รักทรมาน Novels & Stories

"แต่ทำไมเสด็จแม่ถึงร้องราวกับบาดเจ็บสาหัสล่ะ" "อืมอาจจะเป็นเพราะ การแสดงความรักเช่นนั้น มักจะต้องมีการทำร้ายเล็กๆเพื่อให้รู้ว่านี่คือรักมากน่ะพะย่ะค่ะ"ฮุ่ยเหอตาโต เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาของหลิงไท่ด้วยความไม่เข้าใจ

จุ้ฟ! เสียงปากหนาดูดดึงจุกสีชมพูเอิบอิ่มเต็มไม้เต็มมือไปหมด เขื่อนก้มตัวลงหาคนที่เอียงตัวมาหาพร้อมกับร้องขอให้เขาสนองความต้องการของตัวเอง เสียงเรียกร้องให้กระทำมันยิ่งกระตุ้นความเป็นชายและอารมณ์ในตัวของเขามากขึ้น ท่อนเอ็นปวดหนึบไปหมด กระแทกกระทั้นตามใจอย่างไม่มีวี่แววที่จะหยุ ด แขนเรียวเอี่ยวตัวมาลูบหน้าท้องแกร่งอย่างยั่วยวน “ อ้าห์..หนูเสียวรูจนจะทนไม่ไหวแล้ว..ค่ะ..ป๊าขา..”

คำว่าทรมานใจ ไม่ได้เกิดกับอิลฮัมเพียงคนเดียว จรรยาก็ประสบกับความรู้สึกนั้นเช่นกัน ครึ่งเดือนกว่าความรักที่คิดว่า จะไม่มีอีกแล้ว บัดนี้กลับเบ่งบานในใจ จรรยารักอิลฮัมด้วยระยะเวลาอันสั้น รักง่ายกว่าตอนที่คำรณตามจีบเสียอีก ครั้งนั้นกว่าที่ตนจะปลงใจเป็นแฟนกับคำรณก็นานถึง

ถามว่าอยากกลับบ้านไหม อยากกลับสิ กลับไปบอกเทียนอวี้ว่าเขากับยัย Snow white น่ะโรคจิตเหมือนๆ กัน แต่หากจะให้ฆ่าตัวตาย เพื่อให้ได้กลับบ้านคงต้องคิดนานหน่อย เพราะขนาดเท้าโดนหิมะกัดยังเจ็บขนาดนี้ ตัวหญิงสาวเองเป็นคนกลัวเจ็บ ดังนั้นหากไม่ถึงที่สุดก็จะลองอยู่ในนี้เพื่อหากุญแจสัก ตั้ง

ฉันบีบมือขุนศึกเเรงๆเพื่อตอกย้ำให้เขารู้ว่าฉันเข้าใจเขาจริงๆ เขาก็พยักหน้ารับรู้คำฉันก่อนจะมองฉันด้วยสายตาที่ซาบซึ้ง "ขุนอยากจะบอกว่า.....ขุนไม่เคยเลิกรักริเลยนะ....พยายามที่จะไม่รัก" "แต่มันก็ทำไม่ได้.....ริเป็นผู้หญิงคนแรกและจะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ขุนจะรัก"

่ากันที่อำเภอ "แล้วหนูจะไม่เสียใจหรือไงหนูรักตาอิฐไม่ใช่เหรอ" "ค่ะนารักคุณอิฐรักมากตลอดและนาไม่เคยเสียใจเลยที่ได้รักคุณอิฐ" มันคือเรื่องจริงคือความจริงที่ไม่ว่าคุณอิฐจะทำร้ายฉันให้เจ็บปวดแค่ไหนฉันก็ยังรักเขาไม่เคยเปลี่ยนแต่ความรักของฉันมันเป็นความรักที่เป็นไปไม่ได้ฉันรู ้มาตลอดฉันรู้ว่าสักวันเรื่องของฉันกับคุณอิฐยังไงก็ต้องจบลง แต่ขอเป็นฉันได้ไหมที่เป็นคนเดินจากไปเอง

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเฟยอวี่ที่ปลิดปลิวอยู่ด้านบนแล้วกรีดร้องออกมาสุดเสียง ภายในอกถูกบางอย่างกระหน่ำทิ่มแทงอย่างรุนแรงซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขณะเดียวกันสัญลักษณ์รูปดอกโบตั๋นก็วาบแสงกลางหน้าผากมนและเผาไหม้จนหมดสิ้น ก่อนร่างอรชรจะหมดสติพร้อมความรู้สึกอ่อนหวานซ่านทรว งทว่าเจ็บปวดจวนเจียนจะขาดใจระคนกันก่อเกิดในหัวใจ ‘รัก’ นี่สินะคือรัก... =====

น้ำตาฉันไหลลงมาอีกครั้ง กู้ถิงเฉิน สรุปแล้วคุณเคยรักฉันบ้างไหม ถ้าความรักของคุณคือการหลอกลวง งั้นฉันขอไม่รับความรักแบบนั้นก็แล้วกัน ฉันลากกระเป๋าขึ้นแท็กซี่

อดัม “ ส่วนคุณมันก็แค่คนเห็นแก่ตัว คุณกลัวไม่มีคนใช้ คนที่คอยทำเรื่องชั่วร้ายให้คุณ ก็เท่านั้นคุณก็เลยตามล่าตามล้างทุกคนที่มายุ่งกับฉัน “ ซอนญ่าระเบิดอารมณ์ออกมา เธอพูดสิ่งที่อัดอั้นตันใจที่มีกับชายหนุ่ม อดัมเมื่อได้ยินแบบนั้นเขารู้ว่ามันไม่จริงเขารักเธอจากใจจริง ใช่เมื่อ ก่อนเขาคิดว่าเธอเป็นของตายแต่ก็อย่างที่บอกจนกระทั้งวันที่เขารู้ว่าเธอจะแต่งงานกับเจ้าพ่อมังกรหยก แก๊งมาเฟียที่ใหญ่ที่สุดในเอเซีย เขาถึงรู้ว่าเขารักเธอและก็ทำบางอย่างผิดพลาดไป

เอียดก้มหัวพลางยื่นกุญแจรถไฟฟ้าสีขาวส่งให้เจ้านาย “ขอบใจ หมดหน้าที่ของแกแล้ว” “เอ่อ พ่อเลี้ยงครับ... คนที่อยู่เรือนท้ายไร่นั่น เธอเป็นใครเหรอครับ สวยหยาดเยิ้มเชียว แฟนใหม่เหรอครับ” เอียดอดรนทนไม่ไหวรีบแซวขึ้นมาตามประสาคนขี้เล่น