มาเฟียร้ายพ่ายรักเด็กแสบ นิยาย & เรื่องราว

แม้ภายนอกจะเริ่มมีเสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มชายฉกรรจ์นับสิบคนเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ ทว่าภายในกระท่อมเก่าซอมซ่อกลับคุกรุ่นไปด้วยกลิ่นอายของความปรารถนาที่เพิ่งสงบลงเพียงชั่วครู่ ลิลลี่ขยับกายเปลือยเปล่าเข้าซุกหาไออุ่นจากแผงอกกว้าง เธอกรีดกรายนิ้วเรียวลงบนรอยสักจางๆ ขอ งนักรบอย่างหลงใหล "ป๊าฉันเป็นมาเฟียที่หวงของที่สุด... และฉันก็เป็นลูกสาวคนเดียวที่เขารักที่สุดเช่นกัน" ลิลลี่กระซิบเสียงหวาน แต่แววตาประดับไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

หลังจากวางสายจากยัยปุ้ยฉันก็เดินไปยิ้มไปอย่างอารมณ์ดีต่างจากเมื่อครู่นี้โดยสิ้นเชิง หึกล้ามาดูถูกฉันอย่างงั้นเหรอได้เด็กแสบ คอยดูนะฉันจะทำให้นายตะลึงเลยไม่เชื่อคอยดู "ฉันจะทำให้ไอ้เด็กแสบนั่นเห็นไงว่าฉันไม่ใช่ยัยป้าเฉิ่มฉันก็มีดีเหมือนกัน"

ถ้อยคำร้ายกาจของมาเฟียหนุ่มทำเอาหัวใจดวงน้อยกระตุกวูบเธอรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่ได้ยินจากปากของคนที่มีสถานะเป็นแฟนหนุ่มของเธอ นามินอนสะอื้นไห้อย่างเงียบๆไม่ขัดขืนไม่กรีดร้องอีกต่อไปปล่อยให้ร่างกายบอบช้ำของเธอถูกคนตัวโตทารุณราวกับเธอเป็นสัตว์เลี้ยงของเขาอย่างไม่คิดจะ ดิ้นรน "เงียบทำไม ทำไมไม่ดิ้น?" มาเฟียหนุ่มผ่อนแรงกระแทกกระทั้นลงพลางเอ่ยถามเด็กสาวที่นอนหลับตาร้องไห้อยู่ใต้ร่างดวงตาคมกริบจ้องมองหยาดเลือดสีสดที่อาบชโลมท่อนลำมหึมาเพียงนิด

“รักเหมือนกัน เด็กแสบของเฮีย” ————————————— จบบริบูรณ์

พลอยใสถึงกับกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะตอบกลับชายหนุ่มออกไป มาเฟียในจินตนาการที่เธอเคยอ่านมาจากนิยายถูกบรรยายลักษณะชัดเจนให้ชายหนุ่มฟัง “แล้วมาเฟียมีเมียไหม” มุมปากหยักกระตุกยิ้ม ขยับใบหน้าคมเข้าใกล้มากขึ้น

ส่วนเธอเองก็ไม่ได้สนใจความเป็นตายร้ายดีของแฟนเก่าอยู่แล้ว จึงได้ยกยิ้มกว้างแล้วตอบว่า “ฉันก็รออยู่ว่าคุณจะจัดการเขาเมื่อไร ให้สมกับเป็นมาเฟียที่คุณพรรณนานักหนา” คำนี้ไม่เหมือนคำสั่งแต่เป็นคำสบประมาทถึงความสามารถของเขา ถ้าเขาทำให้ราฟาเอลยังอยู่ก็แสดงว่าเขาเป็นแค่ มาเฟียแค่ชื่อเท่านั้น ลูเฟียมองคนตรงหน้า “เธอร้ายเกินไปแล้วเมญ่า”

มาเฟียหนุ่มครางออกมาเสียงกระเส่า สายตามองใบหน้าหวานของเด็กช่างยั่วที่กำลังกลั่นแกล้งเขา รอยยิ้มร้ายกระตุกขึ้นมุมปาก เขาจัดการยกสะโพกกลมขึ้นเล็กน้อยก่อนจะส่งแก่นกายแข็งสวนกระแทกขึ้นไปจนมิดด้ามรัก แรงอัดกระแทกถี่ๆ ชนเข้ากับผนังมดลูกทำเอาร่างบางที่โยกคลอนไปมากระตุก เกร็ง “ อ๊ะ! อ๊ายย มะมันจุก.. พะพี่แม็กซ์..เบาๆค่ะ อ๊า ” “ อา..แน่นดีชะมัด ” มาเฟียพูดออกมาเบาๆเมื่อสะโพกแกร่งขยับส่งแรงทั้งหมดขึ้นไปกระแทกช่องทางรักรัวๆ สายตามองใบหน้าเหยเกด้วยความเสียวซ่านของแฟนสาว ริมฝีปากเล็กร้องครางดังอื้ออึงออกมาไม่หยุด

ดวงตาคมหลุบมองบั้นท้ายงามของเด็กสาวตรงหน้าเล็กน้อยก่อนจะจัดการชักรูดแก่นกายใหญ่แล้วสอดเข้าไปในช่องทางรักอีกครั้ง เตชินท์ระบายอารมณ์ดิบเถื่อนกับเรือนร่าง ‘น้องสาว’ ของเขาทั้งคืนครั้งแล้วครั้งเล่าจนเธอสลบไปเพราะไม่สามารถทนต่อการร่วมรักที่หนักหน่วงครั้งนี้ได้ หลังจากที่ปลดป ล่อยจนสบายตัวแล้ว มาเฟียหนุ่มจึงเดินออกจากห้องไปโดยไม่สนใจเรือนร่างเปลือยเปล่าที่นอนอยู่กับคราบน้ำคาวของเขาเลยแม้แต่น้อย

แค่เจอหน้า ทำไมต้องเอาแต่คิดเรื่องของยายเด็กนั่นด้วยวะ “เฮ้ย! เด็กเลี้ยงมึงหรือเปล่าวะ” “นั่นมันมึง ไม่ใช่กู กูไม่เคยเลี้ยงเด็ก กูไม่ชอบเด็ก” มาเฟียหน้าตายสวนกลับทันควัน

เด็กสาวยักคิ้วหลิ่วตาใส่อย่างกวนๆ "พริกเต็มปากขนาดนั้นแสบคxยยันชาติหน้ากันพอดี" มาเฟียหนุ่มทำหน้าบึ้งพลางบ่น