Novel & Cerita แอบรักเลขาตัวแสบ

Lovejeab ถ้ายังไม่แต่งเรียกว่าแอบรัก แต่ถ้าแต่งแล้วแบบนี้คลั่งรักแล้วค่า (โบเค้าดีจังนะคะ) MrBoy_tk ถึงจะแค่มุมข้างแต่พี่ก็จำได้ดี นี่มันน้องธาราแน่ๆ ปล.ขาขาวเหมือนเดิมเลยครับ Amtheking ขอวาร์ปหน่อยค่าป Manee meena ขอด้วยค่ะ pls.

จีบกันลงไอจีก็มา แอบไปเที่ยวกันสองคนไม่บอกฉันเลยนะ M_win : เปิดตัวเเล้วหรอวะไอ้ฝุ่น J-Di : แม่น้ำเจ้าพระยาหวานเป็นน้ำตาลแล้วมึง Tan : สงสัยมันจะคลั่งหนักไม่ต้องจีบแล้วเปิดตัวเลย "เอ่อ!!! ฝุ่นเราว่ากลับห้องกันเถอะมืดแล้วดูสิคนก็เริ่มเยอะ"ฉันมองหน้าฝุ่นแล้วพูดอะไรไม่ออกเลยต ัดบทชวนกลับห้องซะเลย วันนี้ฉันคิดว่าได้รับน้ำตาลเยอะเกินไป กลัวจะเป็นเบาหวานซะก่อน แดดก็ไม่ค่อยแรงเเต่หน้าเเดงทั้งวันเลย

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading] Part : น้องสาวของแฟนเก่าตัวแสบ -------------------------------------------------------------------------- ก่อนที่ผมจะเดินหน้าเป็นคนเหี้ย ๆ แบบนี้ ผมเองก็เคยเป็นไอโง่มาก่อน… โง่ที่รักแบบไม่ลืมหูลืมตา โง่แบบชนิดที่ว่าเขาไม่เคยรักก็ยังรักเขา โง่แบบที่ว่า ยอมแม้ว่าเธอจะเคยนอกใจไปนอนกับคนอื่น...โง่แบบที่คิดว่าสักวันเ� �อจะหันมารักผมบ้าง

ร่างบอบบางที่ได้แต่นอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงนุ่มเนื่องจากไม่อาจข่มตาหลับลงได้ หลังจากที่เสียงนุ่มอบอุ่นที่ส่งคำหวานออกมาก่อนหน้านี้ยังคงดังก้องอยู่ในหู ‘เฮียรักลูกจันนะคะ สุดที่รักของเฮียทิศ’ (^-^) “กรี๊ดดดดด ~~ แฟนใครไม่รู้น่ารักเป็นบ้า อยากจะบ้าตาย” (>///<)

"ประสาทฉันจะไปแอบมองขาเธอทำไม เฮอะ! หลงตัวเอง" "หนูเห็นนะคะว่าพี่แอบมอง" ยิ้มล้อเลียนเดินมาทิ้งตัวลงยังโซฟาตรงข้ามเมื่อเห็นว่าขนมหวานในถ้วยที่เคยอยู่เต็มก่อนหน้านี้เหลือเพียงน้ำสีเขียวอ่อนก้นถ้วยแล้ว

“นวล..คุณเข้าใจ..ในอดีตคุณทำพลาดเอง คุณรู้ใจตัวเองช้าไป..คุณรักนวลจริงๆ นะ” “พอค่ะ คุณจะมาบอกรักวันนี้มันก็ไม่มีความหมายอะไรแล้วค่ะ ความรักที่มาช้าเกินไปมันก็ไม่ต่างจากขยะที่ไม่มีคนต้องการ คุณกับเลขาคุณกลับไปเถอะค่ะ ที่นี่ไม่มีอะไรที่จะให้คุณได้”

เพื่อรอวันนี้ วันที่จะได้จัดการน้องตัวแสบ “แกว่าอะไรนะ” “เขาไม่ได้ชอบพี่ แล้วเขาก็ไม่ได้มาดีด้วย พี่เลิกฝันลมๆแล้งๆได้แล้ว คุณราฟาเอลเขาเกลียดพวกเราจะตาย!!”

โปรดปรานไม่ตอบแต่กลับหัวเราะชอบใจ ใช้ร่างกายที่มีเด็กน้อยที่เกิดจากสายสัมพันธ์ของคนทั้งสองโอบกอดคนรักและหลับตาลง ขอบคุณที่ยอมให้เธอเป็นคนโปรด -THE End-

ความทรงจำเมื่อคืนแล่นย้อนกลับมาไม่หยุด สัมผัสร้อนแรงที่โหมเร้า เสียงพร่าทุ้มที่กระซิบเรียกชื่อเธอ อ้อมกอดแน่นหนาที่ไม่ปล่อยให้ไปไหน ทั้งหมดนั้นทำให้เธอทั้งร้อนผ่าวและใจสั่นจนแทบควบคุมไม่ได้ เธอแอบชอบเขามานานแล้ว ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาเป็นเลขาส่วนตัวในบริษัท สายตาคมที่จ ้องอย่างจริงจัง การดูแลลูกน้องที่เข้มงวดแต่แฝงความอบอุ่น ทั้งหมดทำให้เธอหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว และเมื่อคืนความลับในใจที่ซ่อนไว้มาตลอดก็เหมือนถูกเปิดออกจนหมดสิ้น และที่สำคัญเขาก็บอกว่า "รัก" เธอเหมือนกัน แต่ทันทีที่คิดถึงคำว่ารักของเขา เธอก็รู้สึกไม่แน่ใจ

ใบหน้าของรามหันไปตามแรงตบของฝ่ามือเล็ก ความรู้สึกเจ็บชาไปหมดนี่ เป็นครั้งที่สองแล้ว ที่รามถูกแม่ตัวแสบตบ เขาลืมไปได้ยังไงนะ ว่าเธอนั้นพยศมากขนาดไหน รามหันหน้ากลับมา แล้วก้มจ้องมองใบหน้าขาวสวยของพะพายเขม็ง มุมปากกระตุกยิ้มร้ายกาจขึ้นมา ใครเป็น ‘เมีย’ งั้นเหรอ เดียวก็ รู้ หึหึ “นั้นสิ…ใครกันนะเป็นเมียของฉัน” รามพูดขึ้นเสียงแหบพร่า ก่อนจะจับดันแก่นกายกระแทกเข้าไปที่ใจกลางสาวอีกครั้ง สวบ!