มาเฟียร้ายพ่ายรักเด็กแสบ Novels & Stories

“ทำไมเธอต้องผิดสัญญา ไหนบอกว่ากลับมาเราจะคบกัน เธอเคยรักฉันเหมือนที่ฉันรักเธอบ้างไหมเวเลน” เป็นอีกครั้งที่ความเจ็บปวดเข้าเล่นงานภายในหัวใจ เธอไม่สามารถรักลูกชายคนที่ทำร้ายครอบครัวเธอได้ เวเลนร่ำไห้ออกมาอย่างหนัก ก่อนจะเอ่ยคำพูดสุดท้ายออกมา “ฉันไม่เคยรักนาย แล้วฉัน ก็ไม่มีวันที่จะรัก”

ในวินาทีนั้น มาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ที่ใครๆ ต่างเกรงกลัว กลับพ่ายแพ้อย่างราบคาบให้กับลูกหนี้ตัวน้อยที่กำลังควบขับอยู่บนตัวเขาอย่างเร่าร้อนและงดงามที่สุด. “เฮียขา... จูบตาลหน่อย... อ่าส์” เสียงหวานออดอ้อนทำเอามาเฟียหนุ่มตบะแตก เพลิงขยับกายลุกขึ้นนั่งประกบปากนุ่มอย่างเร่าร้อน เรียวลิ้นเ กี่ยวกระหวัดพัวพันกันจนเกิดเสียงสลับกับลมหายใจที่ขาดช่วง สะโพกสาวสวยยังคงส่ายร่อนบดเบียดโยกขย่มเข้าหาตัวตนของเขาอย่างเมามันตามกระแสอารมณ์ที่พุ่งทะยานจนฉุดไม่อยู่

มบทรักเร่าร้อนด้วยทุกครั้งผมนับว่าเป็นกิจกรรมที่ตื่นเต้นอย่างหนึ่งเช่นกัน อีกประเด็นหนึ่งที่สำคัญมากคือแบ็กกราวน์ของผม โดยส่วนตัวผมคิดว่าผู้หญิงทั่วไปส่วนใหญ่ไม่น่าจะรับได้ถ้ารู้ว่าผมเป็นมาเฟีย เพราะคงไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากได้สามีและพ่อของลูกเป็นมาเฟีย นอกเสียจากผู ้หญิงที่เติบโตมาในแวดวงสังคมเดียวกันกับผม ซึ่งผมยังไม่เจอใครที่รู้สึกว่าใช่!

ให้มันได้อย่างนี้สิแม่ตัวดี ร้องหาแต่ชายอื่น ทั้งที่ผัวตัวเองยืนหัวโด่ตรงนี้ทั้งคน. มาเฟียหนุ่มทำได้เพียงเข่นเคี้ยวเจ้าของร่างซีดเซียวราวแผ่นกระดาษสีขาว ตอนนี้กำลังถูกพิษไข้เล่นงานอย่างหนัก โดยในใจนั้นกำลังคิดคาดโทษยัยตัวแสบ รอให้หายดีก่อนเถอะ พ่อจะจับปล้ำ มันสักสามวันสามคืน เอาให้ลืมไอ้ตัวผู้ทุกตัวไปเลยยิ่งดี

แม้ภายนอกจะเริ่มมีเสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มชายฉกรรจ์นับสิบคนเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ ทว่าภายในกระท่อมเก่าซอมซ่อกลับคุกรุ่นไปด้วยกลิ่นอายของความปรารถนาที่เพิ่งสงบลงเพียงชั่วครู่ ลิลลี่ขยับกายเปลือยเปล่าเข้าซุกหาไออุ่นจากแผงอกกว้าง เธอกรีดกรายนิ้วเรียวลงบนรอยสักจางๆ ขอ งนักรบอย่างหลงใหล "ป๊าฉันเป็นมาเฟียที่หวงของที่สุด... และฉันก็เป็นลูกสาวคนเดียวที่เขารักที่สุดเช่นกัน" ลิลลี่กระซิบเสียงหวาน แต่แววตาประดับไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

หลังจากวางสายจากยัยปุ้ยฉันก็เดินไปยิ้มไปอย่างอารมณ์ดีต่างจากเมื่อครู่นี้โดยสิ้นเชิง หึกล้ามาดูถูกฉันอย่างงั้นเหรอได้เด็กแสบ คอยดูนะฉันจะทำให้นายตะลึงเลยไม่เชื่อคอยดู "ฉันจะทำให้ไอ้เด็กแสบนั่นเห็นไงว่าฉันไม่ใช่ยัยป้าเฉิ่มฉันก็มีดีเหมือนกัน"

ถ้อยคำร้ายกาจของมาเฟียหนุ่มทำเอาหัวใจดวงน้อยกระตุกวูบเธอรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่ได้ยินจากปากของคนที่มีสถานะเป็นแฟนหนุ่มของเธอ นามินอนสะอื้นไห้อย่างเงียบๆไม่ขัดขืนไม่กรีดร้องอีกต่อไปปล่อยให้ร่างกายบอบช้ำของเธอถูกคนตัวโตทารุณราวกับเธอเป็นสัตว์เลี้ยงของเขาอย่างไม่คิดจะ ดิ้นรน "เงียบทำไม ทำไมไม่ดิ้น?" มาเฟียหนุ่มผ่อนแรงกระแทกกระทั้นลงพลางเอ่ยถามเด็กสาวที่นอนหลับตาร้องไห้อยู่ใต้ร่างดวงตาคมกริบจ้องมองหยาดเลือดสีสดที่อาบชโลมท่อนลำมหึมาเพียงนิด

“รักเหมือนกัน เด็กแสบของเฮีย” ————————————— จบบริบูรณ์

พลอยใสถึงกับกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะตอบกลับชายหนุ่มออกไป มาเฟียในจินตนาการที่เธอเคยอ่านมาจากนิยายถูกบรรยายลักษณะชัดเจนให้ชายหนุ่มฟัง “แล้วมาเฟียมีเมียไหม” มุมปากหยักกระตุกยิ้ม ขยับใบหน้าคมเข้าใกล้มากขึ้น

ส่วนเธอเองก็ไม่ได้สนใจความเป็นตายร้ายดีของแฟนเก่าอยู่แล้ว จึงได้ยกยิ้มกว้างแล้วตอบว่า “ฉันก็รออยู่ว่าคุณจะจัดการเขาเมื่อไร ให้สมกับเป็นมาเฟียที่คุณพรรณนานักหนา” คำนี้ไม่เหมือนคำสั่งแต่เป็นคำสบประมาทถึงความสามารถของเขา ถ้าเขาทำให้ราฟาเอลยังอยู่ก็แสดงว่าเขาเป็นแค่ มาเฟียแค่ชื่อเท่านั้น ลูเฟียมองคนตรงหน้า “เธอร้ายเกินไปแล้วเมญ่า”