่ไหนได้ ความน่านับถือหมดกันพอดี" เธอได้แต่พยักหน้ารับ ทำหน้าละห้อยใส่พี่ชาย แล้วก็เดินไปทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม "อ้าว ยายรดา กลับมาแล้วหรือ พอดีเลยลูก เอาผลไม้ไปฝากบ้านหนูจ๋าหน่อย พี่ชายเราเพิ่งเอามาจากสวนที่ทดลองปลูกด้วย" "ได้ค่ะแม่" เสียงคุณรำไพผู้เป็นแม่ ช่วยให้เธอได้พอหายใจสะดวกขึ้นบ้าง เพราะจะได้ไม่ต้องนั่งให้พี่ชายจับผิดอยู่ตรงนี้อีกนาน "นี่ยายรดา ไม่ค่อยกลับบ้านหรือครับ" นั่นไงล่ะ โดนอีกแล้ว "มีไปนอนที่คอนโดบ้างแหละ" คุณรำไพตอบให้ พร้อมกับจัดผลไม้ใส่ตะกร้าใบสวย "เพราะพ่อกับแม่ตามใจแบบนี้ไง อีก
Magbasa pa
ตอนที่ 4 ของฝาก 2
"องุ่นหวานจังครับ แม่ซื้อจากไหนเนี่ย" เสียงทุ้มคุ้นหูที่ดังอยู่ในห้องอาหาร แทบจะทำให้เธอนึกอยากปฏิเสธยายจ๋าขึ้นมาเสียตอนนี้ เมื่อกี้ไม่น่ารับปากเลย กลับไปให้พี่รุตดุซะยังจะดีกว่า "หนูรดาเอามาให้น่ะ ตารุตกลับมาจากเชียงใหม่" เสียงตอบของคุณพรรณีที่เธอได้ยินอยู่ในห้องอาหาร จนนึกอยากจะเห็นสีหน้าของคนถามเหลือเกิน แต่ก็ไม่ทันได้เห็น พอเธอกับยายจ๋าเดินมาถึงห้องอาหารเห็นเพียงเขากำลังโยนผลไม้ในมือลงตะกร้าหวายอย่างเดิม แต่สายตาที่หันมามองคนที่เดินเข้ามา จนมองเลยมาถึงเธอ ก็แทบไม่ต้องคิดหรอกว่าเมื่อครู่เขาจะทำหน้าอย่างไร ก็คงทำหน้าอย่างนี้แหละ ใบหน้าบึ้งตึงดูหงุดหงิดขึ้นทันตาแค่ได้ยินชื่อเธอหรือพี่ชาย และยิ่งเห็นหน้าเธอด้วย เขาคงยิ่งหงุดหงิดมากขึ้นอีกเท่าตัว "อ้าว ยายจ๋า มาพอดี มาหนูรดา มาทานข้าวพร้อมกันลูก" เธอจึงได้แต่เดินตามยายจ๋าเข้าไปนั่งข้างๆ อย่างเงียบๆ แต่พอเหลือบสายตามองคนตรงข้ามเห็นสายตาที่เขามองผมสีแปลกตาของเธอ เธอไม่ได้รู้สึกไปเองแน่นอน คล้ายเขายิ้มเยาะด้วยมุมปาก ทำเอาเธอประหม่าถึงกับยกมือขึ้นลูบผมตรงท้ายทอยตัวเองเบาๆ มันดูน่าเกลียดขนาดนั้นเลยหรือ ก็ช่างบอกว่าสีนี้สวย
Magbasa pa
ตอนที่ 5 ฝึกงาน
แต่วันนี้พี่รุตพาเธอไปทำความรู้จักกับพนักงานในหลายแผนกที่บางคนยังไม่เคยแม้จะเห็นหน้ากันสักครั้ง รอยยิ้มหวานที่ส่งยิ้มให้พนักงานยามเมื่อถูกแนะนำ เธอฉีกยิ้มจนปากแห้ง กว่าจะครบทุกแผนก มันไม่ง่ายสักนิดเลยนะเนี่ยไอ้การเริ่มงานเนี่ย เธอแทบลากสังขารกลับบ้านด้วยความเมื่อยล้า เดินวนในโรงแรมอยู่หลายรอบขึ้นลิฟต์ลงลิฟต์อยู่หลายเที่ยว กลับมาถึงก็ทิ้งตัวนอนด้วยความหมดแรง JaJa : เป็นไงบ้าง พี่รุตกลับยัง เสียงแจ้งเตือนข้อความเข้า พร้อมข้อความที่ขึ้นโชว์อยู่หน้าจอโทรศัพท์ เมื่อเห็นว่าเป็นข้อความของใคร เธอก็รีบเปิดอ่านทันที Sirada : ยังเลย Sirada : (สติกเกอร์รูปหมาหมดแรง นอนลิ้นห้อย) JaJa : ขนาดนั้นเลย Sirada : เมื่อยขามาก แถมพรุ่งนี้ต้องเข้าไปทำงานที่โรงแรมด้วย JaJa : ว่าจะชวนเที่ยวสักหน่อย งั้นพักผ่อนเถอะ สู้ๆ นะ แม้จะไม่อยากตื่นเช้าเพื่อมาเริ่มงานที่โรงแรมสักเท่าไร แต่เพราะคำขู่ของพี่ชายเมื่อวานหลังอาหารค่ำ ทำให้เธอต้องลุกขึ้นแต่งตัวด้วยชุดสุภาพเรียบร้อย และต้องให้ดูภูมิฐานน่าเชื่อถืออีกด้วย เมื่อสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองจนดูดีแล้ว เธอก็ต้องรีบลงมาที่ห้องอาหารให้ทันพี่ชา
Magbasa pa
ตอนที่ 6 แผนกแม่บ้าน 1
HouseKeeping ศิรดาเงยหน้ามองป้ายภาษาอังกฤษที่ผนังข้างประตูไม้บานใหญ่ ก่อนจะเคาะเป็นสัญญาณให้คนด้านใน คุณนภาที่นั่งอยู่โต๊ะทำงานด้านในรีบลุกมาต้อนรับ เพราะเป็นผู้มากวัยกว่าเธอจึงยกมือขึ้นสวัสดี แม้จะต้องมาฝึกงานแต่ในฐานะลูกสาวเจ้าของโรงแรมก็ทำให้คุณนภาอดจะเกรงใจไม่ได้ แม้จะได้รับการกำชับจากพี่ชายเธอแล้วก็ตาม 'ให้ฝึกเหมือนเป็นพนักงานอีกคน และต้องเป็นงาน ห้ามเกรงใจเด็ดขาด' "สวัสดีค่ะ คุณนภา" "สวัสดีค่ะ คุณรดาไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ แล้วเดี๋ยวเราค่อยเริ่มงานกัน" ศิรดารับเสื้อผ้าชุดแม่บ้านของโรงแรมมาแล้วก็เดินหายไปที่ห้องน้ำ ตลอดทางที่เจอพนักงานบางคนที่รู้จักเธอต่างก็ยกมือสวัสดี พร้อมสายตาที่มองมาทางเธออย่างกล้าๆ กลัวๆ คงเพราะที่หน้าผากเธอมีคำว่าลูกสาวเจ้าของโรงแรมติดอยู่นั่นกระมัง ศิรดาจึงได้แต่ฉีกยิ้มหวานส่งให้ หวังให้พนักงานในแผนกจะไม่มองเธอแปลกแยกจนเธอเกร็งไม่สามารถทำงานได้ กลับเข้ามาที่แผนกอีกครั้ง พอเปิดประตูมาก็ต้องตกใจ เพราะพนักงานในแผนกแม่บ้านมารวมตัวกันอยู่ในห้องนี้ทั้งหมด เธอได้รับการแนะนำจากคุณนภา ถึงเรื่องการมาฝึกงานแต่สายตาของทุกคนที่มองมา ยังดูไม่ไว้วางใ
Magbasa pa
ตอนที่ 6 แผนกแม่บ้าน 2
"โห ทำไมมันยากขนาดนี้เนี่ย" "คุณรดา ต้องทำให้ได้นะคะ พี่นภาย้ำมาเรื่องผ้าปูเตียงเลยค่ะ แอบบอกว่าคุณวรุตจะทดสอบด้วยนะคะ" "ฮะ! พี่รุตจะมาทดสอบด้วย" "ใช่ค่ะ" คำตอบของพี่อารีไม่ได้ทำให้เธอมีแรงลุกขึ้นสู้สักนิด นอกจากจะทิ้งตัวนอนหงายลงกับพื้นไปทั้งอย่างนั้น "ตายแล้ว คุณรดา นอนแบบนี้ได้ไงคะ" "ทำไมล่ะ" "เอ่อ.." เสียงอ้ำอึ้งของพี่อารี เธอพอจะเข้าใจบ้าง คงเพราะคิดว่าเธอจะไม่กล้านอนพื้นห้องแบบนี้ "ทำความสะอาดซะเอี่ยมอ่อง ฆ่าเชื้ออย่างดี ทำไมจะนอนไม่ได้" เสียงใสที่เอ่ยตอบ พร้อมมือที่ตบลงที่พื้นข้างตัวเป็นสัญญาณให้พี่อารีที่นั่งอยู่ข้างๆ เอนตัวนอนตาม "พี่คิดว่าคุณรดา จะเป็นคุณหนูเรื่องมากซะอีก ไม่คิดว่าจะติดดินขนาดนี้" พี่อารีที่นอนเอนตัวตามมาข้างๆ เอ่ยอย่างที่คิดไว้ตอนแรก เธอจึงได้แต่หัวเราะชอบใจ "ใครว่ารดาติดดิน ติดพื้นต่างหาก" เมื่อได้พูดคุยกันมากขึ้น พี่อารีก็เริ่มเป็นกันเองกับเธอขึ้นเยอะกว่าตอนแรกที่เกร็งจนแทบจะไม่กล้าสอนงาน ผ่านไปอีกเกือบชั่วโมง แม้เตียงจะยังไม่เรียบตึงจนพี่อารีต้องเป็นคนปูผ้าเองอีกครั้ง แต่ก็ถือว่าเธอทำได้ดีกว่าตอนแรกมากนัก ถ้าขืนรอจนเธอ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status